«Περίεργες» απόψεις κ. Γιανναρά, κυρίως για την Αριστερά
Ιουνίου 16th, 2008 § 5 σχόλια
Το τελευταίο άρθρο του κ. Γιανναρά στη κυριακάτικη «Κ» ξενίζει δυσάρεστα ιδιαίτερα επειδή πρόκειται για άρθρο δημοσιευμένο στη σοβαρή «Καθημερινή», απορώ.
Γράφει ο κ. Γιανναράς ότι επειδή: «Τα κόμματα λοιπόν που αρνούνται, χωρίς να το κρύβουν, τους όρους της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας είναι ο «Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς» και το «Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας». Διακήρυξαν απερίφραστα την άρνησή τους στο προεκλογικό «ντιμπέιτ» των πολιτικών αρχηγών. Προειδοποίησαν ότι τους νόμους που ψηφίζει το Κοινοβούλιο θα τους ακυρώνουν οι οπαδοί τους κατά βούλησιν, με άσκηση βίας στους δρόμους».
…και προτείνει: «Αν το Σύνταγμα της χώρας είναι καταστατικός χάρτης δημοκρατικού πολιτεύματος και όχι διακοσμητικό αξεσουάρ θεσμοποιημένης σε κόμματα αυθαιρεσίας, τότε η πιστότητα στο Σύνταγμα επιβάλλει να ανακαλείται η άδεια λειτουργίας κομμάτων που αρνούνται τη λογική και τις αρχές του κοινοβουλευτισμού. Η δημοκρατία προϋποθέτει πλουραλισμό πολιτικών απόψεων, ελευθερία φρονήματος, έκφρασης και δράσης. Αποκλείει, όμως, με θεσμικά οργανωμένη αυτοάμυνα, τη βίαιη επιβολή μειοψηφικών απόψεων και φρονημάτων[...] »…
Δηλαδή ο κ. Γιανναρά ούτε λίγο ούτε πολύ εκφράζει την άποψη ότι, όσοι δεν επιθυμούν, δεν ασπάζονται και δεν πειθαρχούν στις απόψεις, ιδέες και αποφάσεις που παράγει οι κοινοβουλευτική μας δημοκρατία, πρέπει να τίθενται εκτός νόμου. Με άλλα λόγια σχεδόν όλη η Αριστερά (ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ), κοινοβουλευτική ή μη. Δεν νομίζω να μην αντιλαμβάνεται ο κ. Γιανναρά ότι οι αντιρρήσεις, οι διαφωνίες, ακόμα και οι αντικαθεστωτικές τυχόν απόψεις μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα και είναι κατοχυρωμένες συνταγματικά. Όλες οι απόψεις έχουν το ελεύθερο να διακινούνται ανεμπόδιστα σε αυτήν, την έστω κουτσουρεμένη κοινοβουλευτική αστική μας δημοκρατία.
Ανησυχητικό επίσης είναι ότι δεν είναι εύκολο τέτοιες απόψεις να φιλοξενηθούν σε οποιαδήποτε σημερινή εφημερίδα, ακόμη και της άκρας δεξιάς. Εφ΄όσον όμως οι απόψεις αυτές είναι καλογραμμένες (που είναι), το κύρος και το όνομα του αρθρογράφου χαίρει γενικότερης εκτίμησης ιδιαίτερα σε συγκεκριμένους κύκλους και· φιλοξενείται σε έγκριτη εφημερίδα, το άρθρο αυτό προσφέρεται στον αναγνώστη (σε αυτόν που δεν εμβαθύνει) μέσα σε ένα προσεγμένο, περιποιημένο και ελκυστικό περιτύλιγμα.
Τέτοιες απόψεις (που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ακραίες) όταν διατυπώνονται ιδιαίτερα μέσω έγκριτων μέσων δεν συμβάλλουν καθόλου προς μία κοινωνία ανεκτικότητας και αλληλεγγύης προς το «άλλο»· το διαφορετικό, σε μια κοινωνία μιας αναπόφευκτης πολυ-πολιτισμικότητας.
Εκεί βρίσκεται και ο πραγματικός κίνδυνος.
….
Σχετικό επίσης κείμενο, στου Μανώλη Βασιλάκη
Αυτά που υποστηρίζεις φίλε μου οδηγούν σε αναρχία. Η άρνηση να συμορφωθείς με τις απόψεις της πλειοψηφίας όπως εκφρ’αζεται μέσω της βουλής, αποτελεί άρνηση της Δημοκρατίας. Αλίμονο, αν μια δυναμική μειοψηφία μπορέσει να επιβάλλει τις θελήσεις της, τότε οδηγούμαστε στο φασισμό. Κάτι ανάλογο γινόταν και το 1967 και βρεθήκαμε να μας κυβερνούν οι συνταγματάρχες. Τα παθήματα της ιστορίας όμως δεν γίνονται μαθήματα. Το απέδειξε η Αριστερά με τα αλλεπάλληλα σφάλματα που διέπραξε μετά το 1940, εξ αιτίας του μικρού μεγέθους της ηγεσίας της. Το ίδιο συνεχίζεται και σήμερα δυστυχώς….
Ο Λαός ψήφισε τους αντιπροσώπους του στη Βουλή των Ελλήνων, και μέσω αυτών έχει ψηφιστεί Σύνταγμα που κατοχυρώνει την ελεύθερη έκφραση του λόγου ακόμα και στη πιο ολιγομελή μειοψηφία, ακόμη και του ενός (1) ατόμου, ακόμα κι αν αντιτίθεται στην επικρατούσα άποψη της πλειοψηφίας.
Τα υπόλοιπα περί κινδύνου των καραβανάδων και “αναρχία” είναι άλλων εποχών. Αστειότητες.
[...] Σχετικές αναρτήσεις: Μανώλης Βασιλάκης, Αγριμολόγος. [...]
Να είμαι ειλικρινής ακραίες απόψεις του ίδιου τύπου εκφράζονται χρόνια από τον κ.Γιανναρά αλλά και λιγότερο γνωστούς αρθρογράφους. Απλώς για πρώτη φορά ακουμπάει θεσμικά κατοχυρωμένους πρόσωπα.
Η ποιότητα μιας Δημοκρατίας δεν κρίνεται από το αν η πλειοψηφία μπορεί να επιβάλει τις απόψεις της, αλλά από το αν διασφαλίζονται τα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ της μειοψηφίας…