η παρέλαση. η εξέδρα. οι επίσημοι
31/10/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο η παρέλαση. η εξέδρα. οι επίσημοι
Οι παρελάσεις. Είδος παρωχημένο, δεν εξυπηρετούν παρά μόνο εθνικές φαντασιώσεις. Θα έπρεπε να καταργηθούν. Συνεχίζουν. Γίνονται. Σε πείσμα των καιρών. Σ’ αυτές συγκεντρώνονται, ή μάλλον συνωστίζονται σε κακόγουστες, πρόχειρες εξέδρες με γαλανόλευκα σημαιάκια. σημειολογικά να ανεμίζουν στους τέσσερις ανέμους, επίσημοι των διοικητικών και θρησκευτικών αρχών κατάλληλα για την περίσταση στολισμένοι με τα καλά τους κοστούμια και χρυσοποίκιλτες φούστες (ονομάζονται και ράσα), αστεία χαμόγελα όπως βεβαίως και ελάχιστα πρόσωπα σεμνά κι αμήχανα (υπάρχουν, μην ισοπεδώνουμε) που δείχνουν φανερά ότι νιώθουν άβολα σε αυτό το πανηγύρι. Είναι διαχρονικά φανερό επίσης, ότι οι πλειοψηφία των «αρχόντων» που στέκονται σε στάση προσοχής στους ήχους τη μπάντας, θεωρούν το γεγονός μιας παρέλασης ξεκομμένο από την καθημερινότητα, την ίδια άποψη έχουν και για τους θεσμούς, κι εδώ παραδόξως έχουν δίκιο, διότι οι νομοθετικοί, εκτελεστικοί και θρησκευτικοί θεσμοί ουδεμία επαφή έχουν με την πραγματικότητα του κοσμάκη, και ούτε θα το επιθυμούσαν βεβαίως –όπως αποδεικνύεται.
Οι εξέδρες. Από τις οποίες θα περάσουν τα περήφανα ένστολα ή άστολα νιάτα κι οι αξιοσέβαστοι βετεράνοι περασμένων πολέμων που όλο και λιγοστεύουν. Όταν το κάθε τμήμα της παρέλασης φτάσει μπρος τους επισήμως, δηλαδή στην εξέδρα, δίδεται το γνωστό πρόσταγμα «κεφαλή επ’ αριστερά». Εκεί οι παρελαύνοντες θα αντικρίσουν τους υπεύθυνους για όλα τα δεινά της χώρας, σου έρχεται να κλάψεις και να γελάσεις. Στην εθνικοστόλιστη εξέδρα στέκουν περήφανα αυτοί που αντιπροσωπεύουν, τις βίλες και τα πολυτελή εξοχικά, τις παράνομες καταθέσεις στο εξωτερικό, οι ιδιοκτήτες των λογής off-shores. Στην εξέδρα στέκουν οι αντιπρόσωποι του λαδώματος, των βατοπεδίων, των gay υποβρυχίων, οι υπερτιμολογήσεις, οι αντιπρόσωποι του πελατειακού κράτους. Το εγκληματικό πρόσωπο της Συγκάλυψης και της Ατιμωρησίας.
Βεβαίως και δεν συμφωνώ με τα γενικά κι αόριστα «λαέ μη σκύβεις το κεφάλι» και άλλα συνθήματα που στην ουσία είναι απολιτικά και δεν προσφέρουν πρακτικές, συγκεκριμένες προτάσεις στο σημερινό αδιέξοδο. Απλά δέχομαι τη νόμιμη διαμαρτυρία τους, δεν πάω παραπέρα.
Εφόσον λοιπόν οι παρελάσεις θα συνεχίσουν να υφίστανται, προτείνω να καταργηθούν οι εξέδρες, να παραταχθούν όλοι οι «επίσημοι» της Επικράτειας, να παρελάσουν «κλείνοντας» τη κεφαλή «επ’ αριστερά».
Να κοιτάξουν, για μια φορά, Αυτοί, κατάματα τον κόσμο…
εθνικά υπερήφανοι
27/10/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο εθνικά υπερήφανοι
εθνικά υπερήφανο ενσταντανέ
«Η εποπτεία δεν απειλεί την εθνική κυριαρχία», λέει η κυβέρνηση, συμφωνώ, προσλαμβάνεσαι με €300 το μήνα ενώ είσαι εθνικά κυρίαρχος. Parfait.
«Δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα», ευτυχώς πάρθηκαν όλα.
Ώρα για γυμνισμό.
Η λογοκρισία του διαιτητή και της δημόσιας ΕΡΤ
26/10/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η λογοκρισία του διαιτητή και της δημόσιας ΕΡΤ
γιατί θα έπρεπε να αφορά τον διαιτητή ενός ποδοσφαιρικού αγώνα τα πανό με τα αντικαθεστωτικά ή αντικυβερνητικά συνθήματα που αναρτώνται από φιλάθλους στις κερκίδες ενώ το παιχνίδι παίζεται στο γήπεδο. Γιατί θα έπρεπε να επέμβει λογοκρισία σ’ ένα βίντεο που δεν αντικατοπτρίζει παρά την πραγματικότητα που ζούμε μέσα σε μόνο εικοσιπέντε δευτερόλεπτα ενώ η ίδια η καθημερινή πραγματικότητα που ζουν οι κάτοικοι αυτού του τόπου είναι διαρκής. Τα εικοσιπέντε δεύτερα δεν αποτελούν παρά ένα ασήμαντο κλάσμα μιας απεχθέστατης πραγματικότητας, κι όμως λογοκρίνονται. Βεβαίως η σημερινή εποχή δεν μπορεί τεχνολογικά να συγκριθεί, στο τομέα της επικοινωνίας, στην πραγματικότητα ενός οιουδήποτε χθες· γνωρίζουν καλά οι καθεστωτικοί ιθύνοντες ότι μία απαγόρευση του είδους, φέρνει (έφερε) αντίθετα αποτελέσματα, το παρακάτω βίντεο μέσο του διαδικτύου, θα το έβλεπαν πολλοί περισσότεροι θεατές από τη γνωστή ασθμαίνουσα ακροαματικότητα της δημόσιας τηλεόρασης… Άρα τι ακριβώς επιδιώκεται. Τέτοια «σημάδια» ή ψήγματα καταστρατήγησης της ελευθερίας της έκφρασης, ίσως προμηνύουν σχέδια του μέλλοντος. Ένα μέλλον που θα παιχτεί (άρχισε ήδη) όχι –προς το παρόν- στα μέσα παραγωγής, αλλά στα μέσα επικοινωνίας και· μια Νέα επικοινωνιακή Αφήγηση έχει ίσως, ήδη ξεκινήσει.
