φύλλο 22
Φεβρουαρίου 26th, 2009 § Γράψτε ένα σχόλιο
τίνα πως επαγγέλη τέχνη ασκεί, ω φίλε; την ζωγραφική έγωγε.(*) – ίσως η κουβέντα να έγινε σε μπαλκόνι. εκεί· με φρεσκοπλυμένο δέρμα δροσερό· να βλέπω το μέγα άνοιγμα μπρος καθώς ιστορούμε –κάτι βρίσκεται να ιστορηθεί – κι η κουβέντα να τείνει προς διαγραφή του σφαιρικού, το μερικό έχει το ενδιαφέρον· είναι εκείνο που γεμίζει τη σελίδα με λέξεις λεπτές, κανονικές, όπως χαλκογραφίες του Ματίς, το μηχανικό γρατζούνισμα του Michaux. το μερικό έχει το ενδιαφέρον· είναι ο τρόπος των φοβισμένων παιδικών προσώπων μέσα στο άπειρο πλήθος καθώς κοιτούν το χαρτί· είναι η πρώιμη συνηγορία των έντονων αισθήσεων· η μουσική που υποχρεώνεσαι ν’ αφήσεις στο μελαγχολικό και στο βαθύ.
.
.
.
.
.
(*)από «Περί Ζωγραφίας και Ποιήσεως διάλογος» – Ελληνικός Κώδικας 2268, Βατικανό. «Μετέγραψε ο Ουικέντιος Ιαννίνι» – δημοσιεύτηκε από τον Κ. Νίκα. Μέρος του δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «λέξη /απρίλης ‘89» – απ’ όπου πήρα τις δύο φρασούλες.
.
.
Η Μνήμη στο βωμό της ψυχαγωγίας και του χρήματος
Φεβρουαρίου 26th, 2009 § Γράψτε ένα σχόλιο
Ο πολιτισμός δεν φαίνεται μόνο σε εγκαίνια Μουσείων όπως το Εθνικό Αρχαιολογικό (σήμερα), φαίνεται κυρίως όταν ζεις, σέβεσαι και συντηρείς την ποιότητα της καθημερινής ζωής μέσα στη μοναδικότητα του χώρου. Την μοναδικότητα που προσδίδει χαρακτήρα στο περιβάλλον της πόλης σου και η ατμόσφαιρα που αναδύεται μέσα από τον χώρο. Λίγα νεοκλασικά κτίρια έμειναν, τα υπόλοιπα εξαφανίστηκαν στη χοάνη της κακής χρήσης του μπετόν, τα λίγα αυτά μαρτυρούν το χρόνο τον αλλοτινό, κουβαλούν μνήμες, αναφέρονται σε γραπτές μαρτυρίες, είναι σημεία αναφοράς ενός ιστορικού γίγνεσθαι, μαρτυρούν την πορεία και εξέλιξη της πόλης, δείχνουν ότι η πόλη αυτή ήταν κάποτε παρούσα σε κάθε νέα κοινωνική πραγματικότητα. Υπήρξε. Η διαχείριση της μνήμης είναι ζήτημα σημαντικό, απαιτεί παιδεία.
Η Διεύθυνση Μελετών – Τμήμα Παραδοσιακών Κτιρίων και Μνημείων του Δήμου Αθηναίων είχε καταθέσει μελέτη στο ΥΠΠΟ για τη μετατροπή του τεράστιου κυλινδρικού «αεριοφυλακίου», βιομηχανική κατασκευή του 1909, σε «χώρο συνάθροισης κοινού και συναυλιών».
…σε «χώρο συνάθροισης κοινού και συναυλιών» θέλει να μετατρέψει ο Δήμος Αθηναίων το περίφημο κι αναγνωρίσιμο σε όλους όσους περνούν από την οδό Πειραιώς: Το «Αεριοφυλάκιο Δ15» στη Τεχνόπολη. Εκείνη η Ελλάδα της βιομηχανικής εποχής, δεν υπήρξε κατά τους σπουδαγμένους μας ταγούς. Το παράδοξο (δεν είναι το μόνο) είναι ότι το ίδιο το ΥΠΠΟ έχει κηρύξει τα κτίρια στο Γκάζι…διατηρητέα μνημεία. Όμως δεν μας διαφεύγει ότι ένας ««χώρος συνάθροισης κοινού και συναυλιών» είναι μια σίγουρη πηγή εσόδων. Το χρήμα προέχει…
Το γεγονός ότι ο μεταλλικός αυτός κύλινδρος ονόματι «Αεριοφυλάκιο Δ15» είναι το πιο σημαντικό βιομηχανικό μνημείο (τεχνικό επίτευγμα της εποχής του)- σύμβολο της Αθήνας, είναι –κατά τους πολιτισμένους δημαρχιακούς μας ταγούς- ζήτημα δευτερεύον.
