plaisir: package

26/02/2010 § Σχολιάστε

Γιατί στο μάρκετινγκ υπάρχει αναπνέει και ζει το αντίθετό του, η συσκευασία λειτουργεί καταλυτικά, ιδιαίτερα οι εμπορικές, οι κοινότοπες, το design ενός γραφίστα, ορισμένες φορές ακολουθεί μονοπάτια αντικομφορμιστικά τα οποία εμπεριέχουν και την αποτυχία –όχι της αισθητικής εντύπωσης- της εμπορίας του προϊόντος. Όπως αναφέρει κι ο Pierre Ponant στο περιοδικό Beaux Arts – απ’ όπου το πληροφορήθηκα (σε ελεύθερη μετάφραση) : «Αν το ζητούμενο είναι –και μένει να αποδειχθεί- η εμπορική επιτυχία της συσκευασίας, η γραφιστική θα έχει τουλάχιστον την χαρά της ικανοποίησης ότι προσέφερε μία γλυκιά νότα αισιοδοξίας στη καθημερινότητα ενός Πολωνού ή Έλληνα υδραυλικού μέσα στη ζοφερή πραγματικότητα της οικονομικής κρίσης και του οικονομικού μαρασμού»

Η εικονιζόμενη συσκευασία βραβεύθηκε διεθνώς από την 2009 Pentawards Top Winners

Το προϊόν αλλά και η σχεδίαση της συσκευασίας είναι ελληνικά. Μπράβο τους!

PETROCOLL – Platinum Award, Best of the Category Other Markets
Designed by Mouse Graphics | Country: Greece

.

.

Arrivederci Roma – Les Girondins de Bordeaux?

26/02/2010 § Σχολιάστε

Από τους λίγους προπονητές που χαίρεται το παιχνίδι (σπανίζει…) , ο κ. Νιόπλιας. Μαζί του χαίρονται, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, οι παίκτες κι οι οπαδοί του.

Ας ελπίσουμε να χαρούν το παιχνίδι το ίδιο και στον Ολυμπιακό την άλλην εβδομάδα με τους Girondins de Bordeaux – κι ας χάσουν. Παιχνίδι είναι.

Ξέρω, είναι ακριβοπληρωμένοι κλπ. κλπ. Τι θέλετε να σας κάνω.

photo-Πηγή: InTime ( λίγο προσαρμοσμένη για τα γούστα μου…)

.

.

Κρατάτε Γερμανοί τ’ άλογα

25/02/2010 § Σχολιάστε

για το δημοσίευμα του περιοδικού Focus.

Ο πρόεδρος της Βουλής κ. Φ. Πετσάλνικος δεν έχασε τη διπλωματική του ψυχραιμία – για το διάβημά του προς τον Γερμανό πρέσβη- παρά μόνο τ’ αυγά, τα καλάθια και την φήμη που τον ήθελε ικανό σαν πολιτικό. Δεν είναι να απορεί κανείς πλέον, για τη διαχρονική κατηφόρα της χώρας σε όλα τα επίπεδα όταν κορυφαίοι ταγοί του πολιτεύματός μας ενεργούν κατά αυτόν το τρόπο. Λυπάμαι.

Τον άκουσα έκπληκτος στις ειδήσεις του Μέγκα να ομολογεί ότι έχει συλλέξει αποκόμματα από διάφορα δημοσιεύματα γερμανικών εντύπων που αναφέρονται αρνητικά για τη χώρα μας και όλα αυτά θα τα καταθέσει προς διαμαρτυρία στον εν λόγω πρέσβη. Είναι δημόσιες δηλώσεις αυτές αντάξιες ενός προέδρου της Βουλής;

Όλα αυτά δεν μαρτυρούν παρά μία σοβαρή αδυναμία κατανόησης των πραγμάτων, του κόσμου, του χαρακτήρα και της λειτουργίας των κοινωνιών, των γεγονότων που συνεχώς ξετυλίγονται και απαιτούν ανάγνωση. Πως είναι δυνατόν να απολογηθεί μία ολόκληρη χώρα για τα δημοσιεύματα του Τύπου της. Σε τι ακριβώς μπορεί να βοηθήσει ένα τέτοιο διάβημά και τι ακριβώς συμβολίζει – πέρα από την ανοησία μιας ασυντόνιστης κυβέρνησης που ο καθένας δρα κατά το δοκούν…

Αν οι διαχειριστές -της μεγάλης πράγματι κρίσης που διανύει η χώρα- δρουν τόσο ερασιτεχνικά κι ανεύθυνα, τι πρέπει να περιμένουμε από τον κατώτατο στην ιεραρχία δημόσιο υπάλληλο.

Η δήλωση του κ. Πετσάλνικου «Αυτή η μικρή Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων, με τις αδυναμίες της, τα λάθη μας, τα προηγούμενα 40 χρόνια για παράδειγμα τιμήθηκαν 2 συμπατριώτες με το βραβείο Νόμπελ. Μήπως αυτά τα 40 χρόνια, η τεράστια Γερμανία των 85 εκατομμυρίων γέννησε κανένα καινούριο Μπετόβεν και δεν το γνωρίζουμε;»

… είναι μια δήλωση αντάξια των συζητήσεων μεταξύ θαμώνων ενός οποιουδήποτε καφενείου.

.

.

topaz

24/02/2010 § Σχολιάστε

τι προσπάθειες κι αυτές του ήλιου να κρυφτεί• κοντά βρίσκεται πια η αλλαγή εποχής. Το χρώμα είτε πράσινο είτε άλλο εμφανίζεται όταν τύχει της προσοχής μας, όπως το κύμα στην υπερβολή του υπόγειου σαρκασμού απλώνεται αντιμέτωπο με τη βοή. Αντιπαραθέσεις ύφους, χώρου, χρόνου, κλίματος, σεμνότητας. υποβάθμιση τόνων, ήχων και πολλών άξιων τεχνασμάτων όπως τα γραπτά απομνημονευμάτων, ένα τραπέζι, ένα καρβέλι ψωμί, μία λέξη.

Τι ονειρεύτηκες χτες ψιθύρισε• φτύνοντας αράδα την αράδα σαν μια αδρή, πυκνή μαρτυρία πολέμου παλαιότερης αφήγησης. Θα τα πω όλα είπα και• θυμήθηκα τη θέρμη του χεριού της τη νύχτα εκείνη, όταν ήμουν Χειμώνας. Τι ονειρεύτηκες χτες. Κοιμόταν κι έδωσα όρκο να μην ξαναρωτήσω αν τα όνειρα διαβρώνουν με τη σκουριά, το λιγοστό φως, τα σκοτεινά  δωμάτια.

Σκοτεινό δωμάτιο. Οδός Υμηττού. Παγκράτι. Η άγνωστη. Ο Μπουτζάτι. Τότε. Όλα, ιστορούν εκείνον τον Χειμώνα.

Ένα μπαλόνι που μέχρι σήμερα, ανάλαφρα αιωρείται.

.

.

Where Am I?

You are currently viewing the archives for Φεβρουαρίου, 2010 at αγριμολογος.