αθώωση δασκάλας που αμάρτησε
Ιανουαρίου 24th, 2010 § 3 σχόλια
η κα Πρωτονοταρίου διέπραξε θανάσιμη αμαρτία, θέλησε να κάνει εθελοντικά μαθήματα σε παιδιά μεταναστών, για αυτό της το… έγκλημα, ο πρώην γ.γ. του υπουργείου Θρησκευμάτων (γνωστό και ως «Παιδείας») κ. Δημ. Πλατής -ελληνοορθόδοξου φυσικά φρονήματος- θέλησε την παραδειγματική της τιμωρία σέρνοντάς την στα δικαστήρια, η εντολή (άκουσον-άκουσον) δόθηκε στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας (!) – το ομολόγησε ο εντεταλμένος δημ. υπάλληλος κ. Γιουτλάκης ο οποίος μετά την δίκη δήλωσε ότι «Έκανα λάθος, έπρεπε να είχα παραιτηθεί». Να μην ξεχάσω να θυμίσω το όνομα του πρώην υπουργού Θρησκευμάτων (γνωστό και ως «Παιδείας»): Ευριπίδης Στυλιανίδης.
Η κυρία Πρωτονοταρίου φυσικά αθωώθηκε διότι κανένα δικαστήριο δεν θα τολμούσε να κάνει διαφορετικά, χαρακτηριστική η δήλωση του εισαγγελέα: «Δυστυχώς καλούμαι να υποστηρίξω ένα κατηγορητήριο το οποίο δεν υποστηρίζεται από πραγματικά περιστατικά. Δεν διακρίνω την ελάχιστη ένδειξη μη νομιμότητας της πράξης των δύο κατηγορουμένων. Σε βάρος του προσωπικού της χρόνου ξεκίνησε μια δραστηριότητα για τα παιδιά. Αν κάποιος διαχωρίζει τα παιδιά σε ελληνόπουλα και αλβανόπουλα είναι προσωπικό του πρόβλημα» (τι να πει ο άνθρωπος).
Όλα αυτά τα ελληνορθόδοξα θαυμάσια, εν μέσω αντιδράσεων και περισπούδαστων… «μαρξιστικών» αναλύσεων του κώλου τύπου «Άρδην», «Ρήξη» και «Ρεσάλτο» και άλλων της «πατριωτικής αριστεράς» -δεν μιλώ για τους ακροδεξιούς, τη δουλειά τους κάνουν- για το μεταναστευτικό.
Έτσι λοιπόν αθώες έκρινε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθήνας τους δασκάλους Στέλλα Πρωτονοταρίου και Ντενάντα Καρκάλο, που κατηγορούνταν για παράνομη παραχώρηση σχολικού χώρου. Η δίκη διεξήχθη σε μια αστυνομοκρατούμενη αίθουσα, καθώς ο μηνυτής και νυν διευθυντής του 132ου Δημοτικού Σχολείου δήλωσε ότι απειλείται η ζωή του. (!)
Αυτά κι άλλα ωραία μπορείτε να διαβάσετε στην «Ε», αλλά και αλλού…
της μισαλλοδοξίας το κάγκελο.
.
.
Συγχαίρω τον κ.υπουργό για το ελληνορθόδοξο ήθος του.
Φυλάττει Θερμοπύλας.
Εδώ είναι Ελλάς.
Θα μιλούσα για θέατρο του παραλόγου, αλλά μην προσβάλλουμε και το θέατρο…
Η Δικαιοσύνη -έστω και με ταλαιπωρία- τελικά αποφαίνεται το δίκαιο, έστω και με αστικούς νόμους.