[plaisir ·

21/06/2020 § Σχολιάστε

©Δημήτρης Χαντζόπουλος, Καθημερινή 21/06/20

[φροντιστήρια; ποια φροντιστήρια ·

18/06/2020 § Σχολιάστε

Από τους μεν και από τους δε, διαβάζει κανείς διάφορα για την σχολική εκπαίδευση, για έλλειψη κάποιων μαθημάτων ή και η πρόσθεση κάποιων άλλων κλπ., κλπ. και το μαλλιοτράβηγμα συνεχίζεται με αμείωτο… ενδιαφέρον. Κουβέντα όμως δεν ελέχθη από τους μεν αλλά και από τους δε (και από όλες τις υπόλοιπες παρατάξεις, μην τις αδικούμε), για την ύπαρξη δεκάδων χιλιάδων ή μάλλον, μερικών εκατοντάδων χιλιάδων φροντιστηρίων. Με την παντελή αυτή μη αναφορά από τους μέν αλλά και από τους δε, σημαίνει ότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα τα πάει θαυμάσια, και δεν υπάρχει λόγος να αναφερθούν σε αυτό το ασήμαντο ζήτημα. Προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός, αφού είναι διάχυτη, στην ούσια της, η γενική σύμπνοια ό λ ω ν; (περιέργως, ούτε οι εκπαιδευτικοί και οι μαχητικές τους ομοσπονδίες μιλούν για τα φροντιστήρια. Μυστήριο -νες πα;)

[ανάρτηση στο fcbk 17.06.2020

UPDATE ―fcbk 18.06.2020
Η παρουσία πληθώρας ι δ ι ω τ ι κ ώ ν φροντιστηρίων είναι η ζωντανή απόδειξη της ανεπάρκειας του δημόσιου σχολείου, που απολαμβάνουν διαχρονικα την αμέριστη στήριξη των εκάστοτε Υπουργών Παιδείας, του εκπαιδευτικού προσωπικού των… μαχητικών τους ομοσπονδιών, και όλων ανεξαιρέτως των κομμάτων στη πράξη (κάποια στα λόγια… εναντιώνονται, για τη τιμή των όπλων bien sûr). Το υποκριτικότερο δε, άξιο καταγέλαστης Χλεύης, είναι ότι πολλά από αυτά τα κόμματα που στηρίζουν τα φροντιστήρια, τάσσονται… αγωνιστικά(my-ass) κατά της ίδρυσης Ιδιωτικών ΑΕΙ. Συνεχίστε, σας ακούμε ΟΛΟΥΣ π ρ ο σ ε κ τ ι κ ά.

[Η παγίδα του Θουκυδίδη ·

02/06/2020 § Σχολιάστε

Πηγή πρωτότυπης φωτογραφίας: AP (επεξεργασμένη δραστικά από αγριμολόγο)

Γράφει ο ©Αντώνης Εφραιμίδης
στην Athens Review of Books 13/05/2020, Τεύχος 117 – ΜΑΪΟΣ

