Έκτωρ Κακναβάτος
10/11/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Έκτωρ Κακναβάτος
Λέγοντας πέτρες
Αλλιώς δε γίνονταν ως φαίνεται.
Αρχή-αρχή ακέραιος και βόνασος
ύστερα χίλια κομμάτια με την άρνηση
κλασματικός ακόμα υπήρχες
συνεχίστηκες σημάδι από πουλιά
ή τρία δάχτυλα
σμιχτά του μόσχου χαράζοντας γητειές
κ’ ευθείες κάθετες, ώσπου χαμήλωνες
τσακίδια και μαδάρες καταμεσί των αριθμών
ώσπου μετριόσουνα
μετριόσουνα που δεν έλεε να σωπάσεις…
…χαρτογραφούσες τον πηλό αυτόν το δαίμονα
τη φτερούγα μέσα σου που έτρεμε κ’ εμίλειε
λέγοντας πέτρα περπατώντας θάματα
φωνάζοντας: σώστε το παράλογο
το άλλο σας εντόσθιο που άρπαξε το σκυλί
και χάθηκε προς τα οινόφυτα του γαλαξία…
Όλην τη νύχτα τουφεκούσες ένα φεγγάρι
κόκκινο•
το πρωί σε βρήκανε μες στ’ αποτσίγαρα.
….
Έκτωρ Κακναβάτος
Όχι. Δεν μας άφησε προχθές, κι ας λένε ότι θέλουν –χεσμένα τα είχε πάντα αυτά τα διάφορα περί νεκρολογιών, νεκροταφείων κ.α.
.
.
εκλογές. όλα τα ρήματα της θλίψης
06/11/2010 § Σχολιάστε
η νομιμοποίηση της ανομίας. Η επιβαλλόμενη μετά χρηματισμού της παραμόρφωσης. Η ομερτά. Να σας προλάβω: ποσώς ενδιαφέρει την Ιστορία, δεν καιροφυλακτεί, ποτέ δεν το έκανε, γράφεται από τους ηθελημένα ή αθέλητα συνένοχους, οι τελευταίοι δε· προσφέρουν την απαιτούμενη στίλβωση, τη λάμψη, το άλλοθι, κυρίως τον μύθο-καθρέπτη της Παραμόρφωσης -αυτή διδάσκεται. Ποιοι. Πότε πλήρωσαν, πληρώνουν, το βαρύτατο κόστος σε αίσθημα, τη σταδιακή ωρίμανση του φόβου· την ομολογία συγγνώμης διότι «υπάρχεις» –το ομολογείς μουδιασμένα, ντροπιασμένα, εσύ, ο έτοιμος να απολογηθεί για την φτωχή, δική του ύπαρξη. Ένα τόσο δα βήμα σου για αρχή, θα αρκούσε ν’ αλλάξουν άρδην πολλά δεδομένα, να κατανοήσεις το απλό και ταυτόχρονα μεγαλειώδες, να αναγνωρίσεις ότι η χώρα σου δεν είναι παρά ένας «κόμβος» στο παγκόσμιο χωριό, όπως η Πλατανιά στη γνωστή ταινία με τον Λογοθετίδη, κι η ταπεινή σου ύπαρξη δεν είναι παρά ένα, το ελάχιστο, το τελευταίο νήμα ενός ασήμαντου κόμβου, κι όσο περισσότερο κατανοήσεις την ασημαντότητα της Διόγκωσης, τόσο τα μυθολογικά ή μη τέρατα που δημιουργούνται εντέχνως γύρω σου, σταδιακά θα εξαϋλώνονται. Συνείδηση, ο τρόμος των καθαρμάτων.
.
.
.
.
Photo©Wolf Suschitzky: “Democracy”, 1961
.
.
plaisir: Μαραθώνιος, ο κλασικός
01/11/2010 § Σχολιάστε
Ο φέρων την χλαμύδα –τον γνώρισα– είναι ο… παγκοσμίου φήμης φιλόσοφος της Περιπατητικής Σχολής, ξέρετε ποιος, διδάσκεται σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου, ο άλλος, αναρωτιέμαι, π ο ι ο ς ε ί ν α ι.
.
.
φωτογραφία από την «Ελευθεροτυπία» – κάντε κλικ για να την απολαύσετε sans modération.
.
.
το «Όχι». φαιδρές παρομοιάσεις
01/11/2010 § Σχολιάστε
Κάθε χρόνο, λίγο πριν-λίγο μετά, τις καθιερωμένες (και ιστορικά παρωχημένες) παρελάσεις ακούγονται διάφορα αυτοκολακευόμενα λογύδρια περί ηρώων, προγόνων, υπερηφάνειες· και άλλες παραξηλώσεις, συγκρίνοντάς τες με το σήμερα, όπου το σήμερα στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει να κάνει με Μνημόνια και Πτωχεύσεις, άρα συγκρίνουμε ορισμένες όντως ηρωικές πράξεις προγόνων, τις ταυτίζουμε (όχι γενικά κι αόριστα «εμείς», συγκεκριμένοι) με σημερινούς εισβολείς. Με αυτόν τον φαιδρό, χιλιομασημένο κοινότοπο τρόπο, ορισμένες (πάντα το ίδιο είδος) παραφουσκωμένες γαλοπούλες νομίζουν ότι πράττουν το εθνικό τους καθήκον. Το παραμύθι συνεχίζεται αν και έχει ξεφουσκώσει προ πολλού. Κανείς εισβολέας δεν «μας» επέβαλε γρηγορόσημα, φακελάκια, λαδώματα, καταχρήσεις δημοσίου χρήματος, αυθαίρετα κι αυθαιρεσίες, εισφοροδιαφυγές και φοροδιαφυγές, υπερτιμολογήσεις, βατοπέδια, ζήμενς, ομόλογα, διορισμούς αναξίων μαυρογιαλούρων, «δημόσιες» μικρές-μεγάλες ηθικές ή μη, χρεοκοπίες, το αναπόφευκτο της ολοκληρωτικής Χρεοκοπίας της χώρας. Αν μερικοί νομίζουν ότι για όλο αυτό το πανηγύρι της μάσας φταίει η όποια τρόικα, ΔΝΤ, Στρως-Καν που «εμείς» καλέσαμε… μπορούν να συνεχίσουν τον ένδοξο του Γένους αγώνα και άλλα φαιδρά που τους ταιριάζουν· όμως, μόνο στων προβάτων την
Ολόλευκη Ράχη.
.
.
στην φωτογραφία, περήφανος συνεχιστής των Αγώνων του Γένους. Ομογενειακή παρέλαση, Νέα Υόρκη.
.
.
αγριμολογος 
