Κουκουλοφόροι και ο νόμος «Περί ευθύνης υπουργών»
Δεκεμβρίου 22nd, 2008 § 3 σχόλια
Ας δούμε πρώτα τον ορισμό:
κουκουλοφόρος (ο/η) πρόσωπο που έχει σκεπασμένο το κεφάλι του με κάλυμμα, για να μην είναι δυνατή η αναγνώρισή του. (Γ. Μπαμπινιώτης, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας)
Ανώτατοι εισαγγελείς (π.χ. ο κ. Γ. Σανιδάς, και άλλοι) έχουν επανειλημμένως τονίσει ότι ο νόμος «Περί ευθύνης υπουργών» είναι στο σύνολό του αντισυνταγματικός και αντίθετος με το άρθρο 4 του Συντάγματος περί ισότητας των πολιτών και στην αρχή του κράτους δικαίου. Ειδικότερα: Ο νόμος είναι αντισυνταγματικός, γιατί προβλέπει σύντομη παραγραφή για τα εγκλήματα που διαπράττουν οι υπουργοί, ενώ, αντίθετα, ο χρόνος παραγραφής για τους συμμέτοχους είναι πολύ μεγαλύτερος.
Οι κουκουλοφόροι καλύπτουν τα πρόσωπα τους ώστε να μην είναι δυνατή η αναγνώρισή τους, οι πολιτικοί καλύπτουν τις ανομίες τους ταμπουρωμένοι πίσω από το νόμο «Περί ευθύνης υπουργών». Οι μεν και οι δε, είναι παράνομοι, με την εξής διαφορά: Αν συλληφθεί (λέμε τώρα) ένας κουκουλοφόρος που παρανομεί, θα δικαστεί και θα πληρώσει της συνέπειες των πράξεών του στη Δικαιοσύνη, ενώ τίποτα από αυτά δεν ισχύει για τους εκλεγμένους στη βουλή πολιτικούς μας. Αυτοί που βρίσκονται στη κατώτερη κλίμακα στην εκτίμησή μου, είναι οι βουλευτές. Οι τίμιοι εξ αυτών που δεν αντιδρούν και ανέχονται αυτό το στραπατσάρισμα της αξιοπρέπειάς τους, αξίζουν επαξίως και αυτοί την περιφρόνησή μας
Η ατιμωρησία σε αυτή τη χώρα με τα μύρια όσα οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά προβλήματα έχει φτάσει στο απροχώρητο. Φαινόμενο που δεν υπάρχει αντίστοιχό του στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σκάνδαλα όπως των Ομολόγων, του Χρηματιστηρίου, των Υποκλοπών, των Πακιστανών, το Παραδικαστικό, της Ζήμενς και πολλών άλλων, σε κανένα δεν έχει αποδοθεί δικαιοσύνη. Βατοπεδινά η Βατοπαιδικά εκατομμύρια περνούν μπροστά στα έκπληκτα μάτια των τηλεθεατών χωρίς να ιδρώσει αυτί – το αστείο, φαιδρό πόρισμα της Εξεταστική Επιτροπής, το «συγγνώμη-δεν ήξερα-άρα-είμαι ηλίθιος» του πρωθυπουργού. Όλα αυτά είναι αποκαρδιωτικά για το μέλλον.
Στις 3.12.08 στον «αγριμολόγο» έγραψα τα εξής: «Διαβάζοντας μερικώς και αποσπασματικά κάποιες καταθέσεις στην Εξεταστική επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο (ναι είναι σκάνδαλο) Βατοπεδίου, ψάχνω απεγνωσμένα να βρω κάπου μια κρυμμένη έστω – λέξη ή φράση που να φανερώνει ένα είδος απολογητικής αξιοπρέπειας. Να πει κάποιος υπουργός, ότι «αφού υπέγραψα, αναλαμβάνω την ευθύνη». Τίποτα. Ξερό τοπίο γεμάτο σοβαροφάνεια, καλοραμμένα κοστούμια, όμορφες λαμπερές γραβάτες και αιώνια –δήθεν- ανέμελα χαμόγελα, κανένα ίχνος γνήσιας αξιοπρεπής στάσης. Αυτοί λοιπόν είναι οι εκλεγμένοι μας άρχοντες που καθορίζουν τις τύχες εκατομμυρίων. Προσκομίζονται κι έρχονται στο φως έγγραφα με συγκεκριμένες ημερομηνίες, πρωτοκολλημένα, με τις υπογραφές τους, καθ΄ολα νόμιμα, μιλούν καθαρά και αποκαλύπτουν με τη δική τους αδιάψευστη γλώσσα μιας «μερικής» – όπως εμφανίζεται σε μας- αλήθειας. Η Ενοχή δηλώνει βροντερό παρών, το γνωρίζουμε, το νιώθουμε όλοι, εκτός από τους υπογράφοντες υπεύθυνους Υπουργούς. Ένα βουλευτικό άσυλο που σκεπάζει τα πάντα, όλα. Εκτός από την πραγματική εικόνα μιας ταπεινωμένης και κουρελιασμένης, αξιοπρέπειας. Δεν θα γράψω για τους ρασοφόρους γιατί η στάση, το ήθος και η συμπεριφορά τους είναι ιστορικά καταγεγραμμένη, πάντα η ίδια, μια παράδοση που συντηρούν με ευλάβεια και συνέπεια, δεν εκπλήσσομαι»
