πλήρης τεχνασμάτων
Μαΐου 5th, 2012 Comments Off
Πρωί. Για καφέ. Τη συνάντησα στον γνωστό κεντρικό πολυσύχναστο δρόμο. Τα οπίσθιά της παρέμεναν θεσπέσια. Μου είπε ότι είναι ερωτευμένη με την Λ. –μια παλιά, δικιά μου γνωριμία από την οποία ακόμη αποθεραπεύομαι -δεν υπήρχε λόγος να της το αναφέρω και στο άκουσμα του δικού της έρωτα, αντέδρασα με το κλασικό, διφορούμενο ανασήκωμα των ώμων. Άλλωστε ποτέ δεν ξέρουμε με ποιον π ρ α γ μ α τ ι κ ά είμαστε ερωτευμένοι, δεν εξαιρώ τον ίδιο τον Έρωτα. Καθίσαμε. Εσπρέσο. Έγειρε στον ώμο μου κι άρχισε ψιθυριστά: «Σήμερα είναι η τελευταία μέρα που αντικρίζω τη μαγεία του κόσμου. Ο πόνος μου θα λάμψει περιπαίζοντάς με, πλήρης τεχνασμάτων. Πολύχρωμα πουλιά θα εμφανιστούν και θα εξαφανιστούν. Η ψευδαίσθηση θα συγκρουστεί με την πραγματικότητα. Η χαρά μου θα είναι τόσο επώδυνη, όσο κι ο πόνος. Θα δω και θα αισθανθώ πράγματα που δεν θα πιστεύει κανείς»
Θυμήθηκα το τελευταίο σημείωμα της Λ., του πρώην δικού μου και νυν δικού της έρωτα. «Το ένα συν ένα ίσον τρία, είναι η σκέψη που ανακρίνει βασανίζοντας τον εαυτό της μέσω του συμβόλου “ίσον”. Το σύμπαν είναι ο εγκέφαλος που προσπαθεί να κατανοήσει τον εαυτό του»…
«Ίσον»
Αιωρείται. Ακόμη.
Τρεις μήνες μετά. Πρωί. Εσπρέσο. Εφημερίδα. Διαβάζω το μονόστηλο: «Σιωπή. Το συγκεντρωμένο πλήθος παρατηρούσε τις φλόγες. Τα σύννεφα μαύρου καπνού έγιναν φτερά και σήκωσαν το σώμα της ψηλά στον ουρανό».
Στην αρχή τη θρήνησαν τα ήσυχα βήματα πίσω από τα δέντρα και το μελαγχολικό λαχάνιασμα της βροχής. Δεν ήταν αργή η μετάβαση, όπως εκείνη θα την ονειρευόταν. Συνέβη έτσι. Ξαφνικά, ώστε το νόημα όλων όσων είχε ζήσει, να της διαφύγει για ακόμη μία φορά.
Για πάντα.
.
.
