δορά και μετάξι
20/03/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο δορά και μετάξι
Αγιάνάπα, Α’ – Γιώργου Σεφέρη
Και βλέπεις το φως του ήλιου καθώς έλεγαν οι παλαιοί.
Ωστόσο νόμιζα πως έβλεπα τόσα χρόνια
περπατώντας ανάμεσα στα βουνά και στη θάλασσα
συντυχαίνοντας ανθρώπους με τέλειες πανοπλίες•
παράξενο, δεν πρόσεχα πως έβλεπα μόνο τη φωνή τους.
Ήταν το αίμα που τους ανάγκαζε να μιλούν, τοκριάρι
που έσφαξαν κι έστρωνα στα πόδια τους•
μα δεν ήταν το φως εκείνο το κόκκινο χαλί.
Ό,τι μου λέγαν έπρεπε να το ψηλαφήσω
όπως όταν σε κρύψουν κυνηγημένο νύχτα σε στάβλο
ή φτάσεις τέλος το κορμί βαθύκολπης γυναίκας
κι είναι γεμάτη η κάμαρα πνιγερές μυρωδιές
ό,τι μου λέγαν δορά και μετάξι.
Παράξενο, το βλέπω εδώ το φως του ήλιου• το χρυσό δίχτυ
όπου τα πράγματα σπαρταρούν σαν τα ψάρια
που ένας μεγάλος άγγελος τραβά
μαζί με τα δίχτυα των ψαράδων
~~~
[από το «Ημερολόγιο Καταστρώματος, Γ’]
~~~
φωτογραφία σημερινή. 06.30 πρωί στον κήπο…
Ιαπωνία και ανθρώπινη απληστία
17/03/2011 § Σχολιάστε
στο βωμό του κέρδους. Σε μια χώρα με μέσο αριθμό εκατό χιλιάδων σεισμών το χρόνο –το ένα πέμπτο των σεισμών παγκοσμίως σημειώνονται στην Ιαπωνία– εκεί βρήκε ο άνθρωπος να κατασκευάσει μονάδες πυρηνικής ενέργειας, εκεί που χάθηκαν πάνω από εκατό χιλιάδες ψυχές στο Τόκυο το 1923, εκεί που έζησαν μία Χιροσίμα, μία σχετικά πρόσφατη (1995) τραγωδία του Κόμπε και τόσες άλλες που παρέσυρε σε χορό ο Εγκέλαδος. Φυσική καταστροφή το τσουνάμι, όμως απείρως πιο καταστροφική –όπως αποδεικνύεται για πολλοστή φορά– η ανθρώπινη βλακεία. Οι νόμοι της Αγοράς, ο ιμπεριαλισμός του χρήματος τυλιγμένα με έναν κατ’ επίφαση ανθρωπισμό σε μια κατ’ επίφαση δημοκρατία, κι αν μία Ιαπωνία «πρωτοπόρα», γνωστή για την τελειότητα των τεχνολογικών της επιτευγμάτων βρίσκεται στο χείλος μιας καταστροφής, αδύναμη να τιθασεύει πυρηνικούς αντιδραστήρες, αλήθεια• τότε ποιος μπορεί.
photo©Reuters/Kyodo News
3:33
14/03/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 3:33
ώρα που ξύπνησα τυχαία. Ώρα τρεις και τριάντα-τρεις έλαμψε το ξυπνητήρι. Γύρισα στο πλάι κι η ώρα σφηνώθηκε στη μνήμη. Έτσι έρχεται η άνοιξη στο βελγικό χωριό μας• όπως η φιγούρα της γνωστής αλεπούς, αεικίνητη πέρασε μπρος μου, χαράματα, εγώ τσιγάρο-καφέ στο μισοσκόταδο. Τρία και τριάντα-τρία πρώτα λεπτά. Περίεργο.
.
αγριμολογος 