Τα γεγονότα βίας που ζήσαμε και ζούμε τον τελευταίο καιρό στην Αθήνα και στις περισσότερες πόλεις της χώρας, με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, αν οφείλονταν μόνο στους «κουκουλοφόρους» ή «αντιεξουσιαστές», η ανησυχία μας θα ήταν σχετικά μικρή. Όμως η πραγματικότητα μίλησε διαφορετικά και ξεπερνά όλη αυτή τη φιλολογική καραμέλα και τα χιλιομασημένα ψελλίσματα των τηλεοπτικών συζητήσεων περί της βίας των κουκουλοφόρων – που είναι καταδικαστέα – αλλά δεν μπορούμε να την ταυτίζουμε με την πανταχού παρούσα οργή της κοινωνικής αδικίας και δυσαρέσκειας που σιγοβράζει εδώ και καιρό, ξέσπασε και σάρωσε όλη την επικράτεια. Αν και δεν παίρνω όρκο, ίσως βρισκόμαστε μπρος σε μια νέα ελπιδοφόρα αρχή.
Πρώτη Δημ. e-περιοδικό «Στάχτες» τ. 22, Δεκ. 08
Στράτο τα λες πολύ καλά, και εγω έχω καταληξει στο ίδια συμπεράσματα,αυτός ο τρισάθλιος νόμος πρέπει να καταργηθεί ΠΛΗΡΩΣ! Ειλικρινά πιστεύω ότι αν γίνει αυτό, όλο αυτό το έλος της διάχυτης ανομίας και αυθαιρεσίας που υπάρχει θα αρχίσει σταδιακά να αποξηραίνεται.
Γιάννης
Ας γίνουμε σοβαροί φίλοι!
Μην ακούτε ανεύθυνες φωνές.
Ας πάψουν μερικοί να ζητάνε αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών.
Με το νόμο αυτόν σε ισχύ η Ελλάδα διπλασιάστηκε, μεγαλούργησε σε τρεις μεγάλους πολέμους, απόκτησε ζηλευτή Παιδεία και Υγεία, έγινε σεβαστή σε όλη την ανθρωπότητα, μπήκε στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, έκανε άψογους Ολυμπιακούς αγώνες, ανάδειξε δύο Εθνάρχες και πάει για τρίτον, ανάδειξε τρεις διαχρονικές Οικογένειες-πρότυπο δημοκρατικότητας και μόλις προχτές εγκαινίασε το Μουσείο της Ακρόπολης, κόσμημα της Οικουμένης, ντροπή του Λούβρου και του Ερμιτάζ, που, από φθόνο, επίσημοι προσκλημένοι στα εγκαινιά του δεν ήρθαν.
Γιατί να αλλάξουμε κάτι; Το καλλίτερο δεν είναι εχθρός του καλού; Και ας μη ξεχνάμε φίλοι και το των αρχαίων ημών προγόνων «Κάτθανε Διαγόρα ουκ ες Όλυμπον αναβήσει». Ας μην είμαστε αχόρταστοι. Γίνεται να κάνουμε λαμπρότερη την Ελλάδα από όσο είναι-και ποιος μας λέει ότι κάπου δε θα στραβώσει το πράγμα (όλα είναι πιθανά) αν μπούμε σε, επιτρέψτε μου- παράλογες δοκιμές;…
Δέστε! Δέστε πόσο ωραία κάθονται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τον πρωθυπουργό μας και τα λένε-τέτοια σιγουριά, τέτοια υπευθυνότητα, τέτοια σύμπνοια μεταξύ Εκτελεστικής Εξουσίας και Λαού, τέτοια ήρεμη Δύναμη θέλετε να την σύρετε ποιος ξέρει πού με νέα δόλια νομοσχέδια που κανείς δεν ξέρει τι δεινά ενδέχεται να φέρουν στον τόπο;
Ας βροντοφωνάξουμε λοιπόν όλοι στους υπεύθυνους φίλοι μου: ΚΆΤΩ ΤΑ ΧΈΡΙΑ ΑΠΌ ΤΟ ΝΌΜΟ ΠΕΡΊ ΕΥΘΎΝΗΣ ΥΠΟΥΡΓΏΝ!
Γιώργης Χολιαστός
Χολιαστός όνομα και πράμα!…