[αποκομμένα φθινοπωρινά απογεύματα·

27/09/2020 § Σχολιάστε

νότα LXΧVIΙ

έρχονται σε μορφές ζωντανών αναμνήσεων, σε σύντομες αναδρομές, σε ανθρώπινες βιασύνες και ερωτικές πολιορκίες. Σε αποκομμένα φθινοπωρινά απογεύματα με το γλυκό το χρώμα και τους φυσικούς θορύβους που παραπέμπουν σε ένα χαμένο παρόν. Μια χειρονομία· ένας μορφασμός προσθέτουν στοιχεία κωμικοτραγικά. όλα αυτά και άλλα, κύρια και δευτερεύοντα. όλα μέσα στη μελαγχολία τους. ένας αντιφατικός κόσμος-κάτοπτρο πλάθει τη διάβρωσή του κρίνοντας·

με χαμόγελο αχνό.

.

.

[νότα LXXVI ·

30/04/2020 § Σχολιάστε

[φύλλο 2 ·

25/04/2020 § Σχολιάστε

[θαμπές φράουλες ·

22/03/2020 § Σχολιάστε

Αυθαιρεσία XXXΧ

©agrimologos.com

Κάθε μας πράξη, είτε ολοκληρωμένη είτε όχι, κάθε μας αίσθηση, είτε πάλλεται μέσα μας είτε όχι, σημαδεύει την αδιόρατη μετατόπιση του χρόνου. Οι λέξεις και οι ιδέες μας οριστικές ή μη, θα αποκτήσουν, ίσως, νόημα με το τέλος της ζωής μας. Οι θαμπές οι φράουλες, αυτές που δεν γνωρίζουμε· αυτές που δεν πρέπει ποτέ να δούμε ή ν’ αγαπήσουμε, ίσως έχουν περισσότερη σημασία από αυτές που κάποτε οι σκέψεις μας κι οι πράξεις μας έφεραν στο φως· ίσως αποδειχτεί, ότι κάποια από τις πολλές μας νύχτες ήταν πιο διαυγής από το φως· το δικό μας φως. Ίσως κάθε στιγμή της πραγματικότητάς μας, αυτή που πάντα μας περιστοιχίζει να ήταν ήδη χαμένο και ταυτόχρονα γεννημένο ή νεκρό, μέσα στον ίλιγγο της δημιουργίας. Ίσως αυτά και άλλα ανείπωτα που δεν μπορούμε να συλλάβουμε, δεν ήταν για να

συμπληρωθούν.

 

διαβάστε τις «αυθαιρεσίες»

Where Am I?

You are currently browsing the ποίηση category at αγριμολογος.