Μηντιαλογίες: Λένα Μαντά. Είναι περίεργη ροζ…
Ιουλίου 26th, 2009 § 8 σχόλια
“Τα Πρόσωπα” από Το Ποντίκι 23.07.09
«Η ζωή είναι σαν το ποτάμι που κυλάει αυτή τη στιγμή μπροστά μας. Εύκολα σε παρασύρει και σε τραβάει όπου εκείνο πηγαίνει. Όπως ένα ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, έτσι κι εσείς, αν σας παρασύρει δεν θα μπορέσετε να γυρίσετε… να προσέχετε πάντα το ποτάμι… Μη σας παρασύρει…».
Κοινοτοπίες σερβιρισμένες λες και πρόκειται για το απαύγασμα της διεθνούς φιλοσοφίας. Έρωτες, μίση, οικογενειακά πάθη που μας έρχονται κατευθείαν από τον κόσμο του Άρλεκιν και των Νόρα, επενδυμένα με την… ψευδαίσθηση της σοβαρής λογοτεχνίας. Η Λένα Μαντά πουλάει μπουγάτσα μεταμφιεσμένη σε μιλφέιγ. Μοσχοπουλάει για την ακρίβεια, γράφοντας ροζ ιστορίες από εκείνες που κάποτε πωλούνταν στα περίπτερα, αλλά τώρα έχουν βρει περίοπτη θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Ο θάνατος της λογοτεχνίας και η αποθέωση της παραλογοτεχνίας; Πάντως οι Έλληνες μπορεί να μην διαβάζουν, όπως αποδεικνύουν, οι έρευνες, αλλά τα μπεστ σέλερ δεν τα αφήνουν από τα χέρια τους…
.
.
.
.
μερικοι απο τους σημερινους ανθρωπους της κουλτουρας στην εφηβεια τους διαβαζανε Ξαβιερα Χολαντερ και δεν το δηλωνω καταγγελτικα απλα πολλες φορες λειτουργουν σαν βοηθηματα (κακογραμμενα μεν)οπως τοσα αλλα…
Καλή σου μέρα Στράτο (καλησπέρα, πια)
Μια και με βρήκες μόνος σου (πώς τα κατάφερες θηρίο
στο νέο σπίτι – ( κι εγώ που θα σε “προσκαλούσα” σήμερα … ) θα είδες βέβαια ότι ναι μεν δεν έχει ακόμα έπιπλα πολλά, όμως σερβίρονται ποτά – ζεστά και κρύα, ανάλογα με το πώς (δεν) αντέχεται η ζέστη…
(υγ: τώρα με δικαιολογείς φαντάζομαι για την, εσχάτως, εξαφάνιση : βάσανο οι μετακομίσεις – και μέσα στο κατακαλόκαιρο…)
(θα επανέλθω, αλλά για το σημερινό σου ποστ δεν περιμένεις τώρα να μιλήσω : τα είπες άλλωστε τ ό σ ο καλά εσύ…)
φιλιά
Αν ήμουν η Μαντά, τίποτα άλλο δεν θα με πλήγωνε περισσότερο από την παρομοίωση μπουγάτσας και μιλφέιγ. Αν ήμουν επίσης μινιμαλιστής θα σου πρότεινα να είχες βάλει μόνο αυτή την παρομοίωση. Αλλά δεν είμαι και θέλω να σε διαβαζω σε ακόμη περισσότερα τέτοια κείμενα…
χαρη καλορίζικο το νέο σου σπίτι!…
Βέβαια είναι ιδιαίτερα φτιαγμένο, δεν είναι καθαρό αν πρέπει να κάνω εγγραφή για να σχολιάσω. Θέλει αρκετή εξοικείωση από πλευράς αναγνωστών, και δεν έχουν όλοι την “τεχνική” ικανότητα.
καλό βόλι πάντως.
φίλε iouda, ευχαριστώ.
που χρόνος για τόοοοσα που έχουμε να κάνουμε στη ζωή.
Ξαβιερα Χολαντερ;
που την θυμήθηκες.
μου ηρθε συνειρμικα στο νου ,και η μπουγατσα ειναι ασυγκριτα καλυτερη και αυθεντικοτερη του μιλφειγ και οποιος αμφιβαλλει περναει για μια δοκιμη απο την δωδωνη
Στράτο σ’ ευχαριστώ (ξανά και ξανά)
(και για όλα)
και πάνω απ’ όλα και για την επίσκεψη που ήταν και ποδαρικό – μεγάλο γούρι …
και για το λινκ που έσπευσες…
αλλά και για το καλό βόλι… (καλύτερη ευχή ίσως να μην ξανάγινε – έχει και κάτι…αβαντάζ (να πω κι εγώ το γαλλικό μου ) αυτή η γλώσσα …)
Ναι, για να “πάρει” όνομα πρέπει να κάνεις “εγγραφή”, κι ύστερα “διαχείριση προφίλ”, (στη στήλη δεξιά), αλλά σε δυο μέρες θα’ναι πολύ πιο σαφή όλα, όπως στα βλογ της wordpress – είναι ζητήματα τού τεχνικού, είναι λίγο γιαπί ακόμα το οίκημα…
(τώρα που ηρέμησαν πάντως τα χτισίματα θα’ρχομαι κι εγώ συχνότερα – μού έλειψες – πολλά φιλιά)