αγριμολογος

Σχῆμα τῆς ἀπουσίας Ι

Ό,τι ἔφυγε, ριζώνει ἐδῶ, στὴν ἴδια θέση, λυπημένο, ἀμίλητο
ὅπως ἕνα μεγάλο βάζο τοῦ σπιτιοῦ, ποὺ πουλήθηκε κάποτε
σὲ δύσκολες ὧρες,
καὶ στὴ γωνιὰ τῆς κάμαρας, ἐκεῖ ποὺ στέκονταν τὸ βάζο,
ἀπομένει τὸ κενὸ πυκνωμένο στὸ ἴδιο σχῆμα τοῦ βάζου, ἀμετάθετο,
ν’ ἀστράφτει διάφανο στὴν ἀντηλιά, ὅταν ἀνοίγουν πότε-πότε
τὰ παράθυρα,
καὶ μέσα στὸ ἴδιο βάζο, πούχει ἀλλάξει τὴν οὐσία του
μὲ ἴδια κ’ ἰσόποσην οὐσία ἀπ’ τὸ κρύσταλλο τοῦ ἄδειου,
μένει καὶ πάλι τὸ ἴδιο ἐκεῖνο κούφωμα, λίγο πιὸ ὀδυνηρὰ ἠχητικὸ
μονάχα.
Πίσω ἀπ’ τὸ βάζο διακρίνεται τὸ χρῶμα τοῦ τοίχου
πιὸ σκοτεινό, πιὸ βαθύ, πιὸ ὀνειροπόλο,
σὰ νἄμεινε ἡ σκιὰ τοῦ βάζου σχεδιασμένη σὲ μία σαρκοφάγο –
Καί, κάποτε, τὴ νύχτα, σὲ μίαν ὥρα σιωπηλή,
ἢ καὶ τὴ μέρα, ἀνάμεσα στὶς ὁμιλίες,
ἀκοῦς βαθιά σου κάποιον ἦχο ὀξύ, πικρὸ καὶ πολυκύμαντο
σάμπως ἕνα ἀόρατο δάχτυλο νὰ ἔκρουσε
κεῖνο τὸ ἀπόν, εὐαίσθητο, κρυστάλλινο δοχεῖο.
.
.

.
.

(ἀπὸ τὰ Ποιήματα 1930-1960, B´, Κέδρος 1961)

.

.

Το στόμα σου με χείλη χρυσού

Το στόμα σου με χείλη χρυσού
Δεν είναι εντός μου για να γελάει
Και τα φωτοστέφανα λόγια σου
Έχουν έννοιες τόσο τέλειες
Που είμαι μες στις νύχτες των χρόνων,
Στις νύχτες μέσα της νιότης και του θανάτου μου
Και καρτερώ της φωνής σου τη δόνηση
Ν’ ακουστεί σ’ όλους εντός τους θορύβους του κόσμου.
Στον μετάξινο όρθρο όπου φυτοζωεί το ψύχος
Η λειψή λαγνεία λυπεί και βάζει σ’ έγνοια τον ύπνο,
Στα χέρια του ήλιου όσα σώματα ξυπνάνε
Τρέμουν στην ιδέα
Μην και ξανάβρουν ξαφνικά την καρδιά τους.
Ενθύμια πράσινου δάσους, ομίχλη που πάω και με θάβει
Ξανακλείνω τα μάτια πάνω μου, είμαι σ’ εσένα.
Όλη μου η ζωή σ’ ακούει και δεν μπορώ να χαλάσω
Τις τρομερές χαρές οπού ’χει πλάσει για τ’ εμέ η αγάπη σου.

…

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
Από το βιβλίο: Πωλ Ελυάρ, «Των αλγηδόνων πρωτεύουσα», Μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής, ύψιλον / βιβλία, Αθήνα 2007, σελ. 140.

.

Το Συνταγματικό Συμβούλιο, που επιβλέπει τη νομιμότητα των γαλλικών νομοθετημάτων, απέρριψε σήμερα τη βασική διάταξη του νομοσχεδίου κατά του παράνομου ‘κατεβάσματος’ μουσικής και ταινιών από το διαδίκτυο, το οποίο εγκρίθηκε τον περασμένο μήνα και προέβλεπε την διακοπή της πρόσβασης στο Ιντερνέτ των υπότροπων χωρίς δικαστική εντολή.

Η απόφαση αποτελεί κόλαφο κατά της κυβέρνησης και του Νικολά Σαρκοζί, οι οποίοι υπερασπίστηκαν με θέρμη την ψήφιση του νόμου, τον οποίο επέκρινε ως ανούσιο και ελευθεροκτόνο η αριστερή αντιπολίτευση.

Το Συμβούλιο αποφάνθηκε πως η ελευθερία στην επικοινωνία και στην έκφραση που απορρέει από τη Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εξυπακούει «την γενικευμένη ανάπτυξη του Ιντερνέτ», την «ελεύθερη πρόσβαση του κοινού στις δικτυακές επικοινωνιακές υπηρεσίες».

Επίσης κρίνει πως η κατάργηση της σύνδεσης δεν μπορεί να αποφασισθεί παρά μόνον από τους δικαστές και όχι από μία διοικητική αρχή, όπως προβλέπει ο νόμος που ψηφίστηκε την 13η Μαΐου.

Συνεπώς μετά τη γνωμοδότηση αυτή, ο νόμος –που καθιστούσε τη γαλλική νομοθεσία ως μία από τις αυστηρότερες χώρες στην Ευρώπη για τον συγκεκριμένο τομέα–δεν έχει πλέον νομική ισχύ.

Το Συνταγματικό Σαυμβούλιο γνωμοδότησε έπειτα από την προσφυγή που κατέθεσαν στις 19 Μαΐου σοσιαλιστές βουλευτές, που ζήτησαν να ακυρωθεί ο νόμος και να προστατευθεί η δημιουργία στο Ιντερνέτ

[in.gr – express.gr]

photo©Associated Press(επεξεργασμένη)

.