κύκλους κάνει
Φεβρουαρίου 18th, 2011 Comments Off
Στον Εδουάρδο Δαπόλα. In Memoriam.
Πρωί. Ο ήλιος στη πορεία του πάνω από το άστυ διείσδυσε στη κάμαρη φωτίζοντας πρόσωπο και ώμους· κυκλικά σχήματα συνεχίζουν να του καταλαμβάνουν τη σκέψη, κοιμάται· ξύπνιος μόνος στη κεντρική λεωφόρο της πόλης, ανασηκώθηκε, κυκλικά σχήματα σκόνης στροβιλίζονται πάνω από τους αστραγάλους του, με το δείκτη του χεριού σχηματίζει τρεις κύκλους στη μαύρη σκονισμένη επιφάνεια των παπουτσιών του. Η ρυτιδιασμένη εφημερίδα· η ετοιμόρροπη πολυθρόνα, το μπαλκόνι· ο ήχος του πλήθους, οι διαμαρτυρίες. Αδύναμος. Αφουγκράζεται τις ανεπαίσθητες δονήσεις της καρδιά του. Πρωί. Η ανακούφιση αργεί. Δώδεκα· δεκατρείς τόσες ώρες ακόμη, πριν
βραδιάσει.
.
.
.
φωτογραφία σ.φ. -κολόνα στη Καισαριανή.
υποβρύχια-άκης-μπλέτσιος «όλα στο φως;»
Φεβρουαρίου 15th, 2011 Comments Off
Δεν σφυγμομετρώ απόψεις της κοινής γνώμης για να γνωρίζω που και σε ποιους ακριβώς εστιάζονται οι υποψίες των πολιτών για ατασθαλίες που έφεραν τη χώρα στο σημερινό χάλι, βέβαια όλο κάτι πιάνει και το δικό μας αυτί, δικαιούμαι κι εγώ να υποψιάζομαι πράγματα που δεν είναι δυνατόν να αποδειχτούν in a court of law και αρκούμαι ψιθυρίζοντάς τα στον εαυτό μου. Ένας λ.χ. χορηγός της εθνικής μας ευμάρειας δεν προσφέρει στο σύνολο (μόνο) ανιδιοτελώς και χάριν ενός παράλογου πατριωτισμού, δεν μπορεί, κάποιο όφελος –αυτό το σκέφτομαι συχνά, είναι αλήθεια- θα πρέπει να έχει· και στη πατρίδα μας, έχω την εντύπωση, ότι έχουμε τεράστιες εφεδρείες επαγγελματιών χορηγών-πατριωτών του είδους.
Θαρρώ ότι ξέφυγα ολίγον τι από το θέμα. Σε καμία περίπτωση δεν θα επιθυμούσα να συνδέσει ο περαστικός αναγνώστης αυθαίρετες σκέψεις μου με το θέμα που ακολουθεί, τυχαία συστεγάζονται στην ίδια ανάρτηση.
Διαβάζω στη Κυριακάτικη Real news (ελέχθη και στις εφημερίδες «Καθημερινή»-«Ελευθεροτυπία»):
«Στον απόηχο των αποκαλύψεων της Real news ο Θ. Πάγκαλος ζήτησε να κινηθεί η εισαγγελία προς τον στενό συνεργάτη του Άκη Τσοχατζόπουλου για την προμήθεια του 1 εκατ. Ευρώ. Την ώρα που ο πρώην υπουργός Άμυνας επιμένει να μην απαντά για την ‘ταμπακέρα’ των αποκαλύψεων της Real news, γύρω από τη δικογραφία της εισαγγελίας του Μονάχου, σύμφωνα με την οποία το δεξί του χέρι, Γιάννης Μπέλτσιος είχε σημαίνοντα ρόλο στις προμήθειες των 55 εκατ. ευρώ για την αγορά 4 γερμανικών υποβρυχίων, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης μιλώντας στην εκπομπή «Πρόσωπο με Πρόσωπο» και τον Ν. Χατζηνικολάου τόνιζε ότι η εισαγγελία θα πρέπει να κινηθεί κατ’ αρχήν προς τον πρώην γ.γ. και να καταρτίσει τη σχετική δικογραφία.»
Το Παγκάλειο βιντεάκι όπου επισημαίνεται ότι του κ. Τσοχατζόπουλου έχουν παραγραφεί, επομένως υπάρχει ο κ. Μπλέτσιος.