Το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διατήρηση της Βιομηχανικής Κληρονομιάς διαμαρτύρεται, ανάμεσα σε άλλα, γιατί η προτεινόμενη αρχιτεκτονική λύση προβλέπει την κατασκευή ενός γιγαντιαίου κυλινδρικού κτιρίου από οπλισμένο σκυρόδεμα, το οποίο θα κατασκευαστεί στη θέση του μεταλλικού κυλίνδρου.
Αν δεν αλλάξει κάτι προβλέπεται να γίνει χειρουργική επέμβαση τύπου… «Α’ Νεκροταφείου», όπου όλοι σχεδόν, οι μνημειακοί τάφοι του, τα νεοκλασικά μαυσωλεία, τα αγάλματα, έχουν περιχαρακωθεί από τοιχία ύψους δύο και πλέον μέτρων από μπετόν, πρόκειται για τα οστεοφυλάκια που τα «περιποιήθηκαν» κατάλληλοι άνθρωποι, και μάλιστα με…παιδεία. («Καθημερινή» κ. Ν. Βατόπουλος)
πηγές
- cityofathens.gr
- lifo.gr
- “Καθημερινή“
Οι Ελληνικές περιπέτειες της εξελικτικής
Φεβρουαρίου 25th, 2009 § Γράψτε ένα σχόλιο
«Το Βήμα» Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009
την περασμένη Τρίτη 17 Φεβρουαρίου, η δημόσια συνεδρία της Ακαδημίας Αθηνών ήταν αφιερωμένη στο Έτος Δαρβίνου. Ο ακαδημαϊκός κ. Κωνσταντίνος Κριμπάς έδωσε διάλεξη με θέμα «Τα τριπλά Γενέθλια της Εξελικτικής και η Ακαδημία Αθηνών». Για όσους δεν παρακολούθησαν την εξαιρετική ομιλία ακολουθούν τρία αποσπάσματα, κεντρικά σημεία της: το πρώτο αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αναφερόμαστε στην επιστήμη που μελετά την εξέλιξη των ειδών, το δεύτερο αποτίει φόρο τιμής στον γάλλο φυσιοδίφη Jean Βaptiste Lamarck, ο οποίος διατύπωσε τη θεωρία του για την εξέλιξη τη χρονιά που γεννήθηκε ο Δαρβίνος, και το τρίτο αναφέρεται στην υποδοχή των ιδεών του Δαρβίνου στη χώρα μας.
Εξελικτική και όχι Θεωρία της Εξελίξεως
«Προτιμώ να αναφέρομαι στην Εξελικτική και όχι στη Θεωρία της Εξελίξεως. Με την πάροδο των ετών η Εξέλιξη αποτελεί πλέον το ενοποιητικό στοιχείο των επιμέρους βιολογικών κλάδων. “Τίποτε στη Βιολογία δεν έχει νόημα αν δεν ιδωθεί από τη σκοπιά της Εξέλιξης” έγραψε ο δάσκαλός μου Θεοδόσιος Ντομπζάνσκυ. Σήμερα, το πλήθος των δεδομένων που έχει συναθροιστεί υπέρ της εξελίξεως είναι τόσο μεγάλο και τέτοιας βαρύτητας ώστε να μπορεί να συγκριθεί η περίπτωση της Εξελικτικής με εκείνη της Ατομικής Φυσικής. Δεν μιλάμε πια για Θεωρία του Ατόμου, αλλά για Ατομική Φυσική! Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με την Εξελικτική».
Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου της Ιωάννας Σουφλερή, έχει ενδιαφέρον.
.
.
.
νότα LXVIII
Φεβρουαρίου 24th, 2009 § Γράψτε ένα σχόλιο
μια λεκτική διάρροια που ορθώνει όλα τα δικαίως σκυφτά και ακολουθούν αριθμοί κι αναδρομές. όρνια που κάνουν γύπες να κοκκινίζουν• κι εσύ που διαλέγεις μόνο τις μονές θέσεις και στέκεις σαν αλληγορία χαμένος. το μυαλό σου βομβαρδίζουν φρεναρίσματα˙ σκοτώματα και άλλα πιθανώς ανθρώπινα. μπροστά σου οι λίγες χειρολαβές
απομακρύνονται˙ συνεχώς φεύγουν, κάποιες βλεφαρίδες μεγαλώνουν, υγραίνουν τα μάτια.
.
.
.
