Αυθαιρεσία 12η
Ιουνίου 9th, 2009 § 3 σχόλια

εκείνες τις πρώτες μέρες που σε καταδίωκε ο στίχος, ως τη στιγμή που ήρθε ο φίλος· κατάλαβες ότι είσαι ακόμα· όπως τόσοι άλλοι, θύμα κι εσύ του κανόνα – και το τοπίο βάρυνε, πρόσεξες ακόμη και τη φθορά της τερακότα στο έδαφος που χρόνια πάνω της πατούσες περιμένοντας μάταια· τον ερχομό του στίχου. αιχμαλωτίσου τώρα μεσ’ τα βλέμματα, τις φλύαρες χειρονομίες, όλα έρχονται αθόρυβα· έτσι κι αλλιώς.
.
.
…καθε σου βημα
υπογραφει την
δυναμη του μυαλου σου
οταν τεινει να
ωριμασει η ψυχη σου
εσυ αρνεισαι
την φυγη σου….
πολύ όμορφο αυτό που γράψατε!…
Σας ευχαριστώ.
παρακαλω