Οι… αποκαλύψεις σε pdf
– Ρεπορτάζ σελ. 1
- Ρεπορτάζ σελ. 2
– Επιστολή Γ. Μπλέτσιου
…και λεπτομέρειες στον ιστό του real.gr
Καθαρές δουλειές, καθαρές συνειδήσεις.
uti non abuti
Φεβρουαρίου 14th, 2011 Comments Off
Ο Νορμπέρτο Μπόμπιο στα γεράματά του γράφοντας το «Γερνώντας» καθώς πλησίαζε το βιολογικό του τέλος – το έσχατο· όπως ο ίδιος πιστεύει και ομολογεί, κι αφήνοντας το θαρραλέο ελεύθερο να ξεπηδά ανάμεσα στα διάστιχα των αράδων του λόγου του δεν περιέχει ίχνος ειρωνείας, μόνο η ταπεινοφροσύνη ενός ανθρώπου που συνειδητά παραμερίζει τις ερμηνείες κάθε θρησκείας· «κάθε μάντη και οραματιστή, κάθε σοφό που πιστεύει ή παριστάνει πως ξέρει…», αναγνωρίζει την έλλειψη πίστης ενός ανθρώπου σαν μια πράξη ταπεινοφροσύνης μπροστά «στο μυστήριο των πλανητικών κόσμων» των οποίων μόνο τώρα, «μόλις χτες, αρχίσαμε να αντιλαμβανόμαστε το τεράστιο, ίσως απροσμέτρητο μέγεθός του.»
Σκέπτομαι, έχοντας μπρος μου έναν πολυκαιρισμένο ογκώδη τόμο του «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν ‘Ήλιος’» που μετά βίας κουλαντρίζω μπρος στον ηλεκτρονικό υπολογιστή καθώς γράφω τούτες τις γραμμές, αυτούς που κοπίασαν για την εκτύπωση και την κυκλοφορία αυτού του τιτάνιου –για την εποχή- φιλόδοξου τυπογραφικού εγχειρήματος πριν εξήντα-εβδομήντα-ογδόντα τόσα χρόνια (δεν αναγράφεται πουθενά χρονολογία έκδοσης). Με μηχανική μελαγχολία ανοίγω το τέλος του τόμου, κάτω από τον «Πίναξ μονίμων συντακτών και συνεργατών του ΙΗ’ Τόμου» και «Διά την σύνταξιν του 18ου Τόμου, συνειργάσθησαν μεταξύ άλλων…» κλπ. Η κατάσταση των ονομάτων που «συνειργάσθησαν» είναι πλέον μία λίστα νεκρολογίας. Κανείς εκ «των μονίμων συντακτών και συνεργατών» δεν βρίσκεται εν ζωή.
Στη ζωή, όπως στα πάντα, υπάρχει ένα αδυσώπητο Κάτι που θα μπορούσα να επιχειρήσω να το περιγράψω, να το καταθέσω μέσα σε τούτο το κείμενο. Στα δεξιά μου στέκεται ο πολυκαιρισμένος 18ος Τόμος του «Ήλιου»· αναπόφευκτα, η κατάθεση αυτή θα πρέπει να αναζητηθεί μέσα στις σελίδες Του. Κάτω από τον γενικό τίτλο «Χρησιμοποιούμεναι Ξενόγλωσσοι Φράσεις» βρίσκεται το κατάλληλο για τη περίσταση λήμμα, στη σελίδα 1053 ο «Ήλιος» μας προτείνει ανερυθρίαστα το «uti non abuti» (Χρήσθαι ουχί καταχράσθαι) και μας το εξηγεί με μοναδικό τρόπο: «Λατινικόν απόφθεγμα δηλούν ότι επί παντούς πρέπει να γίνεται χρήσις και ουχί κατάχρησις, ανάλογον προς το αρχαίον ελληνικόν: ‘παν μέτρον άριστον’»
Χρήσθαι ουχί καταχράσθαι. Η ζωή μας, η δική μας η Ζωή, δεν αποτελεί εξαίρεση. Ως γνωστόν αποκαλούμεθα «θνητοί». Ο Νορμπέρτο Μπόμπιο στο «Γερνώντας» όπως και ο Σαραμάγκου στο «Κάιν», κύκνεια άσματα και των δύο, τιμούν την ανθρώπινη αμφιβολία, «Θέλω απλώς να πω ότι μου φαίνονται πιο πειστικοί οι λόγοι της αμφιβολίας παρά εκείνοι της βεβαιότητας.» μας ομολογεί ο πρώτος τιμώντας τον Επίκουρο με «Αυτό το τίποτα που υπήρξα δεν ήξερε τίποτε για τη γέννησή μου [...] και [...] το τίποτα που θα υπάρξω δεν θα ξέρει τίποτε για κείνο που ήμουνα…»
