[όχι άλλο πόλεμο·

28/10/2016 § Σχολιάστε

Το αποτελεσματικότερο όπλο μας: Ο πολιτισμός
oxi28-10-16

Δείτε τις φωτογραφίες της Βούλας Παπαϊωάννου (1898-1990) από τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940…

*

nTBBo7b8c

Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες

Libro del desasosiego de Bernardo Soares …

10/06/2016 § Σχολιάστε

Fernando Pessoa, το «Βιβλίο της Ανησυχίας» -τελικό χειρόγραφο…
Pessoa-desasosiego

nTBBo7b8c

pessoa-tickets

nTBBo7b8c

… και τα εισιτήρια εισόδου στο ομώνυμο μουσείο στην ατμοσφαιρική Λισαβόνα.

Ο Αλέξανδρος Δουμάς-πατέρας για τον Κωνσταντίνο Κανάρη

25/03/2016 § Σχολιάστε

kanaris25.3.16

Λιθογραφία του Δανού Adam Friedel (περίπου 1780 – 😉

Ενα φλογερό ποίημα του Αλέξανδρου Δουμά – πατέρα για την ανατίναξη από τον ψαριανό πυρπολητή της τουρκικής ναυαρχίδας το 1822 στο λιμάνι της Χίου

Ενώ είναι γνωστά τα ποιήματα που έγραψαν διάσημοι γάλλοι ποιητές (Βερανζέρος, Ουγκό κ.ά.) για την ελληνική επανάσταση του 1821, δεν έχει γίνει ως σήμερα λόγος για έναν διθύραμβο που έγραψε ο Αλέξανδρος Δουμάς – πατέρας, καταξιώνοντας ειδικότερα το εκπληκτικό κατόρθωμα της ανατίναξης της ναυαρχίδας των Τούρκων στο λιμάνι της Χίου από τον Κωνσταντίνο Κανάρη.

Διθύραμβος για τον Κανάρη
Το εξίσου σπουδαίο αλλά και εξίσου άγνωστο είναι ότι ο Αλέξανδρος Δουμάς, που κατέπληξε τον κόσμο με την πληθωρική παραγωγή μυθιστορημάτων και θεατρικών έργων, άρχισε τη λογοτεχνική του καριέρα σαν ποιητής και μάλιστα γράφοντας αυτό τον διθύραμβο!

Ξέρουμε ότι ο διθύραμβος είναι ιδιότυπο άσμα που στην αρχαία Ελλάδα πήρε τελικά τη μορφή λαϊκού δράματος, κάτι σαν το σημερινό μελόδραμα, και ότι για την ακρόασή του ο Περικλής έκτισε το Ωδείο. Οι αρχαίοι Ελληνες διθυραμβογράφοι είναι γνωστοί και σε αυτούς προστέθηκε τον 19ο αιώνα και ο Δουμάς – πατέρας, με τον μοναδικό του διθύραμβο, το θαυμαστό ποίημα που αναφέρθηκε στον κορυφαίο μπουρλοτιέρη του ελληνικού Αγώνα.

Οταν ο Δουμάς έγραψε το 1824 το ποίημά του αυτό ήταν 24 μόλις ετών και ότι το πρώτο του σοβαρό έργο, τη «Χριστίνα», το έγραψε τρία χρόνια αργότερα. Μετά τη «Χριστίνα» του 1827 έγραψε τον «Ερρίκο τον Γ’» που, το 1829, τον καθιέρωσε. Το δημοφιλέστερο βιβλίο του, τους «Τρεις σωματοφύλακες», το έγραψε πολύ αργότερα, το 1844.

Ο διθύραμβος του Δουμά εκδόθηκε από τον τότε βιβλιοπώλη Σανσόν. Στο εξώφυλλο, κάτω από τον τίτλο, εικονιζόταν η καιόμενη τουρκική ναυαρχίδα, καθώς και απόσπασμα από άλλον φιλελληνικό διθύραμβο του ποιητή Casimir Delavigne, με τους στίχους:

Τιμή στους άξιους γιους των Μαραθωνομάχων
λεύτεροι κι όταν νικούν, λεύτεροι κι όταν χάνονται,
ο ποιητής τούς συντρέχει, οι βασιλιάδες τούς προδίδουν!

Στην τρίτη σελίδα της μπροσούρας υπήρχε ολοσέλιδη προσωπογραφία του ψαριανού πυρπολητή. Οι εισπράξεις από τις πωλήσεις της ειδικής αυτής έκδοσης πήγαν, όπως αναγραφόταν στο εξώφυλλο της μπροσούρας, «au profit des grecs», υπέρ του Αγώνα δηλαδή των Ελλήνων.

