αγριμολόγος

είδα πολλές κινούμενες τη νύχτα˙ όλες γύρω από το απρόσιτο σημείο. θύμιζαν εκείνες τις σταθερές επανερχόμενες μελαγχολίες με ήρεμη αλλά σαφή ζωή. συνήθως, καθήκον έχουν να σχολιάζουν τον απροσδιόριστο τρόμο που μας καταλαμβάνει όταν πράττουμε το τολμηρό. η μορφή τους μοιάζει με ξεχασμένα χέρια δίχως γάντια, αυτά που

αρνούνται την άνευ όρων παράδοση. κάποια φώτα δεν σβήνουν ποτέ.

.

.