Πόσο μυστηριωδώς γοητευτικά, ανάλαφρα ειρωνικά και περιπαικτικά τα γράφει κι ο δικός μας Δημήτρης Καλοκύρης στο Ποικίλη Ιστορία … «Τα πρόσωπα αυτά, η γάτα, ο παίχτης, ο αντίπαλός του, το παιδί, η παραλία, ο ποδηλάτης, ο συγγραφέας και ο αναγνώστης του, για λόγους ταντρικής συντομίας αποκαλούνται περιληπτικά Θεός. Τα πάντα υποτίθεται ότι περιέχονται στη λέξη αυτή, αλλά ποτέ δύο άνθρωποι δεν συμφώνησαν στο ακριβές περιεχόμενό της, ούτε συνέπεσαν στις απόλυτες αναλογίες των συστατικών που την αποτελούν.»
Τι αξιοπρέπεια!
παύση διώξεων, νομίμως
Φεβρουαρίου 10th, 2011 § 2 σχόλια
δεν με κουράζει, επαναλαμβάνοντας τον εαυτό μου, να γράφω τέτοιες κοινοτοπίες… όταν διαβάζω τίτλοι τέλος για τη «διερεύνηση τυχόν (το ‘τυχόν’ κομψότατο, διπλωματικό) ποινικών ευθυνών» μετά τη χθεσινή απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου, που αποφάσισε την παύση κάθε δίωξης, λόγω παραγραφής, εις βάρος των κ. Ευάγγελου Μπασιάκου, Αλέξανδρου Κοντού και Πέτρου Δούκα για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Η απόφαση για τους τρεις πρώην υπουργούς της Ν.Δ. θεωρείται από νομικούς παράγοντες ως δεδικασμένο και για τις υπόλοιπες υπό διερεύνηση υποθέσεις (Siemens – ομόλογα κλπ.). Αναρωτιέται κανείς πως μπορούν πολιτικοί, ξεστομίζοντας τη λέξη «ανομία» για πολίτες που αρνούνται να πληρώσουν διόδια, εισιτήρια στα μ.μ. μεταφοράς κλπ… όχι πως εγκρίνω τέτοιου είδους συμπεριφορές ανυπακοής, αλλά δεν γίνεται αυτοί που ουδέποτε έχουν πληρώσει ή λογοδοτήσει ποτέ να μιλούν για «τζαμπατζήδες» με τέτοια σοβαρότητα και να μεταδίδεται χωρίς καμία δευτερολογία (ελάχιστες οι εξαιρέσεις) από τα ΜΜΕ. Ο νόμος περί νόμιμης ανομίας των υπουργών υπάρχει ζει αναπνέει εφαρμόζεται και· κανείς πολιτικός δεν βρέθηκε αρκετά «ευερέθιστος-ευαίσθητος» να παραιτηθεί λόγω της ύπαρξης και μόνο του Νόμου αυτού· που θίγει άλλωστε άμεσα την αξιοπρέπειά του, ώστε να βγει και να διεκδικήσει εννόμως το δίκιο του όπως υποχρεούται να κάνει ο κάθε πολίτης που παρανομεί. Πόση ηθική έκπτωση αλήθεια χρειάζεται, τι θλιβερό, να ακούς ανένδοτα του τύπου «τι κοινό έχουν οι μετανάστες και ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας; Μένουν και οι δυο σε νεοκλασικό με έξοδα του Δημοσίου» που μεταδόθηκε από το «Ράδιο Αρβύλα» και να συνεχίζεις να κοιμάσαι με ήσυχη τη συνείδηση. Μόνο ένας τζαμπατζής λοιπόν έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει έναν όμοιόν του; Τι κρίμα αν αληθεύει.
