αγριμολογος

ένας σχετικά αδέξιος επικοινωνιακός συρφετός –κι ουχί τυφώνας- έπεσε στο κενό. Δεν ήταν έκπληξη η όλη ερασιτεχνική διαχείριση για ευνοϊκό εκλογικό αποτέλεσμα από πλευράς κυβερνώντων και αξιωματικής, ο θεός να την κάνει, αντιπολίτευσης, σχετική έκπληξη προκάλεσε η πολιτική –ενθαρρυντική μετά από πολλά χρόνια- συμπεριφορά της κοινωνίας που δεν «συμμορφώθηκε» επαρκώς σε μια προκατ σερβιρισμένη πραγματικότητα. Οι πεντακόσιες χιλιάδες (500.000!) του εκλογικού σώματος του πρώτου γύρου, που συμμετείχαν μόνο και μόνο για να στείλουν Μήνυμα λευκό ή και άκυρο, είναι για τα μέχρι τώρα νεοελληνικά δεδομένα, ευχάριστα ανήκουστο. Ο υπέρογκος αυτός αριθμός ελπίζω να αυξηθεί στον δεύτερο γύρο διότι το αναζητούν εναγωνίως κάποιοι μέτριοι πολιτικοί υπερόπτες που επιμένουν να δηλώνουν αδυναμία κατανόησης του πόσο έχει επιβαρυνθεί το δημόσιο αίσθημα. Την ίδια «αδυναμία» δηλώνουν έως τώρα και για το ογκούμενο βουβό μήνυμα της Αποχής. Όποιος από τους ταγούς δεν κατανοήσει εγκαίρως ότι η Αποχή είναι μια θανάσιμη προειδοποιητική απειλή με συγκεκριμένους αποδέκτες μιας συγκεκριμένης πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής συγκυρίας, θα χάσει πολλά ιστορικά τρένα γεμάτα αποφασισμένους επιβάτες.

.
.
.
.
photo©experts.com
.
.

Ένας χρόνος επιτυχούς κυκλοφορίας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ (επιλογή)

Ένας χρόνος Athens Review of Books. Ο απολογισμός και οι προοπτικές παρουσιάζονται με το κύριο άρθρο της: «Με λογισμό και μ’ όνειρο…».
Το επετειακό, 12ο τεύχος, της ARB είναι αφιερωμένο στον Άρη Αλεξάνδρου και στη σιωπή του «Κιβώτιου». Γράφει ο κορυφαίος κριτικός και κατεξοχήν ειδικός, Δημήτρης Ραυτόπουλος.

Ένα κείμενο που θα συζητηθεί είναι το άρθρο της Θάλειας Δραγώνα περί «εθνικής παιδείας», της εκπαίδευσης παιδιών που ανήκουν σε μειονοτικές ομάδες, αλλά και τις απειλές και τη βαρβαρότητα των φανατικών εθνικιστών εις βάρος της ίδιας όπως και εναντίον κάθε πολιτισμένου ανθρώπου που δεν θεωρεί δεύτερης κατηγορίας πολίτες τους Ρομά, τους μουσουλμανόπαιδες κ.ά.

Η σιωπή, εξάλλου, σχετικά με τις απειλές (ακόμη και διά του Τύπου) εις βάρος της κ. Θ. Δραγώνα, θεσμών και εξουσιών, είναι ανησυχητική, εκκωφαντική και διόλου τιμητική (γι’ αυτές).

Στο 12ο τεύχος μπορείτε ακόμη να διαβάσετε:
— Η Άννα Φραγκουδάκη γράφει για την απουσία γλωσσικής πολιτικής της ΕΕ, τα αίτιά της και τις συνέπειες της στάσης της Ελλάδας.
— Με τον «ιμιτασιόν Χριστόδουλο» και την «Εφαρμοσμένη Θεολογία» ασχολείται το άρθρο του Μ. Βασιλάκη με αφορμή την απειλή του μητροπολίτη Άνθιμου προς τον υποψήφιο Δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη: «Όσο ζω εγώ, η Εκκλησία δεν θα σου επιτρέψει να δεις τη δημαρχία»!
— Ο Βίκτωρ Ιβάνοβιτς γράφει για τον νομπελίστα Μάριο Βάργας Λιόσα και τους (απανταχού) «τέλειους ηλίθιους».
— Για την Ευρώπη των πολλαπλών κρίσεων, ένα χρόνο μετά την εφαρμογή της Συνθήκης της Λισαβόνας γράφει ο Παναγιώτης Κ. Ιωακειμίδης.
— Αντιφιλελευθερισμός στα Ατομικά Δικαιώματα; Ο Παύλος Κ. Σούρλας γράφει για την τάση αυτή, που διαμορφώνεται από Γερμανούς συνταγματολόγους και η οποία ασκεί μεγάλη επιρροή σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
— Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος γράφει για τη Συνθήκη της Λισαβόνας σε σχέση με την ενίσχυση της διαφάνειας, της ανοικτής διακυβέρνησης και το δικαίωμα στη χρηστή διοίκηση – ναι, υπάρχει και τέτοιο δικαίωμα, και ελπίζουμε να υποχρεωθεί να το αναγνωρίσει ως τέτοιο και η χώρα μας.
— Τα θέματα μετανάστευσης και ταυτότητας, που ετέθησαν με τις πρόσφατες δηλώσεις και πολιτικές από τους Μέρκελ και Σαρκοζί, αλλά και τη δημιουργία ενός διανοητικού κλίματος που θα ευνοεί την αναζήτηση εσωτερικών εχθρών στην ΕΕ αναλύει ο Σωτήρης Ριζάς.
— Για τους εθνολαϊκιστές και τους δεινόσαυρους των Τροπικών (Τσάβες, αδελφούς Κάστρο, κ.ά.) γράφει ο Ανδρέας Παππάς («Γιο, χο, χο, μ’ ένα μπουκάλι ρούμι»).
— Η Κατερίνα Σχινά γράφει για την Τέχνη και την ανυπόφορη ηθικολογία κάθε Κίρκης αυτού του κόσμου.
— Ο Στάθης Ψύλλος διαβάζει Ίαν ΜακΓιούαν και γράφει για έναν γνωστικά αβέβαιο και ηθικά ακατάστατο κόσμο.
— Ο Ηρακλής Μήλλας, με αφορμή το τελευταίο βιβλίο του Ζ. Λιβανελί («Το σπίτι στο Βόσπορο»), γράφει για το Τουρκικό Μυθιστόρημα και τους Έλληνες.
— Ο Σπύρος Σφενδουράκης αναλύει δυο παράξενα βιβλία που προσπαθούν να συμβιβάσουν τη θεωρία της Εξέλιξης με τη θρησκεία και εξηγεί γιατί ο Θεός δεν ταιριάζει με την επιστήμη.
— Ο Γιώργος Ξενίας γράφει έναν συναρπαστικό Επίλογο για τη μεγάλη ντίβα Τζόαν Σάδερλαντ που χάθηκε πρόσφατα.
— Ο Λεωνίδας Λουλούδης κάνει μια τεκμηριωμένη κριτική της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.
— Επίσης, ποίηση των Χριστόφορου Λιοντάκη, Στρατή Πασχάλη, Αντώνη Φωστιέρη, Δήμητρας Χ. Χριστοδούλου.

Σχέδιο εξωφύλλου: ο Άρης Αλεξάνδρου από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο.

Συνδρομές

.

.