Ο κ. Βενιζέλος ανακαλύπτει την Αμερική
Οκτωβρίου 18th, 2011 Comments Off
Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος ο υπουργός Οικονομικών Ε. Βενιζέλος, για το θέμα της αμαρτωλής “Proton Bank”. Με τηλεφωνική παρέμβασή του, στην εκπομπή «Πρόσωπο με πρόσωπο» του Ν. Χατζηνικολάου, στον τηλεοπτικό σταθμό «Alter», ο κ. Βενιζέλος θέλησε να απαντήσει στα όσα ανέφερε ο εκ των καλεσμένων της εκπομπής, δημοσιογράφος Κ. Βαξεβάνης, για «βουλευτές εκατομμυριούχους» που «έχουν το ακαταδίωκτο», θεωρώντας ότι κάποιες αναφορές του δημοσιογράφου, εμπεριείχαν και προσωπικές αιχμές εναντίον του.
Η συζήτηση ξεκίνησε από το «πόθεν έσχες» και στο σημείο αυτό ο κ. Βενιζέλος δικαιολόγησε την οικονομική του κατάσταση, επικαλούμενος τα περιουσιακά στοιχεία της συζύγου του.
Ο κ. Βαξεβάνης αναφέρθηκε τόσο στη χαριστική ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία το Δημόσιο αναλαμβάνει να καλύψει «μαύρη τρύπα» 863 εκατ. ευρώ για τη διάσωση της τράπεζας Proton , παρά την αντίθετη άποψη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, όσο και στη σκανδαλώδη τροπολογία, για αναδρομική (και μάλιστα από το 1997!) κάλυψη υπουργικών αποφάσεων, ως προς τη χορήγηση χρηματικών ποσών προς Τράπεζες, από τα διαθέσιμα του κράτους, «αν συντρέχουν λόγοι απειλής του τραπεζικού συστήματος».
Απαντώντας στην (επίσης εκ των καλεσμένων) Χριστίνα Κοραή, η οποία επισήμανε στον κ. Βενιζέλο, ότι επρόκειτο για θέμα που είχε αποκαλύψει στην «Ελευθεροτυπία» η Αριστέα Μπουγάτσου, ο κ. υπουργός αιφνιδίασε, χαρακτηρίζοντας την απόφαση του Γενικού Λογιστηρίου «παράνομη»! Και αιτιολόγησε τον χαρακτηρισμό αυτό, με τον εκπληκτικό ισχυρισμό ότι: «Είναι παράνομη, επειδή δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία, αν και επρόκειτο για απόρρητο έγγραφο»!
Όπως είναι φυσικό οι παρευρισκόμενοι έμειναν άφωνοι και ο κ. Βενιζέλος έκλεισε την παρέμβασή του, αφού προηγουμένως είχε αναγγείλει την πρόθεσή του να φέρει ρύθμιση με την οποία το «πόθεν έσχες» πολιτικών και δημοσιογράφων θα αναρτάται στο διαδίκτυο…
άσκηση
Οκτωβρίου 18th, 2011 Comments Off
[5]
Τα χέρια του έτρεμαν, σταγόνες κρασιού έπεσαν επάνω στο τραπεζομάντιλο. Είχε πάνω από δέκα χρόνια να τη δει. Ξάφνου την είδε να πλησιάζει βιαστικά προς το μέρος του επαναλαμβάνοντας τρεις-τέσσερις φορές το όνομά του. Οι πιτσιλιές του κόκκινου κρασιού στο ύφασμα απλώθηκαν, σχημάτισαν μια αμοιβάδα ιδίου μεγέθους με το μπάλωμα δίπλα στο χέρι του με το πιρούνι. Εξαφανίσθηκε το ίδιο ξαφνικά όπως εμφανίστηκε, πάνω που είχε αρχίσει να αισθάνεται άνετα μαζί της. Πίσω του, νοσοκομειακοί έμπαιναν βιαστικά προς βοήθεια κάποιου που είχε πέσει στο πάτωμα, ακούστηκε «καρδιακή προσβολή». Έφερε το ποτήρι στα χείλι και ρούφηξε μια γουλιά κρασί.
