plaisir: Una furtiva lagrima·

15/12/2017 § Σχολιάστε

Η τέχνη του Gaetano Donizetti (1797 – 1848)

Μία από τις υπέροχες μελωδίες του Gaetano Donizetti το διάσημο “Una furtiva lagrima” από το Ελιξήριο του Έρωτα (L’elisir d’amore), εκεί βρίσκεται όλη η ατμόσφαιρα του έργου όπου κυριαρχούν πρόσχαρα χαλαρά συναισθήματα., σε ένα έργο που μέχρι σήμερα επιτρέπει στον θεατή να φύγει από την αίθουσα με χαμόγελο.

Η όπερα αυτή, καθιέρωσε τον Ντονιτσέττι, ο οποίος διαδέχεται τον Ροσσίνι στο είδος της κωμικής όπερας, διατυπώνοντας μια προσωπική γλώσσα πολύ διαφορετική από αυτή του διάσημου συναδέλφου του. Η μεγάλη τομή που κατάφερε ο Ντονιτσέττι είναι ότι εισήγαγε το συναισθηματικό στοιχείο στο είδος αυτό της κωμικής όπερας. Στο Ελιξίριο, οι δύο βασικοί χαρακτήρες ωριμάζουν μπροστά στα μάτια των θεατών τόσο δραματουργικά όσο και μουσικά, ενώ η λύση της ιστορίας δίνεται από την εξέλιξη στην ψυχολογία τους. Με άλλα λόγια σε αντίθεση με την παράδοση του 18ου αιώνα οι χαρακτήρες του Ελιξιρίου μοιάζουν να έχουν αληθινά συναισθήματα, τα οποία μάλιστα ο συνθέτης μοιάζει να τα προσεγγίζει με σκεπτικό σύγχρονης ψυχολογίας.

Η πλοκή του έργου αφορά στον έρωτα που αισθάνεται ο φτωχός χωρικός Νεμορίνο για την όμορφη, πλούσια και φιλάρεσκη Αντίνα. Πιστεύει ότι αν πιεί ένα μαγικό ελιξίριο εκείνη θα τον αγαπήσει. Την αφέλειά του εκμεταλλεύεται ο πλανόδιος αγύρτης Δρ. Ντουλκαμάρα, που τού πουλά αντί για ελιξίριο ένα μπουκάλι κρασί Μπορντώ. Ο Νεμορίνο δεν έχει χρήματα. Έτσι, προκειμένου να το αγοράσει, κατατάσσεται στο στρατό, γεγονός που του αποφέρει άμεσα το επιθυμητό ποσό. Όταν το μαθαίνει, η Αντίνα πείθεται για τη δύναμη των αισθημάτων του, ομολογεί πως εκείνη τον αγαπά και η υπόθεση οδηγείται σε αίσιο τέλος. [βλ. Εθνική Λυρική Σκηνή]

Ανάμεσα στις εβδομήντα όπερες που μας άφησε, συγκρατούμε κυρίως τη Λουκρητία Βοργία, το Ντον Πασκουάλε, την Τσιγγάνα, την Παριζιάνα, τη Βασίλισσα της Γκολκόνδης και τέλος, το Ελιξήριο του Έρωτα. Χάρη στην επιδέξια δόμησή τους, τη μαγική, μελωδική τους άνεση και την εύστροφη φωνητική τους γραφή, συνεχίζουν και στον 21ο αιώνα, ανατριχιαστικά, να μας συγκινούν…

Ακούστε το Una furtiva lagrima σε μια εκτέλεση του 1904, με τη φωνή του Enrico Caruso και δακρύστε μαζί μου

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading plaisir: Una furtiva lagrima· at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: