φύλλο 6
Ιουνίου 28th, 2007 § 2 σχόλια

δεν περνά λέει ο καναπές από το παράθυρο από εκεί μόνο η ζωή μου περνά και φεύγει τόνισε με λυγμούς και το δάπεδο γέρνει προς τα εκεί κάνοντας την ντουλάπα να κουνά επικίνδυνα σε κάθε άνοιγμα της πόρτας τα πράγματά μου αχ τα έπιπλά μου που με τόσο κόπο αγόρασα και χάρηκα τώρα συντρίμμια και τα ρούχα πεταμένα εδώ κι εκεί με τι όρεξη να τα τακτοποιήσω κι εγώ άνθρωπος είμαι ξέρεις και σε μισή ώρα έχω να δω πρόσωπα σημαντικά δεν έχω δυνάμεις που να βρω το κουράγιο έχω και τις κουρτίνες πως τις κρεμάνε και που είναι η σκάλα που την έβαλαν· είμαι μια ξεφούσκωτη μαξιλάρα· έτσι νιώθω· έτσι.
.
.
photo©S.F. 2006
γεμάτοι δωμάτια ανθρώπων
μοίρες ανοιγοκλείνουμε πόρτες
γεμάτοι ως απάνω τις ομιλίες
το τρέξιμο ψηλά στα μάτια
κάποτε διάβασα
νομίζω φεύγεις
όπου κι αν πας να `ναι καλοκαίρι
Ευχαριστώ Σωκράτη, παραείσαι ευγενικός…
Στείλε μου 2 σου ποιήματα (αν διαβάζεις την απάντησή μου) στο stachtes@gmail.com να τα βάλω στο τεύχος που βγαίνει σε 1-2 μέρες, θα έρθω και θα στο πω στο μπλογκ μέχρι το βράδυ αν δεν έχεις απαντήσει.