(κλικ στο εξώφυλο)
*
Ξεκλειδώνοντας τον έβδομο
άδειος ο παράδεισος
κι ακατοίκητος με περιμένει.
Η βλάστηση συνεχίζει
να οργιάζει, τα γνώριμα
αρώματα, οι γνωστές μυρουδιές.
Μόνον ο Χόρχε με υποδέχεται
μεταμορφωμένος σε λύκο.
*
Ας με συγχωρέσουν οι φίλοι.
Οι προσευχές μου από δω ψηλά
θα εισακουγόταν καλλίτερα,
όσο ανεβαίνεις τόσο ακούγεσαι.
Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
η ένδεια οξυγόνου κόβουν τις λέξεις
στη μέση. Δεν έχω άλλο πλήθος.
Δεν προσεύχομαι πια.
.
.
…συνέχεια στο περιοδικό “Ποιείν”
.
σε όλα τα καλά κι εκλεκτά κεντρικά βιβλιοπωλεία από τις Εκδόσεις Ενδυμίων
.
.
