[η ντροπή ·

16/03/2022 § Σχολιάστε

Η φρικη του πολεμου
και η ντροπή των «ναι μεν αλλά»

Η Ρωσία μόνο γιατρέ, η Ρωσία, δεν έχει αφήσει σπίτι, πολυκατοικία, σχολείο, νοσοκομείο ―όλα γεμάτα αμάχους συνεχώς βομβαρδίζονται, δεν το ήθελε το κοντό ανθρωπάρι Πούτιν, αλλά το καημένο, το πίεζε το ΝΑΤΟ και το Αμέρικα,. γι’ αυτό(δεν έχει αφήσει σπίτι, πολυκατοικία, σχολείο, νοσοκομείο ―όλα γεμάτα αμάχους):

Όλοι στη πορεία προς την πρεσβεία των Αμερικάνων, των φονιάδων των λαών.

[σας σιχάθηκα αργά, αλλά σας σιχάθηκα ·

10/03/2022 § Σχολιάστε

Φωτ.: EPA (ιδιαιτέρως επεξεργασμένη για τις ανάγκες του Αγριμολόγου

Δεν υπάρχουν μεγαλύτεροι απατεώνες από τους χομπίστες της καλοσύνης

Η Ρούλα Γεωργακοπούλου για τους επαγγελματίες της καλοσύνης:
«Ρε πού’ ναι εκείνες οι ψυχούλες που ανέβαζαν φωτογραφίες με ναυαγισμένα μωρά στο Αιγαίο; Που σκούφωναν καλοκαιριάτικα με μάλλινα σκουφιά τα αφγανάκια για να τους πετύχει το σκηνικό; Που σπαράζει η καρδιά τους αν κάποιος προλάβει και παρκάρει στη θέση κάποιας; Πού’ναι κι εκείνη η κινέζικη ιδιοφυία των εικαστικών που δεν ντράπηκε να κουλουριαστει 150 κιλά άντρας σαν πνιγμένο παιδάκι στις παραλίες της Λέσβου; Θα κάνει άραγε παρόμοια ινστελέισον στο βομβαρδισμένο παιδιατρικό νοσοκομείο της Μαριούπολης;

Σας το λέω εγώ που δεν ανεβάζω τέτοιες φωτογραφίες ούτε είμαι σίγουρη για τα αισθήματα αυτών που τις τραβάνε: Δεν υπάρχουν μεγαλύτεροι απατεώνες από τους χομπίστες της καλοσύνης»

*

Δυστυχώς για τη μικρούλα μου ζωή, αυτή την Αριστερά, άργησα πολύ να τη σιχαθώ.

[πασιφιστές και πλάνες της λογικής·

09/03/2022 § Σχολιάστε

Περι ομαδων και παραταξεων που ειτε συμπαθούν την επιτιθεμενη Ρωσια, ειτε μισούν τη Δύση

©Papanikos 7.3.2022

Αντιπολεμικό κίνημα και πλάνες της λογικής

Αυτές τις ημέρες, ομάδες και παρατάξεις που είτε συμπαθούν την επιτιθέμενη Ρωσία, είτε μισούν τη Δύση, κάνουν πολύ λόγο για την ανάγκη φιλειρηνικού κινήματος: ο πασιφισμός τους μού φαίνεται ένα τέχνασμα για να μην πάρουν σαφή θέση και για να επιδείξουν ηθική ανωτερότητα. Υπάρχει όμως ένα παράδοξο της ηθικής: ιστορικά, οι πασιφιστές σαν αυτούς που μας περιβάλλουν σήμερα απορρίπτουν την πολεμική βία αλλά όχι τη βία γενικά, η αριστερά διαχωρίζει τη δική της επαναστατική βία από τη βία που θεωρεί «καταστολή», «δεξιά τρομοκρατία», «κρατική κατάχρηση εξουσίας» και τα λοιπά. Οι αναρχο-πασιφιστές των αρχών του 20ού αιώνα αντιτίθεντο στον πόλεμο, αλλά τοποθετούσαν βόμβες ή διέπρατταν δολοφονίες: ήταν ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος βίας. Όπως είναι φυσικό, οι κομμουνιστές ευνοούσαν και ευνοούν τις βίαιες εξεγέρσεις και τις ανατροπές καθεστώτων, αποθεώνουν τον μαχητικό εθνικισμό έναντι φανταστικών ή αληθινών εχθρών, ενώ δηλώνουν ότι στηρίζουν το δικαίωμα των λαών για αυτοδιάθεση. Μπροστά στον καλό σκοπό, αδιαφορούν για τις ανθρώπινες απώλειες ή για τα βίαια εγκλήματα. Αλλά, βεβαίως, όταν στις συγκρούσεις δεν εμπλέκονται ένας καλός και ένας κακός με τον απλοϊκό τρόπο με τον οποίον βλέπουν τον κόσμο, στρέφονται προς τον πασιφισμό: Ανάθεμα τον πόλεμο!