Στο Παρίσι, άλλωστε, εκτός από την «Ελληνική Επιτροπή» που ίδρυσε το 1823 η Εταιρεία Χριστιανικής Ηθικής (Societe de la Morale Chretienne) και στην οποία μετείχαν και εξέχοντες Ελληνες όπως ο Αδαμάντιος Κοραής, λειτουργούσε, από το 1825, και το φιλελληνικό κομιτάτο (Societe philanthropique en faveur de Grecs), που ανέλαβε την αρχηγία της όλης φιλελληνικής κίνησης. Είναι αξιοσημείωτο ότι μέσα σε τρία χρόνια συγκεντρώθηκαν 1.500.000 φράγκα.

Ανάμεσα σε αυτά ήταν και οι εισπράξεις από τις πωλήσεις του φυλλαδίου του Αλέξανδρου Δουμά.

Το φλογερό ποίημα του Δουμά έχει τον τίτλο «Κανάρης» και αποτελείται από 112 στίχους. Αρχίζει με αναφορά στην καταστροφή της Χίου από τους Τούρκους, συνεχίζει με την περιγραφή της στάθμευσης στο λιμάνι της Χίου της τουρκικής αρμάδας, επικεφαλής της οποίας ήταν η καπιτάνα του Καραλή, μιλά για το γλεντοκόπι των Τούρκων στο κατάστρωμα, το πλησίασμα του μπουρλότου, την προσκόλλησή του στο μεγάλο τούρκικο ντελίνι, κάνει μια θαυμαστή ποιητική αναπαράσταση των μύχιων σκέψεων του τούρκου ναυάρχου και καταλήγει στην επαλήθευση των κακών προαισθημάτων του τελευταίου, δηλαδή στην ανατίναξη της ναυαρχίδας μέσα σε μια κόλαση καπνού και φωτιάς1.

Ο ένθερμος φιλέλληνας Αλέξανδρος Δουμάς ανανέωσε έμπρακτα την αγάπη του για την Ελλάδα με επίσκεψή του στη χώρα μας τον Φεβρουάριο του 1859 και την παρουσία του στη δίκη του Αλέξανδρου Σούτσου, κατηγορουμένου για εξύβριση του Οθωνα και της τότε κυβέρνησης.

Την ίδια δίκη, σε ένδειξη συμπαράστασης προς τον κατηγορούμενο, παρακολούθησε και η Δέσποινα Κανάρη, σύζυγος του μπουρλοτιέρη. Η απόφαση όμως ήταν καταδικαστική και τότε ο Αλ. Δουμάς εδήλωσε: «Κατάφεραν να νικήσουν την ελευθερία αλλά μόνο με την μπαγιονέτα». Ο γάλλος συγγραφέας δεν παρέλειψε να επισκεφθεί τον Οθωνα και την Αμαλία αλλά δεν έγινε γνωστό τι συζήτησαν.

Ακόμη ο Αλέξανδρος Δουμάς πιο παλιά (το 1834) είχε γράψει για την ελληνική πρωτεύουσα, την Αθήνα: «Εταίρα που ενταφιάσθηκε με τον καθρέφτη της Ασπασίας, παρθένα που βγήκε απ’ εκεί με το γιαταγάνι του Μπότσαρη»!

Το απόσπασμα αυτό αναφέρει σε άρθρο του για τον Δουμά ο Θεόδωρος Κατσικάρος στο περιοδικό «Συριανά Γράμματα» (Οκτώβριος 1977), από όπου πληροφορούμαστε και το ότι ο Δουμάς, μετά την επίσκεψή του στην Αθήνα το 1859, συνοδευόμενος από τον διάσημο ζωγράφο Μονέ, επισκέφθηκε τη Σύρο και παράγγειλε στους ταρσανάδες της την κατασκευή μιας θαλαμηγού. Ηταν η θαλαμηγός του, με το όνομα «Μοντεχρίστος», που του παραδόθηκε τον επόμενο χρόνο στο λιμάνι της Μασσαλίας.

1. Στη «Νέα Εστία» της 15ης Μαρτίου 1998 δημοσιεύεται μετάφραση ολόκληρου του διθυράμβου.

***

[©Κώστας Κριτσίνης -Το Βήμα, 22.03.1998]

Η ΠαλΜοίρα των καταστροφο-δολοφονικών θρησκειών

25/08/2015 § Σχολιάστε

Και όσες θρησκείες δεν καταστρέφουν τώρα, το έκαναν στο παρελθόν. Ό λ ε ς όμως, συνεχίζουν να δολοφονούν τον Ορθό Λόγο -τη Λογική, τις ανθρώπινες συνειδήσεις…

post25.8.15

Ενδιαφέρουσα πανοραμική άποψη της Παλμύρας, χαλκογραφίας του δέκατου-όγδοου αιώνα από ανώνυμο καλλιτέχνη-χαρτογράφο

