αγριμολόγος

Από εδώ που ζω βλέπω μέσω δορυφόρου, διαβάζω μέσω διαδικτύου, την κακοκαιρία που πλήττει τη χώρα. Διαβάζω για το πτώμα ενός άνδρα που οι λιμενικές αρχές ανέσυραν, ένας άλλος αγνοείται με το αυτοκίνητό του στον ποταμό Αίσωνα, στην Πιερία, άλλοι εγκλωβίστηκαν ένα ολόκληρο βράδυ, δεκάδες οι κλήσεις στη πυροσβεστική, ένα μεγάλο κομμάτι της χώρας παρέλυσε, ηλεκτρονικά και έντυπα μίντια παραμένουν ακμαία. Μέσ’ τα πλημμυρισμένα νερά υποψήφιοι αρχηγοί (μελλοντικού) κόμματος εξουσίας συνεχίζουν όπως μαθαίνω τις περιοδείες, προσπαθώντας να πείσουν μέσω γενικών, κούφιων αορίστων αερολογιών κινούμενων γύρω από το είδος του φιλελευθερισμού και πατριδοκαπηλίας που θα πρέπει το πόπολό τους να επιλέξει και• απ’ ότι μαθαίνω χωρίς καμία έκπληξη – το πετυχαίνουν, διότι είναι διαπιστωμένο, όσο περισσότερο αερολογείς τόσο περισσότερο πείθεις. Το φαινόμενο δεν χρειάζεται να μας προβληματίσει ιδιαιτέρως ή μάλλον όχι τόσο όσο χρειάζεται, η επιφάνεια ήταν πάντα προϊόν ευπώλητο, από τους λίγους που δεν «αγοράζουν», ελάχιστοι εξ αυτών μετατρέπουν ενεργά την κριτική σε αυτοκριτική, περιοριζόμενοι στο μικροπεριβάλλον τους ακολουθώντας τις γνωστές συνειδησιακές ντρίμπλες παράγοντας αλλεπάλληλα βολικά άλλοθι, τι άλλο να κάνουν. Ένας αδρανής σκεπτικισμός μετατρέπεται κυρίως σε κυνισμό, αυτός κυριαρχεί. Το βιβλίο παραμένει σκονισμένο, ακίνητο στο ράφι, η τηλεοπτική εικόνα προσφέρει αυτοεξευτελιζόμενα αντικείμενα πρόσκαιρης ηδονής απόλυτου χλευασμού, απόλυτων σταρ, σε απόλυτα ξαπλωτούς, νεκρούς θεατές.

.

.

.

photo©Albanese Gerard, 2006

.

.