Ο Μύθος των Γερμανικών αποζημιώσεων

18/04/2019 § Σχολιάστε

Για μία ακόμη φορά,
οι ανιστόρητοι ελληναράδες εξελίσσονται σε επικίνδυνους

του ©Επαμεινώνδα Παπαγιάννη

Την 27 Φεβρουαρίου 1953, υπεγράφη στο Λονδίνο η «πιλοτική» συνθήκη «περὶ ἐξωτερικῶν Γερμανικῶν χρεῶν» («Accord sur les dettes extérieures allemandes») μεταξύ αφενός τών ΗΠΑ, Βελγίου, Καναδά, Κεϋλάνης (νυν Σρι Λάνκα), Δανίας, Ισπανίας, Γαλλίας, Ηνωμένου Βασιλείου, Ελλάδος, Ιράν, Ιταλίας, Λιχτενστάϊν, Λουξεμβούργου, Νορβηγίας, Πακιστάν, Σουηδίας, Ελβετίας, Νοτίου Αφρικής και πρώην Γιουγκοσλαβίας και αφετέρου τής πρώην Δυτικής Γερμανίας. Επικεφαλής τής Δυτικογερμανικής αντιπροσωπείας ήταν ο τότε διοικητής τής «Deutsche Bank AG» Hermann Josef Abs (που έμελλε να μείνει στην ιστορία και ως «Finanzdiplomat») – οι Δυτικογερμανοί σκέφθησαν, ορθώς, ότι ένας τραπεζίτης μπορεί να διαπραγματευθεί καλύτερα από οποιονδήποτε διπλωματικό υπάλληλο. Αυτή η συνθήκη κυρώθηκε με το Νόμο 3480/1956 (ΦΕΚ 6 α΄). Στη συνέχεια (και σε εκτέλεση αυτής τής «πιλοτικής» συνθήκης), υπεγράφησαν διμερείς συνθήκες.

Την 18 Μαρτίου 1960, υπεγράφη στη Βόννη η διμερής συνθήκη «Περὶ παροχῶν ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως» («Vertrag überLeistungen zugunsten griechischer Staatsangehöriger, die von nationalsozialistischen Verfolgungsmassnahmen betroffen worden sind») μεταξύ αφενός τής Ελλάδος και αφετέρου τής πρώην Δυτικής Γερμανίας. Με το άρθρο II., συμφωνήθηκε η Ελλάς να λάβει το ποσό τών DM 115000000,00. Αυτή η συνθήκη κυρώθηκε με το Νομοθετικό Διάταγμα 4178/1961 (ΦΕΚ 133 α΄). Αυτή η αποζημίωση που έλαβε η Ελλάς καλύπτει τα πάντα· το μόνο αμφισβητήσιμο που (δεν προκύπτει σαφώς από τη διατύπωση) είναι εάν καλύπτεται, ή όχι, και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο. Πρέπει να σημειωθεί ότι μόνον η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες έλαβαν μεγαλύτερες αποζημιώσεις – ενώ οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Νότιος Αφρική είχαν, ήδη, αποποιηθεί[1] τις αποζημιώσεις που τους αναλογούσαν.

Για μία ακόμη φορά, οι ανιστόρητοι ελληναράδες εξελίσσονται σε επικίνδυνους. Μεταξύ 23 Απριλίου και 24 Ιουλίου 1923, διεξήχθη η β΄ φάση τών διαπραγματεύσεων στη Λωζάννη. Tέθηκε, από την Τουρκία, και το ζήτημα καταβολής πολεμικών επανορθώσεων (εκτός από τα μύρια όσα αίσχη[2] στα οποία είχαν προβή οι Έλληνες στρατιώτες κατά τών αμάχων Τούρκων, την περίοδο 1918-1922, υπάρχει και ο κανών «χάνεις πληρώνεις»). Η Ελλάς αρνήθηκε σθεναρώς (και με το αίολο επιχείρημα ότι, με την παραχώρηση εδαφών, έχει καταβάλει αποζημίωση in rem)· ο μετέχων στην Ελληνική αντιπροσωπεία Ελευθέριος Βενιζέλος δήλωσε, μεταξύ τών άλλων, και αδυναμία πληρωμής. Η Τουρκική αντιπροσωπεία δεν επέμεινε, τονίζοντας, μεταξύ τών άλλων, και την πρόθεση της να οικοδομηθούν σχέσεις καλής γειτονίας για το μέλλον. Τώρα, η Τουρκία δεν κυβερνάται από κεμαλικούς. Με την επαναδιεκδίκηση τών, ήδη καταβληθεισών, Γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων δίδεται λαβή στην Τουρκία να επαναδιεκδικήσει, κι αυτή, πολεμικές αποζημιώσεις.