Παλμύρα (από το Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν «Ηλίου», -/+ 1949-1952):
Πόλις της Συρίας -ή εν τη Ιερά Βίβλω καλουμένη Ταμάρ, Θεδμόρ ή Θεοδμόρ, εν δε ταις Αραμαϊκαίς γλώσσαις Ταδμόρ ή Ταμμόρ (= «Φοινίκων πόλις»), κτισθείσα υπό του Σολομώντος εις μίαν όασιν της απεράντου Συριακής ερήμου, ευρισκομένην εις θέσιν μαρτυρούσαν, ότι η όασις αυτή ήτο εκ των σταθμών της μεταξύ Συρίας και Μεσοποταμίας οδού, όπου εστάθμευον προς ανάπαυσιν και ανεφοδιασμόν τα καραβάνια της ερήμου. Απείχε περίπου, από μεν τα παράλια της Συρίας 237 ρωμαϊκά μίλια, από δε την Δαμασκόν (ΒΑ) 176, από την Έμεσαν (Α) 80, και από την Απάμειαν (ΝΑ) 113. Αν εξαιρέσωμεν μίαν είδησιν διασωθείσα υπό της παραδόσεως, ότι η Παλμύρα είχε κατεδαφισθή υπό του βασιλέως της Βαβυλώνος Ναβουχοδονόσορος, ουδεμίαν άλλην είδηση έχομεν περί αυτής μέχρι της εποχής, καθ’ ήν Ανατολή εκυβερνάτο υπό του Ρωμαίου Μάρκου Αντώνιου, όστις εκινήθη εναντίον της αιφνιδιαστικώς, αλλ’ οι Παλμηρυνοί επρόφθασαν και συναποκομίσαντες ό,τι εκ της περιουσίας των ηδύναντο, απεσύρθησαν πέραν του Ευφράτου.

Κατά την χρονικήν περίοδον των πρώτων Ρωμαίων αυτοκρατόρων η Παλμύρα ήτο ελευθέρα και είχεν εξελιχθή εις μέγα και ακμάζον εμπορικόν κέντρον. Η τοποθεσία της, επί των συνόρων, δηλαδή των μεταξύ Πάρθων και ρωμαϊκών κτήσεων, της έδιδε την προνομιούχον θέσιν να κυριαρχή επί του εμπορίου και των δύο επικρατειών, αλλ’ εν ταυτώ την εξέθετεν και εις κινδύνους μαι ζημίας τα προκαλουμένας εκ των συχνών μεταξύ των πολέμων. Επί Αδριανού και των Αντωνίνων, ηυνοήθη τα μέγιστα και έφθασεν εις την υψίστην της ακμή. Επί Καρακάλλα ή διακυβέρνησις της Παλμύρας (ως ρωμαϊκής αποικίας), ανετέθη υπό των Ρωμαίων εις τινα ιθαγενή γερουσιαστήν Οδαίναθον (περί το 212 μ.Χ.), τούτου δε φονευθέντος κατά τινα επανάστασιν, εις ομώνυμον υιόν του.

[…]
Τα λαμπρότεραν εκ των σωζομένων ερειπίων της Παλμύρας είναι τα του ναού του Ήλιου. Τα πλέον δε ενδιαφέροντα είναι οι τετράγωνοι επιτάφιοι πύργοι εκ 3-5 ορόφων. Αρκετά καλά διατηρούνται επίσης αι οδοί και τα θεμέλια των οικημάτων. Σημαντικαί επίσης είναι αι ανευρεθείσαι εν Παλμύρα επιγραφαί δίγλωσσοι (εις ελληνικήν και εις παλμυρηνήν διάλεκτον), μόνον δε μία εις εβραϊκήν γλώσσαν, και 1-2 εις λατινικήν.

***

Αύγουστος 2015ΔΑΜΑΣΚΟΣ. Τον ρωμαϊκό ναό του Βαάλ στην αρχαία Παλμύρα ανατίναξαν οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, που κατέχουν την πόλη, ενισχύοντας τους φόβους της διεθνούς κοινότητας για την τύχη των μνημείων. […]  «Το Ισλαμικό Κράτος τοποθέτησε μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών στον ναό του Βαάλ Σαμίν, τα οποία πυροδότησε, προκαλώντας την ολοσχερή του καταστροφή.
Το εσωτερικό του ναού εξαφανίσθηκε, ενώ οι κίονες κατέρρευσαν», είπε ο Αμπντουλκαρίμ. Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, με έδρα το Λονδίνο, επιβεβαίωσε και αυτό την καταστροφή του ναού. Ο ναός του Βαάλ Σαμίν κατασκευάσθηκε το 17 μ.Χ., ενώ το κτίσμα επεκτάθηκε σημαντικά από τον αυτοκράτορα Αδριανό το 130 μ.Χ. [Καθημερινή]

*

Where Am I?

You are currently browsing the τέχνης ενθύμιον category at αγριμολογος.