[άχνα σε γυαλί·

24/05/2021 § Σχολιάστε

©Yves Zurstrassen 2006/Oil on paper/18 x 26 cm

Έρχονται και φεύγουν· κι ο χρόνος τις μετατρέπει σε σκιές, έρχονται απ’ ευθείας από τη μοναχικότητα της ζωής, όπως όλες οι ζωές χιλιάδων ανθρωπίνων ή μη υπάρξεων. Όλες σαν την άχνα σε γυαλί που παραμορφώνεται διαρκώς, έως την τελειωτική εξαφάνιση· μη αφήνοντας το παραμικρό ίχνος του περάσματός τους, από τούτη τη ζωή.

❇︎

[θαυμασμός σε αυτούς που δεν αμφιβάλλουν ποτέ·

13/05/2021 § Σχολιάστε

Cy Twombly, oil on canvas, 1961

Θαυμάζω τους ανθρώπους που, στην αρχή μιας πολεμικής ή βίαιης σύρραξης με θύματα,  χωρίς κανένα δισταγμό, και σε κλάσματα δευτερολέπτου, έχουν διαλέξει «με ποιους θα πάνε και ποιους θ’ αφήσουν». Και όχι, μία φωτογραφία με παιδάκια να κλαίνε δεν είναι πάντα η αλήθεια, είναι ένα παγωμένο στιγμιότυπο ενός τεράστιου συνόλου με πολλές παραμέτρους που δεν θα μπορούσε να «πιάσει» ένας φωτογραφικός φακός. Όμως, πάραυτα, κάποιοι δεν χρειάζονται ποτέ πάνω από ένα κλάσμα του δευτερολέπτου να συμμαχίσουν «με τους, (κατά την άποψή τους) αδικημένους». Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τόσους ανθρώπους με τόση συσσωρευμένη σοφία και γνώση, που γνωρίζουν εις βάθος Όλα τα αίτια των διεθνών συγκρούσεων. Μπράβο. Γνωρίζουν τα πάντα.

Πως να μην θαυμάσει κανείς, αυτούς που δεν έχουν ποτέ, καμία αμφιβολία.

David Hume, «Περί των θαυμάτων»

27/04/2021 § Σχολιάστε

1711- 1776

(1711- 1776)

[…] Αυτό μας οδηγεί σε ένα γενικό και αξιοσημείωτο αξίωμα: «Καμία μαρτυρία δεν είναι αρκετή για να καταστήσει αδιαμφισβήτητο ένα θαύμα, εκτός εάν η μαρτυρία είναι του είδους εκείνου που η αναλήθειά της συνιστά μεγαλύτερο θαύμα από το θαύμα που επιχειρεί να βεβαιώσει. Και ακόμη και σε αυτήν την περίπτωση έχουμε μια αμοιβαία ανασκευή των επιχειρημάτων, και αυτό που υπερισχύει μας δίνει μόνο μια βεβαιότητα ανάλογη με την ισχύ που απομένει αφού αφαιρέσουμε την ισχύ του άλλου». Όταν κάποιος μου πει ότι είδε έναν νεκρό να επανέρχεται στη ζωή, σκέφτομαι αμέσως ότι είναι πιθανό αυτό το πρόσωπο να με εξαπατά ή να έχει εξαπατηθεί παρά να αληθεύει αυτό που ισχυρίζεται. Σταθμίζω το ένα θαύμα έναντι του άλλου, και σύμφωνα με την υπεροχή την οποία διαπιστώνω, αποφαίνομαι και απορρίπτω πάντα το μεγαλύτερο θαύμα. Αν η αναλήθεια της μαρτυρίας του συνιστά μεγαλύτερο θαύμα από το γεγονός που αφηγείται, τότε μόνον μπορεί να ισχυριστεί ότι εξουσιάζει την πίστη μου ή την κρίση μου.

[…]
Συνεπώς, μπορούμε εν γένει να συμπεράνουμε ότι η χριστιανική θρησκεία όχι μόνο συνοδεύτηκε εξαρχής από θαύματα, αλλά ότι ακόμη και σήμερα δεν μπορεί να γίνει πιστευτή από κανέναν λογικό άνθρωπο χωρίς θαύματα. Ο ορθός λόγος δεν αρκεί για να μας πείσει για την αλήθεια της· όποιος κινείται από την πίστη για να την αποδεχθεί, συνειδητοποιεί ότι τελείται εντός του ένα συνεχές θαύμα που υπονομεύει όλες τις αρχές της νοημοσύνης του και του δίνει τη δύναμη να πιστεύει πράγματα που αντικρούονται από τη συνήθεια και την εμπειρία.

(Από τη Βίβλο του άθεου, ανθολόγηση Κρίστοφερ Χίτσενς, μτφρ. Άρης Μπερλής, Polaris, Αθήνα 2012, σ.64 και 74)

Από τo εξαίρετο, τελευταίο τεύχος 74, Ιούνιος 2016, της Athens Review of Books, σ. 12

[Α’ δημοσίευση 

[δεν υπακούει·

10/04/2021 § Σχολιάστε

Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν κάθε λεπτομέρεια για το οποιοδήποτε απεχθές έγκλημα που δημοσιεύεται ή ανακοινώνεται από τα ΜΜΕ. Δεν μπορώ να το κατανοήσω. Για τις περισσότερες στυγνές δολοφονίες κ.α. απάνθρωπα θανατικά, τα πληροφορούμαι διαβάζοντας μόνο τους τίτλους, τις λεπτομέρειες αυτών των πράξεων δεν έχω τη δυνατότητα να τις διαβάσω, ο οργανισμός μου δεν υπακούει, αρνείται.

 

Where Am I?

You are currently browsing the σκέψεις category at αγριμολογος.