plaisir: J’aimerais tant voir Syracuse

30/04/2019 § Σχολιάστε

Henri Salvador (Cayenne, Guyane 1917 – Paris 2008)

 

J‘aimerais tant voir Syracuse
L’île de Pâques et Kairouan
Et les grands oiseaux qui s’amusent
A glisser l’aile sous le vent

Voir les jardins de Babylone
Et le palais du Grand Lama
Rêver des amants de Vérone
Au sommet du Fouzi Yama

Voir le pays du matin calme
Aller pêcher le cormoran
Et m’enivrer de vin de palme
En écoutant chanter le vent

Avant que ma jeunesse s’use
Et que mes printemps soient partis
J’aimerais tant voir Syracuse
Pour m’en souvenir à Paris

*
écrit par: Bernard Dimey / Henri Salvador
Syracuse lyrics ©Premiere Music Group

Advertisements

plaisir: Una furtiva lagrima·

15/12/2017 § Σχολιάστε

Η τέχνη του Gaetano Donizetti (1797 – 1848)

Μία από τις υπέροχες μελωδίες του Gaetano Donizetti το διάσημο “Una furtiva lagrima” από το Ελιξήριο του Έρωτα (L’elisir d’amore), εκεί βρίσκεται όλη η ατμόσφαιρα του έργου όπου κυριαρχούν πρόσχαρα χαλαρά συναισθήματα., σε ένα έργο που μέχρι σήμερα επιτρέπει στον θεατή να φύγει από την αίθουσα με χαμόγελο.

Η όπερα αυτή, καθιέρωσε τον Ντονιτσέττι, ο οποίος διαδέχεται τον Ροσσίνι στο είδος της κωμικής όπερας, διατυπώνοντας μια προσωπική γλώσσα πολύ διαφορετική από αυτή του διάσημου συναδέλφου του. Η μεγάλη τομή που κατάφερε ο Ντονιτσέττι είναι ότι εισήγαγε το συναισθηματικό στοιχείο στο είδος αυτό της κωμικής όπερας. Στο Ελιξίριο, οι δύο βασικοί χαρακτήρες ωριμάζουν μπροστά στα μάτια των θεατών τόσο δραματουργικά όσο και μουσικά, ενώ η λύση της ιστορίας δίνεται από την εξέλιξη στην ψυχολογία τους. Με άλλα λόγια σε αντίθεση με την παράδοση του 18ου αιώνα οι χαρακτήρες του Ελιξιρίου μοιάζουν να έχουν αληθινά συναισθήματα, τα οποία μάλιστα ο συνθέτης μοιάζει να τα προσεγγίζει με σκεπτικό σύγχρονης ψυχολογίας.

Η πλοκή του έργου αφορά στον έρωτα που αισθάνεται ο φτωχός χωρικός Νεμορίνο για την όμορφη, πλούσια και φιλάρεσκη Αντίνα. Πιστεύει ότι αν πιεί ένα μαγικό ελιξίριο εκείνη θα τον αγαπήσει. Την αφέλειά του εκμεταλλεύεται ο πλανόδιος αγύρτης Δρ. Ντουλκαμάρα, που τού πουλά αντί για ελιξίριο ένα μπουκάλι κρασί Μπορντώ. Ο Νεμορίνο δεν έχει χρήματα. Έτσι, προκειμένου να το αγοράσει, κατατάσσεται στο στρατό, γεγονός που του αποφέρει άμεσα το επιθυμητό ποσό. Όταν το μαθαίνει, η Αντίνα πείθεται για τη δύναμη των αισθημάτων του, ομολογεί πως εκείνη τον αγαπά και η υπόθεση οδηγείται σε αίσιο τέλος. [βλ. Εθνική Λυρική Σκηνή]

