χαρταετοί: αλμύρα

10/08/2015 § Σχολιάστε

post10.8.15

Και μέσα σε αυτή την περιορισμένη κλίμακα όπου το παρελθόν συναιρείται με το παρόν –το μέλλον το αφήνω στα χέρια τα τραχιά των ψαράδων– δεν αφήνεται καμία αμφιβολία στην ύπαρξη, στα ενδότερα του λόγου και των πραγμάτων του λόγου όπου χώρος χρόνος και βλέμμα συμφύρονται και· νάτη εκεί, των σωμάτων η παράλληλη νόστος σε ρυθμούς δικούς της και των άλλων στη γλώσσα της μουριάς των παιδικών μας χρόνων· τη γλώσσα του δέντρου, τα σπλάχνα η νόστος οι μύθοι και η αλμύρα· παντού και πάντα η αλμύρα στην πορεία της ηλικιακής κατάβασης. Το οργανικό, το ανόργανο. Εσύ. Με εικόνες που αντλούν από εικόνες που αντλούν παραδοξότητα, παραπαίουσες λέξεις παραδομένες στο κενό στη γοητεία. Σιωπή που αντλείται από εικόνες που αντλούν παραδοξότητα και παραπαίουσες λέξεις παραδομένες στην επεξεργασία· στη λείανση.

Εσύ όμως δε θα ήθελες, ταξιδιώτισσα ράθυμη,
Να ονειρευτείς, στον ώμο μου ακουμπώντας το μέτωπο;*

Μιλώ για μας, με τα παιδικά χαμόγελα.
Είμαστε τα χαμένα παιδικά

χαμόγελα.

.

.

(*) Μαρσέλ Προυστ, Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο, Σόδομα και Γόμορρα –μέρος πρώτο

[όλοι οι Χαρταετοί]

Η φωτογραφία είναι του αγριμολόγου

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading χαρταετοί: αλμύρα at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: