Αυθαιρεσία 13η
Ιουνίου 30th, 2009 § 1 σχόλιο
άπνοια, χαμηλή αραιή νέφωση, ήχοι που ακούγονται κρυστάλλινοι. ένα τραγούδι έπεσε δίπλα στον γερασμένο σκύλο· ακούστηκε κι αυτό. ένα απόγευμα με παραπανίσιους ήχους κι όλα τα πράσινα· γκριζοπράσινα – νωπά· κι ένα βλέμμα στις κοίτες του ποταμού, προς τιμή του δυνάστη χρόνου γιατί· σε λίγο -όπως συμβαίνει πάντα- θα σκοτεινιάσει. τα απογεύματα μιλούν πάντα πιο καθαρά.
.
.
σύντομο ανέκδοτο: κλείνει «η υπόθεση» Βατοπεδίου
Ιουνίου 29th, 2009 § 4 σχόλια
«…η Μονή Βατοπεδίου επιφυλάσσεται των δικαιωμάτων της επί της Βιστωνίδας και των παραλίμνιων εκτάσεων που θα διεκδικήσει δικαστικώς στο μέλλον. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έγκυρων νομικών κύκλων, αυτό θα γίνει μόλις κλείσει το ποινικό μέρος της υπόθεσης... »
[skai.gr]
Ο κόσμος ξεχνά τα γρήγορα ανακλαστικά των ερπετών. Παράδειγμα: Όταν κυνηγάμε σαύρες, κάθε φορά που απλώνουμε το χέρι μας, αυτές κάνουν αυτόματα μια απότομη στροφή, δεν προλαβαίνουμε να αντιδράσουμε σε αυτό το αστραπιαίο ζικ-ζακ, κι επειδή η σαύρα είναι πολύ ευκίνητη, συχνά οι εχθροί της καταφέρνουν να την πιάσουν μονάχα από την ουρά. Τότε η ουρά κόβεται και με το σπαρτάρισμά της κερδίζει τη συμπάθειά μας, την λυπόμαστε βλέποντάς την σε αυτό το παραλήρημα οδύνης – την αφήνουμε στην ησυχία της. Με τη βοήθεια της δαρβινικής εξέλιξης, και των μικρών θεών της κοινωνικής -κυρίως κρατικής- πρόνοιας, μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, η σαύρα μας· αποκτά καινούργια ουρά.
.
.
(επεξεργασία αγριμολόγου)photo©todaysplanet.com
.
