[μας ΞεΜνημόνευσαν·

19/04/2018 § Σχολιάστε

Κατάνυξη: Μεγάλη Δευτέρα το ΦΕΚ για την κα Μπαζιάνα

©Kathryn Andrews Hobo (Lemonhead), 2014 Ink on paper and plexiglas, aluminum, paint, mixed media 111.1 x 94 x 5.7 cm / Miami Beach 2014

Με ένα ΦΕΚ (Δείτε το δημοσιευμένο ΦΕΚ) που δημοσιεύθηκε την Μεγάλη Δευτέρα η κα Περιστέρα Μπαζιάνα μετατράπηκε από διοικητική υπάλληλος σε Ειδικό Διδακτικό Προσωπικό του ΕΜΠ, προκαλώντας έντονη κριτική στα social media και συζητήσεις σχετικά με τη νέα αυτή τοποθέτηση.

Η πορεία της κα Μπαζιάνα έχει γίνει και στο πρόσφατο παρελθόν αντικείμενο έντονου σχολιασμού και έχει προκαλέσει αντιδράσεις.

Η σύντροφος του πρωθυπουργού διορίσθηκε εκπαιδευτικός Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στον κλάδο ΠΕ 19 Πληροφορικής επί υπουργίας Μαριέττας Γιαννάκου, ενώ επί υπουργίας Άννας Διαμαντοπούλου έλαβε την πρώτη απόσπαση στο ΕΜΠ στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Η/Υ.

Φέρεται να έχει διδάξει στα φροντιστήρια και τα εργαστήρια της Έδρας, όπου είχε αποσπαστεί δεδομένου ότι αυτό προβλέπεται στη νομοθεσία βάσει της οποίας οι εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αποσπώνται στα Τριτοβάθμια Ιδρύματα.

Τον Αύγουστο του 2013 και με υπουργό Παιδείας τον κ. Αρβανιτόπουλο η κα Μπαζιάνα μετατάσσεται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση αλλά με νέα απόφαση του τότε υπουργού το 2014 αποσπάται εκ νέου στο ΕΜΠ. Απόφαση που ανανεώθηκε εκ νέου από τον υπουργό Ανδρέα Λοβέρδο.

Με αυτή συμπληρώθηκε και η προβλεπόμενη από το νόμο διετία που απαιτείται προκειμένου να γίνει ΕΔΙΠ. Σημειώνεται πως και ο επί ΣΥΡΙΖΑ υπουργός κ. Μπαλτάς ανανέωσε τη σχετική απόφαση.

Η πορεία της κα Μπαζιάνα συνεχίζεται και έτσι το καλοκαίρι του 2015 λαμβάνει μέρος σε προκήρυξη για την κάλυψη μιας θέση έκτακτου προσωπικού 407 στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Γίνεται αποδεκτή και την επόμενη χρονιά αναλαμβάνει τη θέση.

Τον ίδιο χρόνο το υπουργείο Παιδείας προωθεί μια σειρά διατάξεων μέσων των οποίων δίνεται η δυνατότητα:

1. σε εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας να μετατραπούν σε ΕΔΙΠ και ΕΕΠ στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ ενώ με τροποποίηση του περασμένου έτους δόθηκε η δυνατότητα να συσταθούν οι σχετικές θέσεις στα ΑΕΙ.

2. Στους μόνιμους και ιδιωτικού δικαίου αορίστους χρόνους υπαλλήλους να ζητήσουν την ένταξή τους στην κατηγορίας ειδικού τεχνικούς επιστημονικού προσωπικού.

3. Στους υπάλληλους ΕΔΙΠ και ΕΕΠ να γίνουν λέκτορες (αυτό καταργήθηκε μετά από σειρά αντιδράσεων).

Το Μάιο του 2017 η κα Μπαζιάνα μετατάσσεται ως διοικητική υπάλληλος του ΕΜΠ και τη Μεγάλη Δευτέρα με ΦΕΚ γίνεται Ειδικό Διδακτικό Προσωπικό.

