κρίμα τόσος χαμένος λόγος
Ιανουαρίου 16th, 2008 § 2 σχόλια
Το ίδιο θέμα, τόσες σκέψεις να στέλνονται προς μία μόνο κατεύθυνση με σκοπό να τους «προσέξουν»· ποιοι. Τόσοι ευφυείς άνθρωποι να μονολογούν όλοι μαζί, αντιγράφοντας την επικαιρότητα, το ίδιο ανακυκλώσιμο θέμα. Ξανά και ξανά. Θυμίζει μονόπρακτο με προβλέψιμη έκβαση. Μάταια φίλοι μου, ψάχνουμε ανάσες ανάμεσα στους πεθαμένους.
«Τέλος, ρητά μου επαναλαμβάνει ότι εγώ, μόνον εξαιτίας της συντομίας και της μοναχικότητας στην οποία υπόκειται κάθε εγώ, και κάθε εσύ, εκφέρεται με τόση έμφαση. Δεν είναι έπαρση, καθόλου εγωπάθεια. Είναι επείγον κάλεσμα κάποιου ρήματος δίπλα του όπως: εγώ βρέχομαι. Δηλαδή, κοίταξέ με». (Φιλοπαίγμων μύθος – Κική Δημουλά)
Καταπληκτική η Δημουλα..
το δεύτερο μέρος του κειμένου της Δημουλά το παρέθεσα για την περίσταση. Σας ευχαριστώ.