ψήφοι εμπιστοσύνης 155
22/06/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ψήφοι εμπιστοσύνης 155
πρωθυπουργικά άλματα στο κενό
16/06/2011 § Σχολιάστε

δεν ξέρω κατά πόσο το αντιλήφθηκε ο πρωθυπουργός, αλλά ζητώντας ο ίδιος κυβέρνηση συνεργασίας ουσιαστικά παραιτήθηκε και μείναμε –όχι τόσο έκπληκτοι- να περιμένουμε είτε κυβερνητική συνεργασία είτε εκλογές, το πράγμα από το πρωί μύριζε μπαρούτι, φαινόταν. Όμως ο εκκεντρικός πρωθυπουργικός μας ανήρ εξέπληξε Ευρώπη και πανελλήνιο ανακοινώνοντας… ανασχηματισμό. Δήλωσε άμεσα και με σαφή τρόπο το λόγο της δικής του ανικανότητας και βεβαίως της κυβέρνησής του, αυτοπυρπολήθηκε ομολογώντας την αποτυχία του και το χειρότερο για τη χώρα: άφησε όλα τα προβλήματα σε δυσμενή εκκρεμότητα, ανοιχτά, άλυτα, ανήμπορος να πάρει αποφάσεις (είτε του γούστου μας είτε όχι, αδιάφορο) ωθώντας με αυτόν τον τρόπο στα όρια της αυτοδυναμίας –κάτι που δεν διανοείτο μέχρι προχθές- τον πρώην αρχηγό της «Πολιτικής Άνοιξης». Ο Γ. Α. Παπανδρέου έκαψε ότι χαρτιά είχε στη διάθεσή του ως πρωθυπουργός με έναν αδέξιο, ερασιτεχνικό θα έλεγα, «μαγικό» τρόπο. Ποιος εγγυάται ότι η κυβέρνηση που αυτή τη στιγμή σκαρώνει τον ανασχηματισμό της για το καλό μας, θα πετύχει αφού έως τώρα παταγωδώς απέτυχε.
Οι εκλογές, δυστυχώς, είναι μονόδρομος. Όλα τα πειραματικά άλματα του πρωθυπουργού έπεσαν στο κενό όπως και ο ίδιος, ελπίζω να μην τραβήξει μαζί του στο κενό τη χώρα, κυρίως δε, τα εκατομμύρια των μισθοσυντήρητων και των μικρο-μεσαίων, τα δεινά των οποίων· δεν έχουν τελειωμό.
γατοδουλειές
14/06/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο γατοδουλειές

σε ένα καλά προστατευμένο μέρος στη πίσω αυλή έχω ένα πιάτο που φροντίζω να είναι πάντα καθαρό, εκεί τοποθετώ καθημερινά τροφή για τη μαύρη αδέσποτη γάτα, δεν ήταν πάντα αδέσποτη, πριν δέκα περίπου χρόνια, όταν το αφεντικό της, ο οποίος είχε ακόμη καμιά δεκαριά γάτες, μετακόμισε γι’ αλλού, άφησε άθελά του πίσω την εν λόγω γάτα, η οποία πλήρωσε ακριβά την αδυναμία της στις πολύωρες εξερευνήσεις κι από τότε δεν έχει δεχτεί άλλο αφεντικό, προτιμά να μένει μόνη κάπου στο κήπο που διαθέτει αρκετά κατάλληλα και φιλόξενα προστατευμένα σημεία, μεταξύ μας έχει αναπτυχθεί ένα είδος σεβασμού –πάντα εξ αποστάσεως, τις μιλάω, απαντά με ένα νιάου κι ο καθένας στη δουλειά του, κι οι δυο ευχαριστημένοι. Τελευταία γέρασε, το τρίχωμά της έχει χάσει τη λάμψη του, η γνωστή σβελτάδα, το σφρίγος της ανήκουν στο παρελθόν, δεν χαίρει πλέον τον σεβασμό νεώτερων γατών, ιδιαιτέρως δε του νεαρού καλοζωισμένου γκρίζου γάτου ο οποίος διαθέτει σπιτική θαλπωρή, τακτική βιταμινούχα τροφή, επιμελημένη, καθαρή εμφάνιση, κι ένα όμορφο κοκκινωπό λουράκι που όμως δεν αρκούν… διότι τρώει και το φαγητό που αφήνω για της μαύρη μου γέρικη αδέσποτη γάτα, αφήνοντάς την το τελευταίο καιρό, νηστική. Δεν μπορώ να κάνω απολύτως τίποτα, η ζωή είναι ανελέητα σκληρή. Συνεχίζω, αφήνω όπως πάντα τροφή, καθημερινά στο πιατάκι, με την ελπίδα…