[1]βλ., μεταξύ τών άλλων, και Kateřina Králová: «Nesplacená minulost», 2012, και για την Ελληνική «Στη Σκιά της Κατοχής – Οι ελληνογερμανικές σχέσεις την περίοδο 1940-2010», «Αλεξάνδρεια», Αθήνα 2013, σελ. 265-327
[2]βλ., μεταξύ τών άλλων, και Τάσος Κωστόπουλος: «Πόλεμος και Εθνοκάθαρση – η ξεχασμένη πλευρά μιας δεκαετούς εθνικής εξόρμησης (1912-1922)», «Βιβλιόραμα», Αθήνα 2007, σελ. 91-149
)

 

Advertisements

[scientific achievement ·

18/03/2019 § Σχολιάστε

[οι ανερυθρίαστοι του πάτου·

16/09/2018 § Σχολιάστε

[Φανταστείτε να μην ήξερε από πριν τις ερωτήσεις…

12/09/2018 § Σχολιάστε

O Ανδρέας Στασινός στο protagon

Η συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού στην 83η ΔΕΘ ήταν άψογα σκηνοθετημένη. Οσοι ήθελαν να πάρουν «καλή σειρά» έπρεπε να έχουν ενημερώσει τι θα ρωτήσουν και όσοι ήταν επικίνδυνοι εξοβελίστηκαν. Κι όμως ο Αλ. Τσίπρας πρόλαβε να πει ότι οι 70χρονοι συνταξιούχοι σύντομα θα πεθάνουν…

Σαράντα δύο ερωτήσεις. Σε τόσες απάντησε ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξη Τύπου της 83ης ΔΕΘ. Είναι ένας εντυπωσιακός αριθμός. Και πρέπει να του βγάλει κανείς το καπέλο για το γεγονός ότι εμφανίστηκε να έχει την άνεση να απαντά λεπτομερώς ακόμη για θέματα τοπικού ενδιαφέροντος που του έθεσαν τα περιφερειακά μέσα ενημέρωσης που πήραν ερώτηση: το Ηπειρος ΤV, το ΤRT του Βόλου, βεβαίως το Ionian Channel που τον ρώτησε για το τρένο στην Πάτρα και ο κ. Τσίπρας περιέγραψε τα σχέδια για «υπογειοποίηση του τμήματος Αγ. Διονύσιο – Αγ. Ανδρέα». Εντυπωσιακή γνώση για έναν Πρωθυπουργό που δεν ήξερε αν υπήρχαν νεκροί στο Μάτι και ρωτούσε άλλ’ αντ’ άλλων σε εκείνη την περιβόητη πια σύσκεψη-παρωδία της 23ης Ιουλίου.

Περιέργως, για την κυβερνητική ιλαροτραγωδία στο Μάτι και το τι ήξερε και τι δεν ήξερε ο Πρωθυπουργός της χώρας όταν ενώπιον του ελληνικού λαού ρωτούσε αν θα σηκωθούν τα καναντέρ και αν θα βρέξει στην Αττική ενώ είχαν ήδη καεί άνθρωποι, δεν ρωτήθηκε και τόσο πολύ. Διότι, βλέπετε, μπορεί να πήραν ερώτηση το TV Creta και τα «Δικαιολογητικά» (;) αλλά, για παράδειγμα, το «Βήμα της Κυριακής» –μια από τις πιο ιστορικές, αν όχι η πιο ιστορική, εφημερίδες της χώρας– δεν μπόρεσε να ρωτήσει τον Πρωθυπουργό.

Οι ερωτήσεις που έγιναν ήταν ως επί το πλείστον αυτές που θα έδιναν μια ωραία πάσα στον Πρωθυπουργό να κατηγορήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη –τον ανέφερε 12 φορές!– και να χλευάσει την εντελώς άστοχη –είναι η αλήθεια– ατάκα του Καραγκούνη της ΝΔ για το μοντέλο Πινοσέτ (το πού τους βρίσκει ο Κυριάκος είναι μια άλλη ιστορία).

