[νότα LXXVI ·

30/04/2020 § Σχολιάστε

[φύλλο 2 ·

25/04/2020 § Σχολιάστε

[θαμπές φράουλες ·

22/03/2020 § Σχολιάστε

Αυθαιρεσία XXXΧ

©agrimologos.com

Κάθε μας πράξη, είτε ολοκληρωμένη είτε όχι, κάθε μας αίσθηση, είτε πάλλεται μέσα μας είτε όχι, σημαδεύει την αδιόρατη μετατόπιση του χρόνου. Οι λέξεις και οι ιδέες μας οριστικές ή μη, θα αποκτήσουν, ίσως, νόημα με το τέλος της ζωής μας. Οι θαμπές οι φράουλες, αυτές που δεν γνωρίζουμε· αυτές που δεν πρέπει ποτέ να δούμε ή ν’ αγαπήσουμε, ίσως έχουν περισσότερη σημασία από αυτές που κάποτε οι σκέψεις μας κι οι πράξεις μας έφεραν στο φως· ίσως αποδειχτεί, ότι κάποια από τις πολλές μας νύχτες ήταν πιο διαυγής από το φως· το δικό μας φως. Ίσως κάθε στιγμή της πραγματικότητάς μας, αυτή που πάντα μας περιστοιχίζει να ήταν ήδη χαμένο και ταυτόχρονα γεννημένο ή νεκρό, μέσα στον ίλιγγο της δημιουργίας. Ίσως αυτά και άλλα ανείπωτα που δεν μπορούμε να συλλάβουμε, δεν ήταν για να

συμπληρωθούν.

 

διαβάστε τις «αυθαιρεσίες»

[κατά την επιστροφή·

16/02/2020 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο [κατά την επιστροφή·

[2]

«À la recherche du temps perdu no5», 1990 -Στρ.Φουντούλης, ακρυλικό σε καμβά 90×90 εκ.

άσκηση 

Γραμμένη με τεράστια γράμματα κραύγαζε η λέξη «ησυχία», γύρω της σύννεφο μικροσκοπικά μυγάκια-αιωρούμενες απορίες όπως αυτή είναι η ζωή της ζωής και· η ζωή έχει τη δική της ζωή μακριά από κουφάρια του μέλλοντος, των θορύβων του δρόμου των κλειδιών των βημάτων των σεντονιών το σβήσιμο του κεριού, γιατί οι άνθρωποι δεν επιπλέουν, πάραυτα άνθρωποι επιπλέουν, τέρατα παραμένουν μοναχικά, αφήνονται στη διαχείριση των πραγμάτων πίσω από πυκνά σύννεφα αιωρουμένων αποριών κι απελπισμένων βλεμμάτων. Κατά την επιστροφή, την ώρα που καθορίζουμε τα μακρόπνοα, ρώτα με αγάπη μου, ρώτα με· πριν ακουστεί, σειρήνα ασθενοφόρου.

*

[Α’ δημοσίευση 02.07.2011 >

Where Am I?

You are currently browsing the ποίηση category at αγριμολογος.