[Των Ποιητών: Johann Sebastian Bach ·

28/12/2019 § Σχολιάστε

…[1685 – 1750]

Ακούστε »»»Gloria in excelsis Deo‘, performed by the Netherlands Bach Society for All of Bach, was actually part of a short mass that Bach presented as a gift to the Elector of Dresden. So the music was not intended for Leipzig and was not supposed to be performed there. A pity, and maybe Bach thought so too. We do not know precisely why and when he rewrote the gloria from the mass as a cantata. It is remarkable that Bach chose to use a Latin text for his Leipzig arrangement as well, as Latin church music was not common in Leipzig. But evidently an occasion presented itself, and Leipzig could thus enjoy Christmas music in regal style. Recorded for the project All of Bach on December 17th 2015 at the Grote Kerk, Naarden. If you want to help us complete All of Bach, please subscribe to our channel http://bit.ly/2vhCeFB and consider donating http://bit.ly/2uZuMj5. For the interview with conductor Jos van Veldhoven on ‘Gloria in excelsis Deo’ go to https://www.youtube.com/watch?v=teIxE… For more information on BWV 191 and this production go to http://allofbach.com/en/bwv/bwv-191/

[plaisir: the lonely one ·

04/12/2019 § Σχολιάστε

Album: After Midnight, 1956

Ακούστε το υπέροχο τραγούδι –> Απολαύστε!
There is a very quiet boy
They call
There is sorrow in his face
And sadness in his eyes
And if you look into the heart
Within the lonely one
You’ll find it’s been deceived
That broken was in lies.
Is it good to have cried?
With the longing to hide
All your heartaches and fears.
Is it wise to be cold, and to
Struggle, to hold back with tears.
If you could only see the boy
They call the lonely one,
You’d know that since you’re gone
The lonely one is me.
Songwriters: Lenny Hambro / Roberta Heller
The Lonely One lyrics © Sony/ATV Music Publishing LLC

plaisir: J’aimerais tant voir Syracuse

30/04/2019 § Σχολιάστε

Henri Salvador (Cayenne, Guyane 1917 – Paris 2008)


J‘aimerais tant voir Syracuse
L’île de Pâques et Kairouan
Et les grands oiseaux qui s’amusent
A glisser l’aile sous le vent

Voir les jardins de Babylone
Et le palais du Grand Lama
Rêver des amants de Vérone
Au sommet du Fouzi Yama

Voir le pays du matin calme
Aller pêcher le cormoran
Et m’enivrer de vin de palme
En écoutant chanter le vent

Avant que ma jeunesse s’use
Et que mes printemps soient partis
J’aimerais tant voir Syracuse
Pour m’en souvenir à Paris

écrit par: Bernard Dimey / Henri Salvador
Syracuse lyrics ©Premiere Music Group

plaisir: Una furtiva lagrima·

15/12/2017 § Σχολιάστε

Η τέχνη του Gaetano Donizetti (1797 – 1848)

Μία από τις υπέροχες μελωδίες του Gaetano Donizetti το διάσημο “Una furtiva lagrima” από το Ελιξήριο του Έρωτα (L’elisir d’amore), εκεί βρίσκεται όλη η ατμόσφαιρα του έργου όπου κυριαρχούν πρόσχαρα χαλαρά συναισθήματα., σε ένα έργο που μέχρι σήμερα επιτρέπει στον θεατή να φύγει από την αίθουσα με χαμόγελο.

Η όπερα αυτή, καθιέρωσε τον Ντονιτσέττι, ο οποίος διαδέχεται τον Ροσσίνι στο είδος της κωμικής όπερας, διατυπώνοντας μια προσωπική γλώσσα πολύ διαφορετική από αυτή του διάσημου συναδέλφου του. Η μεγάλη τομή που κατάφερε ο Ντονιτσέττι είναι ότι εισήγαγε το συναισθηματικό στοιχείο στο είδος αυτό της κωμικής όπερας. Στο Ελιξίριο, οι δύο βασικοί χαρακτήρες ωριμάζουν μπροστά στα μάτια των θεατών τόσο δραματουργικά όσο και μουσικά, ενώ η λύση της ιστορίας δίνεται από την εξέλιξη στην ψυχολογία τους. Με άλλα λόγια σε αντίθεση με την παράδοση του 18ου αιώνα οι χαρακτήρες του Ελιξιρίου μοιάζουν να έχουν αληθινά συναισθήματα, τα οποία μάλιστα ο συνθέτης μοιάζει να τα προσεγγίζει με σκεπτικό σύγχρονης ψυχολογίας.

Η πλοκή του έργου αφορά στον έρωτα που αισθάνεται ο φτωχός χωρικός Νεμορίνο για την όμορφη, πλούσια και φιλάρεσκη Αντίνα. Πιστεύει ότι αν πιεί ένα μαγικό ελιξίριο εκείνη θα τον αγαπήσει. Την αφέλειά του εκμεταλλεύεται ο πλανόδιος αγύρτης Δρ. Ντουλκαμάρα, που τού πουλά αντί για ελιξίριο ένα μπουκάλι κρασί Μπορντώ. Ο Νεμορίνο δεν έχει χρήματα. Έτσι, προκειμένου να το αγοράσει, κατατάσσεται στο στρατό, γεγονός που του αποφέρει άμεσα το επιθυμητό ποσό. Όταν το μαθαίνει, η Αντίνα πείθεται για τη δύναμη των αισθημάτων του, ομολογεί πως εκείνη τον αγαπά και η υπόθεση οδηγείται σε αίσιο τέλος. [βλ. Εθνική Λυρική Σκηνή]

Ανάμεσα στις εβδομήντα όπερες που μας άφησε, συγκρατούμε κυρίως τη Λουκρητία Βοργία, το Ντον Πασκουάλε, την Τσιγγάνα, την Παριζιάνα, τη Βασίλισσα της Γκολκόνδης και τέλος, το Ελιξήριο του Έρωτα. Χάρη στην επιδέξια δόμησή τους, τη μαγική, μελωδική τους άνεση και την εύστροφη φωνητική τους γραφή, συνεχίζουν και στον 21ο αιώνα, ανατριχιαστικά, να μας συγκινούν…

Ακούστε το Una furtiva lagrima σε μια εκτέλεση του 1904, με τη φωνή του Enrico Caruso και δακρύστε μαζί μου


Where Am I?

You are currently browsing the μουσική category at αγριμολογος.