Σωτήρης Παστάκας, Χόρχε, εκδ. Μελάνι, 2008
08/01/2009 § Σχολιάστε

…
(στα καλά βιβλιοπωλεία)
O γάτος μου κι εγώ
αγαπιόμαστε
σαν το ζευγαράκι
που κάθεται
σε ξεχαρβαλωμένο παγκάκι
κι ανταλλάσσει φιλιά
μεσοχείμωνο: νιφάδες
στα μαλλιά, στα μάγουλα,
στ’ αυτιά που λιώνουν
μόλις κάτσουν.
Έτσι γυμνοί που μείναμε
σαν ηλικιωμένο ανδρόγυνο
που δεν χόρτασε ακόμη
τα φιλιά
και τρυφερά ανταλλάσσει
χάδια στα μαλλιά
και στο μέτωπο
αυστηρά από δω και πέρα
με τα χείλη μόνο και τα χέρια.
*
Ζει σε κρυστάλλινη διάρκεια
ο γάτος μου,
μέσα σε κολονάτα ποτήρια.
Τα μουστάκια του είναι οι φυσαλίδες
του αφρώδους οίνου
μία προς μία τις κτενίζω
προς τα ουράνια.
Αν πεθάνει ο γάτος μου
θα ξεχειλίσει το ποτήρι
άσπρος αφρός θα χυθεί
στο τραπέζι από ξύλο κερασιάς.
Καθώς θα βλασταίνει
ο θάνατός του, σαν κερασιά
σε ανθοφορία
κάθε παρακλάδι θανάτου
θα ξεχύνεται
από ένα παραγεμισμένο
ποτήρι καμπανίτη.
*
Ο γάτος μου
γεννήθηκε κάτω απ’ όλους
τους αστερισμούς. Είναι
αδύνατο ν’ ανακαλύψω
ανιόντες και θέσεις πλανητών
κατά τη γέννησή του.
Έχει καταργήσει τον ζωδιακό
κύκλο, ζώο αληθινό,
που αποστρέφεται τα ζωώδη.
Ο γάτος μου δεν αναφέρεται
στο ηλιακό σύστημα,
η γέννησή του έγινε
ερήμην των άστρων
και των επιρροών τους.
Είναι ένας γάτος
που αμφισβητεί το πεπρωμένο του,
αφού έπεσε τουλάχιστον
μια φορά ηθελημένα
απ’ το μπαλκόνι
του δευτέρου
στον ακάλυπτο.
*
Ο γάτος μου κι εγώ
διαμένουμε στη γη
κι από δω απευθύνουμε
τα νιαουρίσματά μας
στο φεγγάρι.
Όποιος μας ακούει
ας σηκώσει πρώτος το χέρι
μπαλκόνι κατάκλειστο
ταράτσα πισσομένη
στον ακάλυπτο βγαίνουμε
σαν ανατέλλει το φεγγάρι
νιαουρίζει ο γάτος μου
τ’ αφεντικό του κλαίει.
*
Ανάμεσα στα θαύματα
της μοίρας που μόλις διανύσαμε,
σας παρακαλώ να συμπεριλάβετε
το γάτο μου κι εμένα.
(kind courtesy of) Από το poiein.gr
νότα XLIX
08/01/2009 § Σχολιάστε
![]()
δίχως ίχνη, έτσι χάνεται. χρόνια μετά θα το ψάχνουν γιατί θα έχει ξεχαστεί το σημείο της ταφής. και όλοι αυτοί που κέρδιζαν από τον μόχθο του, θα βγάλουν τα επιστολόχαρτα από το συρτάρι και θα ερευνήσουν κυρίως αυτά με το καλύτερο χαρτί. δεν θα έχει καταλάβει κανείς ότι Αυτό θέλει τρόχισμα για να υπάρχει, αλλιώς θάβεται σε λήθαργο και ξυπνά, αν ξυπνά
πάντα με μειωμένες επιδόσεις. όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, η πληρωμή θα έρθει με λιγότερες προσδοκίες. γι’ αυτό σου λέω, άσε τις λάμψεις να θαμπώνουν μόνες.