Τι έλεγε το 2016

Ένα δημοσίευμα της εφημερίδας Δημοκρατίας το Σεπτέμβριο του 2016, όπου ανέφερε ότι είχε προωθηθεί ευνοϊκή ρύθμιση για την ίδια, ήταν η αιτία να στείλει τότε η κα Μπαζιάνα επιστολή τονίζοντας πως δεν την αφορά προσωπικά.

«Στο δημόσιο και επαγγελματικό μου βίο» τόνιζε «δεν έχω δώσει κανένα δικαίωμα σε οποιονδήποτε να υπαινιχθεί ή να με κατηγορήσει για διαπλοκή με την εξουσία ή για διαφάνεια».

liberal.gr

Advertisements

[οι λαμπροί και τα λαμπρά της Λαμπρής·

08/04/2018 § Σχολιάστε

Mακάριοι οι έχοντες κλειστά μάτια και στόματα.
Μακάριοι οι αναξιοπρεπείς.
Μακάριοι οι προσπερνώντας σφυρίζοντας αδιάφορα.
Μακάριοι οι οπαδοί της Μεγάλης Επιχείρησης.
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών έστιν η βασιλεία των ουρανών…

…και εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων
Αμήν.

Από τον μεσαίωνα έως και το σωτήριο έτος του 1988 μ.Χ. το Άγιο Φως έφτανε συμβολικά στο σπιτικό του κάθε πιστού με σχετική σεμνότητα, χωρίς αεροπλανικές πτύσεις, χωρίς τα κόκκινα χαλιά, τα στρατιωτικά αγήματα και άλλα μη-αναγκαία φεστιβαλικά καραγκιοζιλίκια.

Ακριβώς, καραγκιοζιλίκια.

Διαβάστε παλαιότερη ανάρτησή μου του πως «καθιερώθηκε» η μεταφορά του Αγίου Φωτός από το ΠΑΣΟΚ, ναι, δεν πρόκειται για παράδοση: Το Άγιο Φως ταξιδεύει business class, αεροπορικώς…

[ανεξίθρησκη, ουδέτερη δικαιοσύνη ·

23/03/2018 § Σχολιάστε

Η Δανιμαρκία τον 21ο αιώνα…

Τόσο ουδέτερη κι ανεξίθρησκη που τελούνται και… αγιασμοί!

Ο αγιασμός δεν αποτελεί μια απλή κοινωνική εκδήλωση, αλλά είναι πράξη θρησκευτικής λατρείας. Γι’ αυτό, όταν τελείται σε δικαστικό κτήριο, υπονομεύει την αρχή της «κοσμικότητας» των πολιτικών θεσμών, αλλά και θέτει σε αμφιβολία τη θρησκευτική ουδετερότητα του δικαστηρίου, καθώς  εμφανίζει το βασικό εγγυητή της προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων, δηλαδή τη Δικαιοσύνη ως θεσμό, να θρησκεύεται. Τα δικαστήρια όμως οφείλουν να είναι ανεξίθρησκα, διότι, κατά το Σύνταγμα, απονέμουν τη δικαιοσύνη στο όνομα του λαού και των νόμων και όχι του Θεού. Αυτό είναι που διακρίνει ένα κοσμικό κράτος από ένα θεοκρατικό. [Θέμης Αχτσίογλου, δικηγόρος]

 

η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός

11/03/2018 § Σχολιάστε

26.

a Gulag camp for building the White Sea-Baltic

Η δικτατορία επί του προλεταριάτου

Ο Κέινς, ο μεγάλος αυτός οικονομολόγος του εναλλακτικού καπιταλισμού, και σήμερα κόκκινο πανί για τους συναδέλφους του του αρπακτικού καπιταλισμού, υποστήριζε: Η μεγάλη δυσκολία δεν βρίσκεται στο γεγονός πως ο κόσμος δεν μπορεί να αποδεχθεί τις νέες ιδέες, έγκειται στη σκληρή πραγματικότητα, που δεν τον αφήνει να απαλλαγεί από τις παλιές.