Photo© Bob Thall, 1972
[ασκήσεις]
άσκηση
Οκτωβρίου 17th, 2011 Comments Off
[4]
Αν φερειπείν καθόταν στη μπροστινή θέση, θα της ζητούσα μία εξήγηση· θα απαντούσε ότι ήδη γνώριζα τους λόγους. Το γράμμα βάραινε στο χέρι μου, το άφησα να πέσει στο πάτωμα. Αγγίζοντας τη φωτογραφία της στη τσέπη, σκέφτηκα το περιστατικό με τη σπασμένη ομπρέλα, έφερνε στο νου τα περί αστείων καταστάσεων. Μάλιστα. Αν εξαιρέσει κανείς το γράμμα, τα τριαντάφυλλα, τη βαριά, σκοτεινή σιωπή γύρω μου, το γεγονός δεν μπορεί να εκληφθεί ως τραγωδία, αντιθέτως.
[ασκήσεις]
«ένα γέλιο θα τους θάψει»
Οκτωβρίου 17th, 2011 § Γράψτε ένα σχόλιο
Η μηχανή του σαρκασμού
Toυ Παντελη Μπουκαλα
Στεκόταν στην ουρά ένας φίλος μου, σε τράπεζα ήταν, σε εφορία ή σε κατάστημα του ΙΚΑ, δεν καλοθυμάμαι. Κι ενώ η μουρμούρα για το «διαλυμένο κράτος» και τους «τεμπέληδες υπαλλήλους» είχε αρχίσει να διεκδικεί τα δικαιώματά της, ακούστηκε ήχος κινητού. Ενας ήχος που με την πρωτοτυπία του λειτούργησε κατευναστικά. Ακούστηκαν πρώτα δυο-τρεις νότες κι ύστερα η φωνή του Γιώργου Παπανδρέου να διαβεβαιώνει: «Λεφτά υπάρχουν!». Μία φορά, δύο, τρεις. Στράφηκαν όλοι προς τον αποδέκτη της κλήσης και, έκπληξη πάνω στην έκπληξη, είδαν ότι το κινητό ανήκε σε γερόντισσα, όχι τόσο γερόντισσα ώστε να περνάει εκτός σειράς, πάντως προχωρημένης ηλικίας. Και μεμιάς τούς πήραν τα γέλια. Ολους. Και τους προσωρινά ανακουφισμένους υπαλλήλους.
Να κατέχει η κυρία μας από νέες τεχνολογίες δεν φαίνεται πιθανό. Κάποιο ξεφτέρι εγγόνι θα έβαλε την τεχνογνωσία και η ίδια πρόσφερε τη βιοσοφία, που για να δημιουργηθεί χρειάστηκε, δεκαετία τη δεκαετία, να καταπιεί και να προσπεράσει δεκάδες χαρμόσυνες εξαγγελίες που αθροιζόμενες κατέληξαν σε κάτι παραπάνω από το μηδέν. Το μήνυμα του κινητού της, πάντως, «Λεφτά υπάρχουν!», δεν ενόχλησε κανέναν από τους είκοσι ανθρώπους που αποτελούσαν το λιλιπούτειο δημοσκοπικό σώμα της ουράς. Γέλασαν όλοι, και οι πράσινοι που μάλλον βρίσκονταν ανάμεσά τους. Με το ήρεμο γέλιο όσων πρώτα αυτοσαρκάζονται κι έπειτα σαρκάζουν, πρώτα αυτοσιχτιρίζονται κι ύστερα αναθεματίζουν.
Ηρεμες ήταν και οι προτάσεις που ακούστηκαν μετά τη γελωτοθεραπεία και τα συγχαρητήρια στην ιδιοκτήτρια του κινητού, που πέρασε βέβαια πρώτη στο ταμείο, τιμής ένεκεν. «Να βάλουμε στα κινητά μας και τον άλλον, με το “Σεμνά και ταπεινά”», είπε ο ένας. «Και το “άλλο μείγμα”», πρόσθεσε ένας τρίτος, εμπλουτίζοντας το ρεπερτόριο. Δίχως καμία όρεξη τσακωμού και κομματικού φανατισμού. Περιέλαβαν, άλλωστε, τους πάντες με τη μηχανή του σαρκασμού τους.
«Ενα γέλιο θα τους θάψει», μονολόγησε ο φίλος μου, έμπειρος κι αυτός της ζωής και φανατικός αναγνώστης επιτοίχιων συνθημάτων, κι έφυγε δίχως να κάνει τη δουλειά του. Είχε ξεχάσει, άλλωστε, για ποιο λόγο πήγε στο κατάστημα.
["Καθημερινή"]
