Κική Δημουλά: Ο ιδιότυπος ρεαλισμός του χρόνου
Απριλίου 13th, 2008 § 2 σχόλια
Aπό την καλή δημοσιογράφο κ. Τέα Βασιλειάδου στην Ημερησία.
Αιχμαλωτίζοντας τον χρόνο
Με την ποίησή της ξεσκονίζουμε τα λησμονημένα ράφια του χαμένου μας χρόνου και βρίσκουμε τα όνειρά μας να ξαγρυπνούν πάντα στην ηρεμία της «εφηβείας της λήθης». Όχι όνειρα συνηθισμένα αλλά από εκείνα που ποτέ δεν θα γίνουν πραγματικότητα, χωρίς όμως να μας πονάει αυτό το ενδεχόμενο, αλλά ίσως με έναν τρόπο λυτρωτικό να μας καθησυχάζει. Η Κική Δημουλά γράφει για να αιχμαλωτίσει τον χρόνο, τον οποίο κατηγορεί για τον θάνατο των ημερών, έτσι όπως περνά με ταχύτητα χωρίς να υπολογίζει τα σήματα στα σταυροδρόμια της ζωής μας.
Η ίδια τον κυνηγά και με τις λέξεις της του ρίχνει το ανάθεμα. Δεν είναι σίγουρο ότι πετυχαίνει την καταδίκη του χρόνου, αυτό όμως που σίγουρα επιτυγχάνει είναι να συγκεντρώνει γύρω από τον ποιητικό της ιστό ένα ρεύμα ανθρώπων που μοιράζονται την αγωνία της. Κυρίως όμως απολαμβάνουν τον ποιητικό της λόγο. Η εμφάνισή της στον ποιητικό χώρο άνοιξε νέους δρόμους, καθώς έθεσε στο κέντρο της αναζήτησής της τον κατακερματισμένο άνθρωπο της εποχής μας και τον έκανε πρωταγωνιστή. Αυτόν τον ηττημένο άνθρωπο, χωρίς όνειρα πια και χωρίς πίστη… χωρίς τη βεβαιότητα του αύριο έβαλε στο βάθρο των ποιημάτων της και το έκανε με τρόπο τόσο τρυφερό, τόσο βαθύ και ουσιαστικό, τόσο αληθινό. Κυρίως τόσο ποιητικό. [...]
O Πληθυντικός Aριθμός
Ο έρωτας,/ όνομα ουσιαστικόν πολύ ουσιαστικόν,/ ενικού αριθμού, γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού, γένους ανυπεράσπιστου./ Πληθυντικός αριθμός/οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.
Ο φόβος,/ όνομα ουσιαστικόν, στην αρχή ενικός αριθμός/ και μετά πληθυντικός:/ οι φόβοι.
Οι φόβοι/ για όλα από δω και πέρα.
Η μνήμη,/ κύριο όνομα των θλίψεων, ενικού αριθμού, μόνον ενικού αριθμού/και άκλιτη.
Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.
Η νύχτα,/ όνομα ουσιαστικόν, γένους θηλυκού,/ ενικός αριθμός.
Πληθυντικός αριθμός/ οι νύχτες.
Οι νύχτες από δω και πέρα.
(«Ποιήματα», 1998)
Διαβάστε υποχρεωτικά όλο το κείμενο στην Ημερησία, δεν θα χάσετε.
“To πολύ ν΄αγοράσω λίγο χώμα. Οχι για λουλούδια .Για εξοικείωση.” Σαν να διάλεξες. Η εφηβεία της λήθης.
Μοναδική Δημουλά.
Εξαιρετικό Ποίημα…
Η πρώτη μου επαφή με την ποίηση της… το βιβλίο των λογοτεχνικών κειμένων της Γ’ Λυκείου…
Τότε εκτός ύλης…
Τώρα για τη ζωή μας μετά το σχολείο… πάντα εντός!