αγριμολόγος

Διαβάζοντας μερικώς και αποσπασματικά κάποιες καταθέσεις στην Εξεταστική επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο (ναι είναι σκάνδαλο) Βατοπεδίου, ψάχνω απεγνωσμένα να βρω κάπου μια κρυμμένη έστω – λέξη ή φράση που να φανερώνει ένα είδος απολογητικής αξιοπρέπειας. Να πει κάποιος υπουργός, ότι «αφού υπέγραψα, αναλαμβάνω την ευθύνη». Τίποτα. Ξερό τοπίο γεμάτο σοβαροφάνεια, καλοραμμένα κοστούμια, όμορφες λαμπερές γραβάτες και αιώνια –δήθεν- ανέμελα χαμόγελα, κανένα ίχνος γνήσιας αξιοπρεπής στάσης. Αυτοί λοιπόν είναι οι εκλεγμένοι μας άρχοντες που καθορίζουν τις τύχες εκατομμυρίων. Προσκομίζονται κι έρχονται στο φως έγγραφα με συγκεκριμένες ημερομηνίες, πρωτοκολλημένα, με τις υπογραφές τους, καθ΄ολα νόμιμα, μιλούν καθαρά και αποκαλύπτουν με τη δική τους αδιάψευστη γλώσσα μιας «μερικής» – όπως εμφανίζεται σε μας- αλήθειας. Η Ενοχή δηλώνει βροντερό παρών, το γνωρίζουμε, το νιώθουμε όλοι, εκτός από τους υπογράφοντες υπεύθυνους Υπουργούς. Ένα βουλευτικό άσυλο που σκεπάζει τα πάντα, όλα. Εκτός από την πραγματική εικόνα μιας ταπεινωμένης και κουρελιασμένης, αξιοπρέπειας. Δεν θα γράψω για τους ρασοφόρους γιατί η στάση, το ήθος και η συμπεριφορά τους είναι ιστορικά καταγεγραμμένη, πάντα η ίδια, μια παράδοση που συντηρούν με ευλάβεια και συνέπεια, δεν εκπλήσσομαι.