Αυτό είναι μεγάλη αλήθεια. Οταν ο κόσμος αποκτήσει μια πίστη, όποια και να είναι αυτή, όσο παράλογη και να είναι, και ενίοτε επικίνδυνη, δεν αφήνει καμία πραγματικότητα να τον διαψεύσει.

Αντίθετα, θεωρεί λάθος την πραγματικότητα που δεν επιβεβαιώνει τη δική του αλήθεια. Είναι να μην πέσεις σε τέτοιους ανθρώπους. Θα σε βγάλουν βλάκα και θα σου χαλάσουν την ημέρα. Αλλά πώς θα τους αποφύγεις, όταν η τεράστια πλειονότητα αυτού του λαού έχει εδραιωμένες πεποιθήσεις που συχνά αγγίζουν τα όρια της ηλιθιότητας, την απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία φασιστικού κινήματος;

Αυτό φάνηκε με τις κινητοποιήσεις για το «Μακεδονικό». Μια μερίδα της Αριστεράς ταυτίστηκε μαζί τους, στη βάση του αλάθητου κριτηρίου του λαού. Ο μεν Μίκης Θεοδωράκης θέλησε να το εκφράσει ως ηγεμόνας παντός καιρού, ο δε Μανώλης Γλέζος από τις στήλες της «Καθημερινής» (11.2.18) στέλνει μια άτυπη επιστολή «Προς Σκοπιανούς» (όπως Προς Κορινθίους) και τους νουθετεί: «Βγάλτε λοιπόν από τον νου σας τη λέξη Μακεδονία με οποιαδήποτε μορφή».

Ας κάνω εδώ μια διευκρίνιση για τους αγαπητούς ηλιθίους αυτής της στήλης, που δεν ξέρω για ποιο λόγο με διαβάζουν. Η προσφορά και το έργο αυτών των δύο εμβληματικών προσωπικοτήτων της Αριστεράς είναι ένα ιστορικό γεγονός που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Και οι δύο, παρά το προκεχωρημένο όριο της ηλικίας τους, είναι ενεργοί πολίτες αυτής της κοινωνίας και δραστηριοποιούνται ως έφηβοι. Η άποψή τους κρίνεται και όχι η ζωή τους και το έργο τους.

Και εδώ μπαίνει ένα πρόβλημα για τη σκέψη της Αριστεράς. Ποια Αριστερά, θα μου πείτε. Αυτή μέσα στο υπάρχον πολιτικό σύστημα μοιάζει σαν μαγική εικόνα. Εννοώ εδώ την ιστορική Αριστερά που δημιουργήθηκε πριν από εκατό χρόνια, το ΣΕΚΕ, μετέπειτα ΚΚΕ και από κει όλες τις διασπάσεις και διακλαδώσεις (πλην αναρχικών) που διαμορφώθηκαν στο πνεύμα της «Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης» (και αργότερα με την Γ’ Διεθνή, τα Κ.Κ. έγιναν όργανα της εξωτερικής πολιτικής της ΕΣΣΔ).

Ο βασικός πυρήνας της αριστερής σκέψης ήταν να πάρουμε την εξουσία και μέσω του κράτους να αλλάξουμε τον κόσμο, με τη δικτατορία του προλεταριάτου. Στην αρχή η κατάκτηση της εξουσίας ήταν με ένοπλη πάλη, αργότερα έγινε «πέρασμα στον σοσιαλισμό με ειρηνικά μέσα αλλά, αν χρειαστεί, μπορεί να χρησιμοποιηθούν και άλλοι τρόποι». Και στην ΕΣΣΔ η δικτατορία μιας τάξης γίνεται δικτατορία του κόμματος, όχι μόνο επί του προλεταριάτου, αλλά σε όλη την κοινωνία. Και αυτή η απόλυτη εξουσία ήταν ο φάρος που καθοδηγούσε τα ΚΚΕ. Αλλά πώς εννοούσε ο Μαρξ τη δικτατορία του προλεταριάτου;

