πολιτισμού μο(υ)νόπρακτο
Ιουλίου 22nd, 2010 Comments Off
στοργική η λέξη πολιτισμός, κατά διαστήματα έρχεται στην επιφάνεια, γίνεται μόδα, ιδιαίτερα δε· όταν περιοδεύοντες άδειες σελίδες γεμίζουν καταγράφοντας την πραγματικότητα. Σοφές οι συζητήσεις περί πολιτισμού μπροστά σε στραγγισμένα βλέμματα, ανυπόμονα κι αμήχανα από την ταχύτητα του πάρε-δώσε γιατί· το σφύριγμα σε κάθε βαγόνι που κουβαλά η μέρα, επιφυλάσσει εκπλήξεις, εκεί δεν χωρούν υψηλές προσδοκίες και· τι είδους πολιτισμός είναι αυτός που τολμά και στερεί τα στοιχειώδη φροντίζοντας αποκλειστικά να πλειοδοτεί στις εντυπώσεις αφήνοντας την απάθεια να ξεδιπλώνεται, να καταπίνει καχύποπτα πολυσυζητημένες ανταποδοτικότητες. Τα πράγματα γίνονται απλούστερα όταν η στοργική λέξη πολιτισμός διασχίσει κάθε διάδρομο, κάθε δωμάτιο και κάθε κλίνη ενός κεντρικού ή απομακρισμένου
νοσοκομείου.
.
.
φέτος Αλλόνησο
Ιουλίου 19th, 2010 § 5 σχόλια
ο βασικός προορισμός για το μεγαλύτερο μέρος του Αυγούστου…
.
.
οι παρθενογεννημένοι
Ιουλίου 16th, 2010 Comments Off
έχουν σκοπό, σκοπεύουν οι λέξεις και τα νοήματα που παράγονται αυτόν τον καιρό, η συνεχής επανάληψη ενός κακού το οικειοποιεί στα ώτα των απελπισμένων, κι η παλιά, γνώριμη κατασκευασμένη σκόνη που αργά, σταθερά κατακάθεται στις συνειδήσεις διαβρώνει σε τέτοιο βαθμό που εξαντλεί τη μνήμη, η ίδια αυτή η παντός καιρού γνωστή σκόνη διασχίζει πάντα την ίδια γνώριμη διαδρομή, παραδόξως φαντάζει να κουβαλά το καινό με παλιά υπογραφή, την υπογραφή ενός υποτιθέμενου ελπιδοφόρου ορίζοντα. Ο πρώην έγινε ρεντίκολο, οι νυν κοινωνικά ευαίσθητοι χάνουν λάδια, τους προηγούμενους τους έχει φτύσει σαν αναξιόπιστους η κακούργα κοινωνία, της Αριστεράς ούτε που τις περνά απ’ το νου τι απ’ όλα -συμπεριλαμβανόμενου και της ίδιας- συμβαίνει. Έρχεται τώρα η πολύπειρη, άφθαρτη ψηλή και (μονίμως) χασκογελούσα παρθενογεννημένη με ένα τσούρμο νέων, ωραίων κι άφθαρτων να αποκαταστήσει το γκρεμισμένο σκηνικό –όχι μόνη της, αφθονούν οι άφθαρτοι στον τόπο. Θα δείτε, θα τα καταφέρει διότι η παλιά γνώριμη σκόνη που προείπαμε, ήδη κατακάθεται, άρχισε να σκεπάζει πολλά πεπραγμένα, ιδιαίτερα τα παλιά. Με όλους αυτούς και με όλα αυτά μοιραζόμαστε την ίδια πατρίδα; Όταν ο άλλος λέει το βλακώδες «εσείς οι έλληνες» αυτό ακριβώς εννοεί, για τους βλάκες πολλά θεωρούνται δεδομένα, ζουν και αναπνέουν με αυτά και γι’ αυτά, θεωρούν δεδομένη την αλήθεια του «εσείς οι έλληνες, εσείς οι βρετανοί, εσείς οι ιταλοί» κοκ., όπως οι πιστοί θρησκευόμενοι που ορκίζονται, προσεύχονται στις δικές τους, αδιαμφισβήτητες αλήθειες.
Ε, Όχι. Δεν μοιραζόμαστε την ίδια πατρίδα.
.
.
στη Φωτογραφία: Piero Manzoni, Merda d’Artista, 1961
parody
Ιουλίου 16th, 2010 Comments Off
On passivity, on observation; the limitless range I deny -not denying the quotidian. The preference of the rather weak notion may note its limitless presence in shadows well planned; they may monitor the perceptual in traffic, the fading of tunes, of whispering images modifying their solitude and; my mind, travel it will, into the conscious or
disperse.
.
.
.
.
photo© Helen Levitt, 1049
.
.