Συχνά, η αντιπολεμική στάση απορρέει από άγνοια των διεθνών σχέσεων, από σφάλματα της λογικής και από συγκεκριμένα συμφέροντα. Για παράδειγμα, το φιλειρηνικό κίνημα κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας στις αρχές της δεκαετίας του 1950 συνδεόταν με παραπληροφόρηση γύρω από το ποιος είχε ξεκινήσει τον πόλεμο (το ότι δηλαδή η βόρεια Κορέα είχε εισβάλει στη νότια) και, προπάντων, με την ευθυγράμμιση των «ειρηνιστών» με τη Σοβιετική Ένωση και τους δορυφόρους της. Με λίγα λόγια, οι ειρηνιστές επιζητούσαν ειρήνη με παράδοση της νότιας Κορέας στη βόρεια. Όσο για το Βιετνάμ, όπου επανελήφθη περίπου το ίδιο σενάριο παραπληροφόρησης και φιλοσοβιετισμού, το φιλειρηνικό κίνημα κέρδισε έδαφος, και δικαίως, διότι ο πόλεμος παρατράβηξε παίρνοντας εγκληματική τροπή και εξαντλώντας όλες τις πλευρές. Ωστόσο, η έκκληση για ειρήνη δεν ήταν απαραιτήτως ειλικρινής: σε πλείστες περιπτώσεις, απέρρεε από αντιδυτισμό και αντιαμερικανισμό διευκολύνοντας τις σοβιετικές βλέψεις. Το «κίνημα της ειρήνης» που αναπτύχθηκε από το 1958 ήταν εξαρχής βιτρίνα των κομμουνιστών παρότι συνδεόταν με ένα ευρύτερο ρεύμα εναντίον των πυρηνικών όπλων. Το χαρτί της ειρήνης έπαιζε κυρίως η αριστερά ενισχύοντας το ηθικό της πλεονέκτημα.

Αν και στους κόλπους αυτού του κινήματος υπήρχαν πολλά άτομα και ομάδες που είχαν ζήσει τις φρικαλεότητες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και δεν ήθελαν να τις ξαναζήσουν, στην πραγματικότητα η Αμερική ήταν εκείνη που θεωρούνταν πολεμοχαρής, ιμπεριαλιστική και πυρηνικά επικίνδυνη. Αλλά ποιος θα μπορούσε να αδικήσει τους ειρηνιστές εκείνης της εποχής; Τις ατομικές βόμβες στην Ιαπωνία τις έριξαν οι ΗΠΑ, όχι η ΕΣΣΔ. Όλα τα ημαρτημένα πληρώνονται.

Η έκκληση για διπλωματία είναι, φυσικά, η πιο εύλογη χειρονομία. Αλλά δεν λειτουργεί πάντοτε. Ο Στάλιν προσπάθησε να αποφύγει τον πόλεμο με το Σύμφωνο Μόλοτοφ-Ρίμπεντροπ, πλην όμως δεν τον απέφυγε και εκ των υστέρων η κίνησή του θεωρήθηκε ανήθικη. Γενικά μιλώντας, η επίθεση του Άξονα που πυροδότησε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διέψευσε τις ιδέες των πασιφιστών: μπορούσαμε να διαπραγματευτούμε ειρηνικά με τον Χίτλερ; Όχι, δεν μπορούσαμε. Είναι σχεδόν αδύνατο να διαπραγματευτεί κανείς ειρηνικά σε κατακτητικό πόλεμο.

Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και το ΜέΡΑ24 κάνουν μια εντελώς λανθασμένη εκτίμηση των διεθνών σχέσεων θεωρώντας υπ’ αριθμόν 1 εχθρό το ΝΑΤΟ και δικαιολογώντας οποιαδήποτε αντίδραση εναντίον του: ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου. Επιπλέον, παγιδεύονται σε μιαν αντίφαση: εφόσον στηρίζουν τα δικαιώματα των λαών, γιατί δεν στηρίζουν το δικαίωμα της Ουκρανίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ; Η απάντησή τους είναι εξαιρετικά αυταρχική: φρονούν ότι αν οι Ουκρανοί θέλουν να συνδεθούν με τη Δύση έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου από τη δυτική προπαγάνδα. Κατά τη γνώμη τους, το «σωστό» είναι αυτό που θεωρούν αυτοί «σωστό»· όλα τα άλλα είναι παραπληροφόρηση και χειραγώγηση. Κατά τη γνώμη τους, η ειρήνευση είναι η λύση όταν επιτίθενται οι Ρώσοι, αλλά όταν επιτίθενται οι Αμερικανοί η λύση είναι η αντίσταση των λαών.

Κείμενο της μισητής συγκεκριμένων γνωστών παρατάξεων, της έξοχης ©Σώτης Τριανταφύλλου

[περίεργες «συμπτώσεις»…

07/03/2022 § Σχολιάστε

Γυναίκα στο Χάρκοβο τραυματισμένη από ρωσικό βομβαρδισμό [iefimerida.gr]

Ρουβλια, Aριστερα και ακραιοι ―Το ουκρανικό μας ανοίγει τα μάτια

Οι μεγαλύτεροι φαν του Πούτιν είναι ακριβώς οι ίδιοι που υπονομεύουν σταθερά και δημόσια την ενωμένη Ευρώπη και το ευρώ: δύο ακροδεξιοί πολιτικοί (Μαρίν Λεπέν, Ερίκ Ζεμούρ) και δύο αριστεροί (Ζαν-Λικ Μελανσόν και ΚΚΓ). Αυτοί, μόλις ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία, ανέλαβαν εργολαβικά το «ξέπλυμα» του Πούτιν, κόντρα στην γαλλική κοινή γνώμη που συγκλονίζεται με τη δυστυχία του ουκρανικού λαού και καταδικάζει τον Ρώσο εισβολέα. Τα τέσσερα αυτά ακραία κόμματα -που τάσσονται ανοιχτά κατά της φιλελεύθερης Δύσης και του ευρωπαϊκού οικοδομήματος-, ξεγυμνώθηκαν μόλις μπήκαν τα πρώτα ρωσικά τανκς στην Ουκρανία.

*

[Διάβαστε ολόκληρο το κείμενο της Σοφίας Γιαννακά με τον χαρακτηριστικό τίτλο:
Ρούβλια, Aριστερά και ακραίοι -Το ουκρανικό μας ανοίγει τα μάτια

Where Am I?

You are currently browsing the σκέψεις category at αγριμολογος.