Ανάμεσα στις εβδομήντα όπερες που μας άφησε, συγκρατούμε κυρίως τη Λουκρητία Βοργία, το Ντον Πασκουάλε, την Τσιγγάνα, την Παριζιάνα, τη Βασίλισσα της Γκολκόνδης και τέλος, το Ελιξήριο του Έρωτα. Χάρη στην επιδέξια δόμησή τους, τη μαγική, μελωδική τους άνεση και την εύστροφη φωνητική τους γραφή, συνεχίζουν και στον 21ο αιώνα, ανατριχιαστικά, να μας συγκινούν…

Ακούστε το Una furtiva lagrima σε μια εκτέλεση του 1904, με τη φωνή του Enrico Caruso και δακρύστε μαζί μου

 

[our house·

18/04/2017 § Σχολιάστε

Crosby, Stills, Nash & Young

 

Our House

I’ll light the fire
You put the flowers in the vase that you bought today
Staring at the fire for hours and hours while I listen to you
Play your love songs all night long for me, only for me

Come to me now and rest your head for just five minutes, everything is good
Such a cozy room, the windows are illuminated by the
Sunshine through them, fiery gems for you, only for you

Our house is a very, very, very fine house with two cats in the yard
Life used to be so hard
Now everything is easy ’cause of you
And our la, la, la, la, la, la, la, la, la

Our house is a very, very, very fine house with two cats in the yard
Life used to be so hard
Now everything is easy ’cause of you
And our

I’ll light the fire while you place the flowers in the vase that you bought today

[Songwriters: ©Graham Nash
Our House lyrics © Sony/ATV Music Publishing LLC, Spirit Music Group]

plaisir: Η Υπνοβάτις·

19/02/2017 § Σχολιάστε

La sonnambula -Vincenzo Bellini (1801-1835)

bellini

Η Υπνοβάτις (La sonnambula) της συγκινητικής φυσιογνωμίας του σικελού Μπελλίνι, ενός μεγάλου ερωτευμένου με τον έρωτα που τόσο αγαπήθηκε στον καιρό του από το κοινό το οποίο τον θρήνησε με τον πρόωρο θάνατό του στα 34. Η βραχύτητα της παρουσίας του, διέσχισε σαν φωτοβολίδα τον κόσμο της μουσικής και των τεχνών. Υμνήθηκε από πολλούς ομότεχνούς του, όπως Μπερλιόζ, Σοπέν και Βάγκνερ κ.α. Έχοντας μόνο δέκα χρόνια ζωής στη διάθεσή του· μας προσέφερε τα έργα Adelson e Salvini, Bianca e Gernando, Il pirata, La straniera, Zaira, I Capuleti e i Montecchi, La sonnambula, Norma, Beatrice di Tenda και το τελευταίο του ‘melodramma serio’ I puritani που ανέβηκε 24 Ιανουαρίου του 1835· στις 23 του Σεπτέμβρη της ίδιας χρονιάς· άφησε την τελευταία του πνοή…

Με γραφή συνοπτική και αρμονία λιτή, απλοποιημένη, δίχως περιττές ενορχηστρωτικές εξάρσεις και απουσία στόμφου, ο ακροατής περιτυλίγεται με τρυφερότητα.

Στη  La sonnambula που επέλεξα· ακούγοντας κανείς ολόκληρη την όπερα, συνεπαίρνεται από τις όλο γούστο ασυνόδευτες cadenzas στο ντουέτο της Πράξης Α’ (‘Son geloso del Zefiro’)· η απέριττη άρια ‘Ah! Non credea mirarti’ (η οποία ακούγεται εδώ)· θα αισθανθεί το γλυκύτατο κλείσιμο της cabaletta, ‘Ah! Non giunge’, που με τόση χαρά ευτύχησε να τραγουδηθεί αναρίθμητες φορές…

Δώρο της Τέχνης. Η ουσία του πολιτισμού.

Ακούστε την ‘Ah! Non credea mirarti’ από τη  La sonnambula  με τη Μαρία Κάλλας, διευθύνει ο Georges Prêtre. Παρίσι 1965:

Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες

Where Am I?

You are currently browsing the μουσική category at αγριμολογος.