plaisir: Sergei
Ιουνίου 2nd, 2009 § 3 σχόλια
still από την περίφημη σκηνή στα σκαλοπάτια
Θωρηκτό Ποτέμκιν. Sergei Eisenstein 1925. Δραματοποιημένη, τύπου ντοκιμαντέρ, ταινία της εξέγερσης των ναυτών του ομώνυμου θωρηκτού στην Οδησσό, το 1905. Αφορμή της εξέγερσης, ένα κομμάτι σάπιο κρέας.
Ογδόντα τέσσερα χρόνια έχουν περάσει, κι η συνθετική δύναμη των εικόνων της ταινίας παραμένει αξεπέραστη, διδάσκει ακόμα αισθητική…
Ο ίδιος, ο Αϊζενστάιν στο βιβλίο “Σκέψεις μου για τον κινηματογράφο” (εκδόσεις Φέξη, 1964) γράφει για την περίφημη σκηνή της σκάλας:
«… Γεννήθηκε στιγμιαία από την άμεση επαφή. Έχουν πει πως τάχα μου ήρθε η ιδέα της καθώς έφτυνα κερασοκούκουτσα από το πάνω μέρος της σκάλας, από το μνημείο του Ρισελιέ, που πηδούσαν στα σκαλοπάτια. Ο μύθος έχει χρώμα, μα δεν παύει να είναι μύθος. Εκείνο που γέννησε την ιδέα της σκηνής είναι η ίδια η φυγή που έχουν τα σκαλοπάτια. Το πέταγμά τους έδωσε φτερά στη φαντασία του σκηνοθέτη. Η πανικόβλητη φυγή του πλήθους, που πετά από σκαλί σε σκαλί, δεν κάνει άλλο παρά να εξωτερικεύει υλικά την πρώτη μου εντύπωση από τη σκάλα…»
.
.
Σα να λέμε …ποίηση στη σκάλα
Καλημέρες
ο τίτλος του ιστολογίου σου είναι ιδιαίτερα πρωτότυπος, και φυσικά ωραίος.
ίσως γιατί γεννήθηκε στιγμιαία και σχεδόν τυχαία κι αυτός (και φυσικά ευχαριστώ)