αγριμολόγος

διαπιστώνεις λες· ορισμένες ανακολουθίες και η τάση σου παραμένει· επινοείς περιστατικά, ανοίγεις προοπτικές δραπέτευσης – έτσι ξορκίζεις το χρόνο, ξέρω. επιμήκυνση δεν σημαίνει ουσία, η έκταση δεν είναι το ζητούμενο, μη βλέπεις το πρώτο επεισόδιο στην Ορέστεια που ενώνει “κοινωνικές καταβολές”, αυτό γίνεται  μέσω του Χορού, μπροστά σε μια αμφιταλαντευόμενη Ηλέκτρα – το γεγονός αυτό δεν ξεπερνιέται ανώδυνα. περίμενε το τραγούδι του Χορού – μετά βλέπουμε.

.

.

§ 3 Responses to Αυθαιρεσία 11η

• Ο/Η χαρη λέει:

  31/05/2009 στις 4:29 μμ

  καλό αυτό με το τραγούδι τού χορού…

  (κάποτε ακουγόταν δυνατότερα: σίγουρα όχι λόγω “μεγαλύτερης έκτασης” – η “έκταση” ποτέ δεν έπαιξε και σπουδαίο ρόλο: εκτός από τις στιγμές που μετατρεπόταν σε (εσωτερική μόνο;) ένταση (ένταση; ένσταση; τάση; τίποτ’ άλλο;)

  μ ε τ ά πάντως πάντα βλέπαμε

  να’σαι καλά Στράτο
• Ο/Η serf λέει:

  01/06/2009 στις 8:52 μμ

  εσκυψε κατω απο το τραχινο χονδροσκοινι(σχεδον βαπορισιο)που συγκρατουσε τους χαμογελαστους πολιτες και αρχισε να διασχιζει καθετα τον δρομο.για μια στιγμητιποτα δεν φαινοταν να της αποσπα την προσοχη.προσπερασε μπατσους και ‘γοριλες’σαν αορατη και χωρις να επιταχυνει τοβημα της εφτασε να φιλα στο μαγουλο τον πρωτο Προεδρο της Δημοκρατιας.τα μωβ λουλουδια ηταν ηδη στα χαιρια του.
  ο χρονος της ομωςειχε τελειωσει και μπηκαν στον χορο οιμπατσοι καιτην πεταξαν εξω απο την σκηνη με τον πιο βιαιο τροπο…..
  Τελικα μηπως η θεια της επρεπε να της κοψει τις ασπρες αντιγια μωβ πασχαλιες?
• Ο/Η stratos fountoulis λέει:

  02/06/2009 στις 7:47 μμ

  (σας ευχαριστώ)