Από όσο φτάνει η γνώση μου, δεν υπάρχει καμιά αναπτυγμένη θεωρία του Μαρξ για το θέμα αυτό. Και δεν έχω υπόψη μου κανένας από τους χιλιάδες μελετητές του Μαρξ να έχει ασχοληθεί με το θέμα, γιατί απλά τέτοια θεωρία ουδέποτε ανέπτυξε ο Μαρξ. Υπάρχει μόνο μια επιστολή του προς τον Γουιντεμέγερ (5.5.1852) η οποία μιλάει για την ύπαρξη των τάξεων, που αρνείται πως είναι δική του ανακάλυψη και πως η πάλη των τάξεων θα οδηγήσει αναγκαστικά στη δικτατορία του προλεταριάτου, δηλαδή από την εξουσία της αστικής τάξης, πάμε στην εξουσία της εργατικής τάξης, και αυτό ως μεταβατικό στάδιο μέχρι να φτάσουμε στην αταξική κοινωνία.

Και όλα αυτά σε τρεις γραμμές, σε μια προσωπική αλληλογραφία. Ο Ενγκελς στον πρόλογό του στο βιβλίο του Μαρξ «Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία» (που αφορούσε την Παρισινή Κομμούνα, μοναδικό ιστορικό επίτευγμα για το πώς είναι μια ελεύθερη κοινωνία, άσχετα αν κράτησε λίγο, και αποτελεί ακόμα και σήμερα τη μεγάλη αναφορά και το ιστορικό υπόδειγμα για το πώς μπορούν να είναι οι κοινωνίες του μέλλοντος) αυτή την επανάσταση θεωρούσε «δικτατορία του προλεταριάτου» και έτσι την εννοούσε και ο Μαρξ. Η Κομμούνα, κατά την άποψή μου, είναι βασικός εμπνευστής όλων των κινημάτων που υπάρχουν σήμερα ανά τον κόσμο και βρίσκονται σε ρήξη με τον σταλινισμό-λενινισμό.

Γιατί αυτή είναι η σωστή ορολογία. Ο Λένιν λίγα πράγματα είχε καταλάβει από τον μαρξισμό. Και ο Πλεχάνοφ, που εισήγαγε τον μαρξισμό στη Ρωσία, ήταν με τους μενσεβίκους. Με άλλα λόγια, ο μπολσεβικισμός είναι μια θεωρία εξουσίας και όχι η κατάργησή της. Και ο λεγόμενος ευρωκομμουνισμός, μακαρίτης πλέον, δεν ήταν τίποτε άλλο από σοσιαλδημοκρατία απέξω και σταλινισμός από μέσα, όπως το είδαμε και στα καθ’ ημάς από Κύρκο μέχρι Τσίπρα. Εξουσία για την εξουσία, άσχετα αν αυτή είναι στην υπηρεσία του συστήματος.

Και έτσι μπορούμε να καταλάβουμε πώς το σύστημα έκανε μια χαψιά τον Τσίπρα και την παρέα του. Εξουσία θέλαν, εξουσία πήραν, άσχετα αν είναι οι κλητήρες του συστήματος. Εν τούτοις πρέπει να δούμε και τα θετικά. Το σύστημα απέκτησε ένα νέο στήριγμα που έχει ένα παραπάνω εφόδιο από τους άλλους συνεταίρους. Κατόρθωσε να διαλύσει την Αριστερά ως κοινωνικό κίνημα, που κανείς άλλος δεν μπορούσε να το κάνει. Ακόμα και στη ναζιστική κατοχή είχαμε συλλαλητήρια. Σήμερα ο κόσμος διαμαρτύρεται μπροστά από την τηλεόραση. Στον καναπέ βέβαια και Αγιος ο Θεός.

Του ©Περικλή Κοροβέση

*

Διαβάστε όλα [τα όνειρα καπνός]

Where Am I?

You are currently browsing the πολιτική category at αγριμολογος.