αγριμολόγος

την ένιωθες την έμφυτη ευγενική επιφυλακτικότητα· πότιζε τα πάντα γύρω σου, μαζί με τη γραμμή που τραβήξαμε προς αλλού· τι τρελή επιλογή κι αυτή σε μια μη πρόσφορη εποχή όπου όλα κουβάλαγαν ξεχωριστές διαψεύσεις, ασυνείδητες αφορμές και εκείνο το· κέντρισμα για ζωή. που σκέψεις τότε για εκείνο το «...δέκα μονάχα στίχοι μας να μείνουνε…» του Καρυωτάκη. τίποτα. ψάχναμε τους τεράστιους σκοροφαγωμένος τόμους, ανοίγαμε τα κιτρινισμένα εντόσθιά τους και τα χέρια μας ακουμπούσαν το χάρτινο φετίχ. ένα χάδι του παρελθόντος στο μέλλον. τι γεύσεις κι αυτές με την ολέθρια ποίηση Εκείνου με την έμφυτη ευγενική επιφυλακτικότητα.

.

photo©S.F.- οδηγώντας προς την Πόθια, Καλύμνος, 2006.