Μηντιαλογίες: «…τα καρότσια των σπουδαίων»
Αυγούστου 21st, 2009 § 3 σχόλια
«Δεύτερη Σελίδα» του Στέφανου Κασιμάτη στην «Κ 21.08.09»
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εθεάθη το απόγευμα της περασμένη Τρίτης στο γνωστό γιγάντιο σουπερμάρκετ της Ερυθραίας, μετά της συζύγου του κυρίας Αντας. Ελάχιστοι ήσαν εκείνοι που είχαν την τύχη (κατά την προσφιλή διατύπωση του Τσώρτσιλ: τους είχε αγγίξει το δάκτυλο του Θεού!..) να τον παρακολουθήσουν σε μια τόσο «ανθρώπινη» στιγμή του. Ο πράκτωρ της στήλης μου περιέγραψε τον πρόεδρο να κοιτάζει περιδεής τον ναό της «affluent society» (να θυμηθούμε και τον μακαρίτη Γκαλμπρέιθ…), με τρόπο που του επέτρεπε να διαβάσει στο προεδρικό βλέμμα την έκπληξη για όλα αυτά τα άχρηστα πράγματα που χρειάζεται ο σύγχρονος άνθρωπος. «Ωχ!», είπε μέσα του ο φίλος μου. «Τώρα θα βγάλει το φραγγέλιο…» Τίποτε τέτοιο δεν συνέβη όμως. (Οπως σας είπα τον συνόδευε η κυρία Αντα). Εκαναν τα ψώνια τους σαν απλοί άνθρωποι. Πίσω τους, ένας υπάλληλος, που είχε σπεύσει αυτοβούλως, έσπρωχνε το καρότσι.
Συμπέρασμα: Η Ελλάδα θα είναι πάντα όπως την ξέρουμε, όσο υπάρχουν εθελοντές να σπρώχνουν τα καρότσια των σπουδαίων…
.
.
εχουν το λογο τους για το καροτσακι ….ειναι οι αυριανοι δημαρχοι
καλησπέρες γεμάτες στάχτες (όχι απ’ τις δικες σου Στράτο) …
αυτούς που σπρώχνουν τα καρότσια πληρώνουμε
και δεν είν’ αυτοί που θα΄σπρωχναν και καμμιά υδροφόρα…τώρα…
γκουχ γκουχ
(φίλη καλή μού’στειλε κάτι φωτογραφίες με τούς καπνούς πάνω απ’ τό σπίτι της…εγώ είμαι στο κέντρο-κέντρο, έχουμε άλλες αφορμές για γκουχ-γκουχ εδώ… άρα μιλάω καθαρώς και θεωρητικώς)
θερμότατα φιλιά εξ ανάγκης
ένα ποστ αμηχανίας, δεν είναι κάτι δικό μου, το θεώρησα εύστοχο.
μετά το νησί, τώρα Αθήνα, έως ότου αναχωρήσω και πάλι.
τα φιλιά μου.