photo©Garry Winogrand, 1982
μάθαμε την ύπαρξη της επαίσχυντης λέξης «πιάτσα»
Μαΐου 4th, 2012 § 1 σχόλιο
Δεν είχαμε ιδέα ότι υπήρχε και δρούσε έννομη τάξη στη νότια δανικαρκία. Προεκλογικά μάθαμε για την ύπαρξη ιερόδουλων που δρουν δολίως και σατανικά αισθαντικώς, με στόχο να πλήξουν το ήθος και τη συνοχή της ορθοδόξου κοινωνίας μας. Ομολογώ ανατρίχιασα μαθαίνοντας για την πρωτόγνωρη δράση των θηλυκών δολιοφθορέων. Πρόκειται για μια προεκλογική περίοδος που θα μπορούσε αβιάστως να ταυτιστεί με κατηχητικό, καθότι οι ποσότητες (ηθικής και έννομης) Αρετής όχι μόνο φτάνουν και περισσεύουν, αλλά κινδυνεύουμε από συνειδησιακό overdose έννομης τάξης κι ασφάλειας. Εάν κάποιος καλοπροαίρετος «ενεργός πολίτης» προσθέσει και τις υπόλοιπες τελευταίες αποκαλύψεις της ενεργούς μεν, πλην τυφλής Δικαιοσύνης, ενδεχομένως να λιποθυμήσει ευχάριστα –και δεν μιλώ ανεύθυνα. Προεκλογικά μάθαμε για την επαίσχυντη λέξη «πιάτσα» -γνώριζε κανείς την ύπαρξή της; Το κέντρο της πρωτεύουσας (της πεντακάθαρης, πανέμορφης Αθήνας μας) αίφνης άλλαξε χρώμα, φωτίστηκε και λάμπρυνε από τις συντονισμένες εκκαθαρίσεις των μεταναστών που λόγω του σκούρου του δέρματός τους, είχε αρχίσει να φέρνει προς το γκρι-μπεζ. Προεκλογικά μάθαμε ότι ορισμένοι πολιτικοί δέχονταν (άκουσον-άκουσον) μίζες, δηλαδή ο εξής ένας: Ο Άκης. Η έννομη τάξη και σε αυτή την περίπτωση έπραξε το αυτονόητο, διότι ως γνωστόν «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» και διότι οι δημοκρατίες ενεργοποιούνται κατά την προεκλογική περίοδο και αναπαύονται την μετεκλογική.
Η δημοκρατία σε αντίθεση με τον Θεό, δημιουργεί τη μία ημέρα και αναπαύεται τις υπόλοιπες έξη.
Γηράσκω αεί Διδασκόμενος.
αποδελτίωση του Κωλ: πασόκ και… στρατηγική
Μαΐου 2nd, 2012 § 2 σχόλια
Υπόσχεση: Θα οικοδομήσουμε υπεύθυνα ότι γκρεμίσαμε.
«Σε σύσκεψη στην Ιπποκράτους συμφωνήθηκε πως το ΠΑΣΟΚ πρέπει να έχει σαφή στρατηγική για την επομένη των εκλογών.» [Καθημερινή]
Απορία: To Πασόκ, δεν έχει κατορθώσει ακόμη να έχει… σαφή στρατηγική;
“Οτι έγιναν εγκλήματα υπερβολικής λιτότητας στο όνομα δήθεν της δημοσιονομικής εξυγίανσης και των Μνημονίων το ξέρουμε και το έχουμε γράψει εκατοντάδες φορές. Δεν λέμε, αναγκαίες οι μεταρρυθμίσεις (που δεν έγιναν), ίσως απαραίτητες και πολλές αλλαγές στο κράτος. Ομως, τα απανωτά φορολογικά χαράτσια και οι οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων τσάκισαν τη χώρα.
Τώρα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ (μας) υπόσχεται ότι η χώρα θα βγει από το Μνημόνιο το 2015! Εντάξει… Να πιστέψουμε τον κ. Βενιζέλο; Αλλά, ποιος μπορεί να τους συγχωρήσει ότι γκρέμισαν την οικονομία και διέλυσαν την κοινωνία; Εγώ, απλώς, αναρωτιέμαι πώς θα γίνει η ανάκτηση της χαμένης εμπιστοσύνης του λαού προς το πολιτικό και το οικονομικό σύστημα. Οι αρχικές παλινδρομήσεις του Ευ. Βενιζέλου, μαζί με τη διπλωματική ανυπαρξία και την εκκωφαντική διαπραγματευτική ένδεια των Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου, παρέσυραν στην άβυσσο τη χώρα. Οχι μόνο δεν κατάλαβαν το μέγεθος της κρίσης, αλλά απέτυχαν και να την διαχειριστούν. [Καθημερινή]
Αυτά από μια συντηρητική εφημερίδα….
Ψηφίζουμε υπεύθυνα. Ψηφίζουμε κόμμα της Αριστεράς. Όποιο εμείς επιθυμούμε. Υπάρχει και το κόμμα των Οικολόγων. Γιατί όχι.
Μαυρίστε τους.
.
.
.
[δείτε όλα του «my ass»]