.
.
«Θεός, πιθανότατα δεν υπάρχει»
08/01/2009 § Σχολιάστε

Εντυπωσιακό…
Αθεϊστική εκστρατεία στην καρδιά του Λονδίνου
«Θεός, πιθανότατα δεν υπάρχει. Τώρα σταμάτα ν’ ανησυχείς και ζήσε τη ζωή σου!» είναι το μήνυμα που κυκλοφορεί σήμερα στους δρόμους του Λονδίνου, αναρτημένο στα γνωστά κόκκινα λεωφορεία. Αιτία, μια διαφημιστική εκστρατεία αξίας 140.000 λιρών που αποσκοπεί να πείσει όσο γίνεται περισσότερους ανθρώπους να δηλώσουν άθεοι.
Στόχος της εκστρατείας είναι να μεταδώσει το μήνυμα της αμφιβολίας για την ύπαρξη του Θεού, χρησιμοποιώντας τα λεωφορεία, το μετρό του Λονδίνου και γιγαντοοθόνες στο κέντρο της πόλης. Οι 140.000 λίρες για τη χρηματοδότησή της προήλθαν από εράνους που πραγματοποίησαν οι συμμετέχοντες.
Από την ερχόμενη Δευτέρα, τα μηνύματα θα επεκταθούν και στο μετρό του Λονδίνου, όπου 1.000 διαφημίσεις με ατάκες διάσημων συγγραφέων και φιλόσοφων που υιοθετούν την αθεΐα θα επιδιώξουν να περάσουν το μήνυμα.
Η δημιουργός της Αθεϊστικής Εκστρατεία Λεωφορείων, Αριάν Σερίν, δήλωσε ότι σκοπός της είναι να προσφέρει ένα ανακουφιστικό αντιστάθμισμα στις θρησκευτικές απειλές περί κολάσεως και αιώνιας καταδίκης, που τρομοκρατούν όλους τους μη-χριστιανούς!
Το θεολογικό θινκ τανκ Theos καλωσόρισε την εκστρατεία, θεωρώντας την έναν εξαιρετικό τρόπο να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε για το ουσιαστικό νόημα της έννοιας «Θεός». «Οι αφίσες θα ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να σκεφτούν την σημαντικότερη απορία που θα αντιμετωπίσουμε στη ζωή μας. Το ίδιο το μήνυμά της αποτελεί ένα καταπληκτικό έναυσμα συζήτησης. Λέγοντας σε κάποιον ότι ο Θεός πιθανότατα δεν υπάρχει, είναι σαν να του λες πως πιθανότατα θυμήθηκαν να κλειδώσουν την πόρτα. Δημιουργεί μια αμφιβολία, την οποία μάλλον δεν είχε».
κείμενο από το http://www.tvxs.gr/v2773 – περισσότερα στου Ροΐδη Εμμονές.
φωτογραφία από magicanimation.com
.
.
νότα XLVII
05/01/2009 § Σχολιάστε
![]()
δεν ξέρω αν είναι μόνο μία η αληθινή γενναιότητα, όμως ξέρω ότι θέλει θάρρος ν’ αφήσεις πίσω την όποια σου ταυτότητα, να μην διστάσεις να δεχτείς τις όποιες ηθογραφικές υποστυλώσεις που σου προσφέρονται. η έκθεσή σου πρέπει να επιδιώκεται. δεν πρέπει να ανήκεις σε αυτούς με την έλλειψη ιδιαιτερότητας˙ εκτός κι αν ζητάς μια
σίγουρη οχύρωση. αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε κάτσε και παρηγορήσου με θλιβερές κι ευθύγραμμες διαπιστώσεις. είναι ανώδυνες, δεν χρειάζεσαι καν κεφάλαιο για ασπιρίνη.
.
.