αγριμολόγος

η οχλαγωγία δεν συνηθίζεται εύκολα· ξεφεύγουν σημειώσεις στο περιθώριο· πετάγονται. αισθάνεσαι απών σε αυτό που συντελείται, κάτι από την μνήμη αντικαθίσταται κι αναρωτιέσαι για τ’ αμετακίνητα που έγιναν παρελθόν, κι έρχονται πρόσωπα άλλα να ξεφυλλίσουν δικές σου σελίδες. πως γίνεται. πως γίνεται να βλέπεις ζωντανά μια δικιά σου προϊστορία, ερήμην σου. θυμάμαι τις πολλές Παρασκευές με το παλτό πάντα ανοιχτό ν’ ανεμίζει σαν σαλάχι, τότε που· σε περίμενα κρυφά, βαδίζοντας προς το υπόγειο. τι κίνδυνος να χαθούν τέτοια ταξίδια, τέτοιες βουβές Παρασκευές που λάμψεις επέστρεφαν στα όνειρά μας. είχαμε πολλά χαρίσματα· θυμάσαι εκείνο το λεπτό στη βροχή· «κουμπώσου» είπες.

.

.