το πρωί η αυγή ο χειμώνας η αιωνιότητα των κινήσεων οι πόρτες όλα διασχίζουν τη σιωπή εκεί βηματίζω εκεί κινούμαστε ιδιοκτήτες του μεγάλου κενού· το πρωί η αυγή είσαι μακριά είμαι σε σταθμούς εκεί όπου είμαι πάντα στο ενδιάμεσο των βαγονιών ξέρεις κρυώνω λίγο· ο ύπνος βαρύς αυτή τη νύχτα δεν ήξερα τι ψάχνω και επανήλθα την αυγή με ανακριβείς εικόνες τα τρένα το πρωί χάνονται στην όψη.