Αποσπάσματα από «Η πραγματικότητα της ποιητικής εικόνας» του René Magritte.
«Η ποίηση που γράφεται δε συλλαμβάνεται με την όραση, ενώ η ποίηση που ζωγραφίζεται έχει υπόσταση ορατή».
-
«Το γράψιμο είναι η μη ορατή περιγραφή της σκέψης• η ζωγραφική είναι η περιγραφή της η ορατή».
-
«Οι εικόνες που ζωγραφίζω αποτελούνται από μορφές του ορατού, σε μια σύνθεση τέτοια, που να ικανοποιεί το φυσικό μας ενδιαφέρον.
Το αόρατο έχει αξία ανεκτίμητη, αλλά η ζωγραφική είναι ολωσδιόλου ανίκανη ν’ αναπαραστήσει το αόρατο – όπως, λόγου χάρη, τη χαρά ή τον πόνο, τη γνώση και την άγνοια, τη φωνή και τη σιωπή, ο,τιδήποτε δηλαδή δε μπορεί να μας αποκαλυφτεί στο φως».
Στα παραπάνω, υπάρχουν μερικές σκέψεις του ζωγράφου, με τις οποίες διαφωνώ, δεν έχει όμως καμία σημασία. Σημασία έχει το έργο που άφησε στην ανθρωπότητα καθώς και η εποχή που κατέθεσε τις απόψεις του. René Magritte, από τους Μοναδικούς.