«η μόνη παιδεία που απέκτησα κι εγώ σε αυτή τη χώρα είναι η ικανότητα στο σύνθημα»
21/10/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «η μόνη παιδεία που απέκτησα κι εγώ σε αυτή τη χώρα είναι η ικανότητα στο σύνθημα»
– Ζήτω η Δημοκρατία! –
Της Λένας Κιτσοπούλου
Θυμάστε που μας λέγανε ότι είμαστε τυχεροί και καλομαθημένοι, γιατί εμείς δεν ζήσαμε ούτε πόλεμο, ούτε κατοχή, ούτε χούντα, ούτε τίποτα; Η δική μας γενιά δεν πέρασε τίποτα απ’ όλα αυτά, καμία κακουχία, δεν πείνασε, δεν τουμπάνιασε η κοιλιά της από την ασιτία, δεν έζησε τη λογοκρισία, την απαγόρευση της κυκλοφορίας, τίποτα. Η δική μας γενιά γεννήθηκε ελεύθερη. Δεν στερήθηκε τίποτα.
Δεν έζησε καμία δικτατορία. Χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα. Καλά μάς τα είπανε. Εμείς γεννηθήκαμε με την Άλφα τράπεζα Πίστης, με την τράπεζα Πειραιώς, Αττικής, Ελλάδος, με ονόματα τραπεζών που μαγαρίζουν τα ωραία μας τοπία, ανοίξαμε λογαριασμούς σε τράπεζες σπέρματος άλφα-άλφα ποιότητας, απόλυτης πίστης, χα χα χα χα χα, ήμασταν η πιο τυχερή γενιά, βρήκαμε Υπουργείο Απόλυτης Δικαιοσύνης, Υπουργείο Εξωτικής Πολιτικής, Εσωτερικής Μαλακίας, Υπουργείο Έλλειψης Πολιτισμού, Έλλειψης Παιδείας και Ενός Μοναχά Θρησκεύματος, διδαχτήκαμε από τον Οργανισμό Εκδόσεως Δικτατορικών Βιβλίων, απολαύσαμε δημόσια υγεία, δημόσιο φτυσίδι, δημόσια μούντζα, καπνίσαμε αμερικάνικα τσιγάρα, ήπιαμε κόκα κόλες με το κιλό, βαρεθήκαμε τη ζωή μας και το μόνο που μάθαμε από την ιστορία μας είναι ότι εμείς είμαστε οι καλύτεροι, οι πιο μάγκες, οι πιο έξυπνοι και ότι μια ζωή οι ξένοι ακούγανε Έλληνα και τρέμανε, προσκυνάγανε μπροστά στο μεγαλείο της ψυχής του, μπροστά στην τόλμη του και μπροστά στην τόλμη και γοητεία του. Χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα.
Η διαμαρτυρία και η αγανάκτηση είναι μια προσωπική φυσική εκτόνωση, σίγουρα προτιμότερη από τη μούγκα και τον καρκίνο, αλλά δεν είναι επανάσταση. Επανάσταση είναι άλλο πράγμα, την επανάσταση την κάνουνε κάτι τύποι σαν τον Χριστό, σαν τον Σωκράτη, σαν τον Καβάφη ή τον κυρ-Αντώνη, και όχι αυτοί που πάνε στην κεντρική πλατεία για να ξαναγίνουν μουσικοσυνθέτες. Οι επαναστάτες δημιουργούν οι ίδιοι την κεντρική πλατεία εκεί που πατάνε τα πόδια τους, όπου κι αν είναι αυτό, και η έκφραση του προσώπου τους δεν μοιάζει με κανενός, δεν αγωνιά και δεν ζητάει δικαιοσύνη.
Δεν έχω τίποτα να γράψω, παρά μόνο κανένα αποτυχημένο σύνθημα. Γιατί η μόνη παιδεία που απέκτησα κι εγώ σε αυτή τη χώρα είναι η ικανότητα στο σύνθημα, η ικανότητα να σαρκάζω την ξεφτίλα. Και μάλιστα χωρίς καθόλου φαντασία, χωρίς καθόλου λεξιλόγιο, χωρίς κανένα όραμα. Μόνο για λίγη προσωπική εκτόνωση κι εγώ, με τη μία και μοναδική θαυματουργή ελληνική φράση που κολλάει παντού: Άντε γαμή – άντε γαμή, άντε γαμή – άντε γαμήηηηηηηηηηηηηηηη.
http://www.konteiner.gr/magazine
.
.
photo@ Ιsaac Julien, Hate (Before Paradise Series), 2003, courtesy Victoria Miro Gallery, London
αγριμολογος 