Τον όρο «παγίδα του Θουκυδίδη» επινόησε ο Γκρέιαμ T. Άλλισον στο βιβλίο του Προορισμένοι για πόλεμο: Μπορούν οι ΗΠΑ και η Κίνα να αποφύγουν την παγίδα του Θουκυδίδη;[1] για να περιγράψει την ερμηνεία του μεγάλου ιστορικού για τα αίτια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Με λίγα λόγια η θεωρία αυτή υποστηρίζει ότι όταν μια ισχυρή κυρίαρχη δύναμη αντιλαμβάνεται την άνοδο μιας άλλης που απειλεί να την επισκιάσει, μοιραίως οδηγείται σε σύγκρουση μαζί της. Τον 5ο αιώνα π.Χ. η Σπάρτη ήταν η κυρίαρχη δύναμη και η Αθήνα ήταν η ανερχόμενη. Αφορμές για την σύρραξη υπήρξαν πολλές, αλλά η αιτία ήταν αυτή.
Ο συγγραφέας κατόπιν παρομοιάζει την Κίνα με την Αθήνα και τις ΗΠΑ με την Σπάρτη και συμπεραίνει μετά από διεξοδική ανάλυση και επιχειρήματα ότι οι δύο σημερινές υπερδυνάμεις κινδυνεύουν να πιαστούν στην παγίδα του Θουκυδίδη και να οδηγηθούν σε πόλεμο.
Η ξαφνική επιδρομή του COVID-19 όξυνε τις σχέσεις μεταξύ Κίνας και Αμερικής και επανέφερε έντονα στο προσκήνιο τον παραλληλισμό με τον Πελοποννησιακό Πόλεμο.
Αξίζει, και ίσως επιβάλλεται, να μελετήσουμε αυτόν τον παραλληλισμό με βάση όχι μόνο τα περίπου γνωστά επιχειρήματα που επικαλείται ο συγγραφέας, αλλά και τις πρόσφατες εξελίξεις με τον κορωνοϊό που πραγματικά απειλούν την ανθρωπότητα και έχουν προκαλέσει βαθιά ανησυχία σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου.
Από την εποχή του « Μεγάλου Τιμονιέρη» Μάο Τσετούνγκ, υπό την ηγεσία του οποίου το Κομμουνιστικό Κίνημα οδήγησε την χώρα σε επαναστατική ανόρθωση) οι βολές της Κίνας προς τις ΗΠΑ είχαν γίνει εμφανείς και έντονες. Δεν ήταν μόνον στόχος του κομμουνιστικού καθεστώτος η Αμερική. Ήταν και στρατηγικός στόχος μιας χώρας που αναδυόταν από μια κατάσταση σατραπικής αποσύνθεσης με ανάγκη και αναζήτηση ζωτικού χώρου για τα πολλά εκατομμύρια των κατοίκων της. Η προσωνυμία «χάρτινη τίγρη» που απέδωσε ο Μάο στην Αμερική ήταν ενδεικτική αυτής της αρχικής στοχοποίησης. Αυτή η εξέλιξη ήταν το πρώτο στοιχείο της θεωρίας της Θουκυδίδειας παγίδας. Από τότε είχε αρχίσει η συζήτηση περί πολέμου Κίνας-Αμερικής.
Ακολούθησε κατόπιν το μεγάλο άνοιγμα της Δύσης προς την Κίνα με την επίσκεψη του Νίξον στο Πεκίνο το 1972. Το συμβάν αυτό είχε προκαλέσει σεισμό στις κρατούσες αντιλήψεις της εποχής. Πολλοί μίλησαν τότε για κοινό στρατηγικό αντιπερισπασμό Κίνας και Αμερικής εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτή η θεωρία όμως γρήγορα κατέρρευσε. Όπως αποδείχθηκε περίτρανα, η βάση της σινοαμερικανικής προσέγγισης ήταν καθαρά οικονομική. Η έμπνευση του εγχειρήματος αποδίδεται στον Χένρυ Κίσσινγκερ και σημάδεψε το έναυσμα της λεγόμενης Παγκοσμιοποίησης που άργησε λίγο να υλοποιηθεί λόγω του θανάτου του Μάο και του σκανδάλου του Γουότεργκεϊτ. Έτσι οι τροχοί της εμπορικής παγκοσμιοποίησης μπήκαν σε κίνηση επί Ρέηγκαν και Θάτσερ από τις αρχές της δεκαετίας του 1980.
Η εξίσωση της παγκοσμιοποίησης ήταν αρχικά πολύ απλή. Από τη μια πλευρά υπήρχαν μεγάλα αποθέματα κεφαλαίου που αναζητούσαν κερδοφόρες επενδυτικές ευκαιρίες. Από την άλλη υπήρχε ένα τεράστιο ανθρώπινο δυναμικό που προσφερόταν έναντι όχι απλά ανταγωνιστικού, αλλά σχεδόν μηδενικού κόστους. Και βέβαια, αν και η Κίνα αποτελούσε την μεγαλύτερη δεξαμενή αυτού του δυναμικού, υπήρχαν και άλλες υπανάπτυκτες ή «αναπτυσσόμενες» χώρες (κατά την φρασεολογία εκείνης της εποχής) που καθιστούσαν την επενδυτική ευκαιρία δελεαστική, αν όχι ακατανίκητη. « Read the rest of this entry »

[αντισταθείτε με μια μπύρα στο χέρι ·

08/05/2020 § Σχολιάστε

Πολλοί εγχώριοι ριζοσπάστες αριστεροί, κατά δήλωση τους τουλάχιστον, την περίοδο της αντιμνημονιακής παρωδίας αποδέχθηκαν την τότε ανορθολογική ερμηνεία της κρίσης. Τώρα, οι ίδιοι ριζοσπάστες αριστεροί, εκθειάζουν και ερμηνεύουν ανορθολογικά την συμπεριφορά πολλών και κυρίως νέων, που αψηφούν τους κινδύνους της πανδημίας και τις εντολές των αρμοδίων οργάνων της πολιτείας και συμμετέχουν στις, αυτοσχέδιες η μη, βραδινές συγκεντρώσεις στις διάφορες πλατείες. Με έναν εφηβικό επαναστατικό λυρισμό και μια υπόρρητη αποδοχή και αναπαραγωγή των διαφόρων ανορθολογικών και συνωμοσιολογικών δοξασιών βλέπουν τις συμπεριφορές αυτές ως μια μορφή αντίστασης στο κράτος που προσπαθεί να πειθαρχήσει τις ζωές των πολιτών. Με μια «νεολαγνική» αντίληψη ότι οι νέοι έχουν μόνο δικαιώματα και όχι και υποχρεώσεις και ότι δεν οφείλουν να αναγνωρίζουν κάποια όρια στις κινήσεις τους ,παραβλέπουν τις ενδεχόμενες πολλαπλασιαστικές επιπτώσεις στην διασπορά του κορωνοΪού. Αδιαφορούν προκλητικά ότι η «άσκηση» του δικαιώματος αυτού των νέων προσβάλλει ευθέως το δικαίωμα στην υγεία και στη ζωή των άλλων πολιτών. Εμπρός λοιπόν ριζοσπάστες, αντισταθείτε με μια μπύρα στο χέρι στην «πειθάρχηση» του κόσμου. Το ζήτημα όμως είναι να υπάρχει ο κόσμος ζωντανός!

*

[Του ©Κώστα Καρακώτια, από τον τοίχο της φίλης Λίλης Σφήκας Παπαγιαννάκη

 

Where Am I?

You are currently browsing the κοινωνίας category at αγριμολογος.