νότα XVIII
Ιουνίου 8th, 2008 § Γράψτε ένα σχόλιο

η σιωπή της νύχτας η τόσο πηχτή· τόσο συμπαγής. στηρίζει καλύτερα τη σκεπή μας από την σιδερένια αψίδα που πάνω της τόσο επενδύσαμε. εσείς που τόσο καλά γνωρίζετε πως ταξιδεύουν τα σκοτάδια· θα έχετε ασφαλώς αντιληφθεί εκείνη τη φιγούρα που κάθε βράδυ ισορροπεί στην κορυφή της καμινάδας μου και
κατεβαίνει μόνο αφού περάσει, ύστερα από ώρες, εκείνο το περίεργο σμήνος ψαρόνια.