μαμά, μη φυσάς τη μύτη· φοβάμαι
Μαρτίου 25th, 2011 § 4 σχόλια
Φέτος το ένα από τα δυο παιδιά τελειώνει το σχολείο, σε λίγο κλείνει τα δεκαοχτώ• πάει για σπουδές, το φθινόπωρο τα μέλη της οικογένεια κάτω από την ίδια στέγη θα μείνουν τρία• ακόμη τρία χρόνια για το άλλο και θα μείνουμε πάλι οι δυο μας, ακριβώς όπως τότε που ξεκινήσαμε το μεγάλο ταξίδι, όχι ακριβώς, αν προσθέσει κανείς Τα χρόνια. Ξέρω, πρόκειται για μελό-σεντιμεντάλ -δεν πειράζει, η σοβαροφάνεια δεν έκανε ποτέ καλό σε κανέναν…
.
περιεργο η περιοδικοτητα των δυο ετων ομοια αλλονων
πρωτα ελεγα θα κανω τον δρομο των σκληρων ταξιδευτων
μετα στα παιδια μου ταξιδευα
τωρα που φευγουν για ταξιδια
μεσοκοπη γυριζω στην εστια
απο δρομους μακρινους
Δηλαδή και πάλι νιόπαντροι…
σε τρία χρόνια
μετά τόσα χρόνια.
καλό το κλισέ των νιόπαντρων.
Mα δεν είναι ωραίο να ανοίγουν τα φτερά τους; Στο χέρι μας είναι να έρθουν τα καλύτερα. Να ξαναγνωριστούν και οι γονείς. Πλάκα έχει. Τα χρόνια είναι όλα δικά μας. Όσα έχουμε,όσα μείνανε…. Χωρίς απολογισμούς…. Η ζωή η ρουφιάνα είναι ωραία σε κάθε ηλικία!
Καλημέρα κ. Στράτο