Μέσα ενημέρωσης που θεωρήθηκαν «επικίνδυνα» για την τηλεοπτική προσωπολατρία του Πρωθυπουργού, είτε εξοβελίστηκαν στο τέλος της συνέντευξης Τύπου, όταν μετάδοση είχε πια μόνο η ΕΡΤ και οι τηλεθεατές είχαν εγκαταλείψει, είτε δεν μπόρεσαν να ρωτήσουν καθόλου. Και όταν κάποιος ρώτησε για το Μάτι, η απάντηση του κ. Τσίπρα ήταν ότι τον προσβάλλει!

Εντάξει, καλά τα σαλιαρίσματα με τον φιλοκυβερνητικό Τύπο, ή τους δημοσιογράφους των κρατικών μέσων ενημέρωσης· αυτά, όσο και αν είναι χυδαία, είναι αναμενόμενα. Ομως εδώ μιλάμε πια για μια κατ’ ευφημισμόν συνέντευξη, αφού ο ερωτώμενος είχε εξασφαλιστεί ότι δεν θα αιφνιδιαστεί. Πολλές από τις ερωτήσεις ήταν εκ των προτέρων γνωστές στον κ. Τσίπρα, καθώς όσοι είχαν σπεύσει –από άδολη φιλοτιμία ελπίζω– να ζητήσουν από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο «μια καλή σειρά», ήταν και υποχρεωμένοι να ενημερώσουν για το τι θα ρωτούσαν τον μεγάλο τιμονιέρη.

Διότι, βλέπετε, το καλό επικοινωνιακό χάρισμα –το οποίο όλοι αβασάνιστα σπεύδουν να πιστώσουν στον κ. Τσίπρα– χτίζεται και με τέτοιες σκηνοθετημένες παραστάσεις, με δημοσιογράφους κόλακες ή υπό έλεγχο, απλούς κομπάρσους που δεν έχουν καν το δικαίωμα να παρατηρήσουν ότι δεν έλαβαν απάντηση στο ερώτημά τους.

Είναι να απορείς για το αν ο κ. Τσίπρας θα περνούσε ως τόσο επικοινωνιακός αν κάποιος επιτρεπόταν να τον δυσκολέψει.

Διότι μιλάμε για έναν άνθρωπο που ακόμα και σε αυτό το ασφαλές περιβάλλον που του δημιούργησε ο πιστός του Τζανακόπουλος, πρόλαβε να υπαινιχθεί ότι το βασικό επιχείρημα της κυβέρνησής του για να μη γίνει η ψηφισμένη (από την κυβέρνησή του) μείωση των συντάξεων το 2019 είναι ότι αυτό το μέτρο αφορά 70χρονους που σε λίγο καιρό θα αφήσουν τον μάταιο τούτο κόσμο, οπότε μικρό το κακό!

Μιλάμε για τον Πρωθυπουργό της χώρας που είπε αυτολεξεί: «Αλλά το συγκεκριμένο μέτρο, θα εξηγήσουμε στην Κομισιόν ότι είναι ένα μέτρο αντιαναπτυξιακό και μη διαρθρωτικό. Διότι αφορά στην προσωπική διαφορά και αφορά κάποια συγκεκριμένη μερίδα συνταξιούχων, οι οποίοι σήμερα είναι πάνω από 70 ετών οι περισσότεροι. Αρα, η όποια περικοπή δαπανών δεν θα είναι μία μόνιμη περικοπή. Θα σβήσει με το πέρασμα του χρόνου. Δεν θα έχει καμία επίπτωση στη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος». (Ας το έχουν αυτό στο νου τους όσοι 70χρονοι πίνουν νερό στο όνομα του Αλέξη).

Διαφωνώ λοιπόν με το ότι οι συνεντεύξεις Τύπου του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ –και ιδίως του κ. Τσίπρα– δεν έχουν πια ενδιαφέρον. Εχουν και παραέχουν. Από τη σκηνοθεσία, τη σειρά των μέσων ενημέρωσης, την αξιολόγηση, την κολακεία των δημοσιογράφων, τον κυνισμό των απαντήσεων καταλαβαίνεις πολλά. Πάρα πολλά.

Where Am I?

You are currently browsing the ειδήσεις category at αγριμολογος.