αγριμολογος

Στη σχεδόν καθημερινή μου βόλτα στο (βιβλιο-χαρτο…) βιβλιοπωλείο Club στις Βρυξέλλες, στο τμήμα των βιβλίων της νέας λογοτεχνικής παραγωγής, το μάτι μου έπεφτε εδώ και περίπου είκοσι μέρες στο νέο δημιούργημα του Alain Robbe-Grillet «Un roman sentimental» των εκδόσεων «Fayard» ώσπου αποφάσισα, μετά από διάφορες συζητήσεις με Βέλγους φίλους, να το αγοράσω. Καιρό τώρα ήμουν διστακτικός, παρ’ όλες τις διφορούμενες κριτικές απόψεις που έχουν γραφτεί (οι περισσότερες κακές) για το νέο βιβλίο του «νεαρού-και-πάλι» 85χρονου Robbe-Grillet.
Δίσταζα και για έναν ακόμη λόγο. Η πλειονότητα των μεγάλων γαλλικών εκδοτικών οίκων, εκτός μερικών που σέβονται και την αισθητική, όπως των «Acte Sud» – και «José Corti» για να πω δυο παραδείγματα, παράγουν βιβλία με φτηνό, ευτελές και κακό χαρτί, πράγμα όχι και τόσο ευχάριστο στην υφή. Πληρώνεις ένα κάρο λεφτά για ένα οποιοδήποτε αξιόλογο βιβλίο με σελίδες λίγο καλύτερης ποιότητας ενός απλού χασαπόχαρτου. Οι Έλληνες εκδότες υπερτερούν έναντι των περισσότερων Ευρωπαίων σε όλα στη παραγωγή και ποιότητα του καλού βιβλίου και μπράβο τους. Αυτά για το μύθο «των Ευρωπαϊκών εκδόσεων»…
Στο προκείμενο. Το βιβλίο του Robbe-Grillet έχει ένα απλοϊκό άσπρο εξώφυλλο με σκληρά μαύρα γράμματα-τίτλους για τον συγγραφέα και τον τίτλο, συν ένα κακόγουστο αυτοκόλλητο που επισημαίνει στους υποψήφιους αγοραστές ότι «Ο εκδότης οφείλει να σας επισημάνει ότι αυτό το «παραμύθι για ενηλίκους» είναι ένα αποκύημα της φαντασίας που μπορεί να θίξει κάποιες ευαισθησίες. Το βιβλίο δεν είναι κομμένο και είναι προτιμότερο να κόψετε τις σελίδες του χρησιμοποιώντας ένα αιχμηρό αντικείμενο αντί το δάκτυλό σας». (σε ελεύθερη δική μου μετάφραση)…
Δεν ξεχνώ ότι οι συγγραφείς δεν φταίνε για το περιτύλιγμα των κάθε μεγάλων «Fayard» και «Gallimard» που βγάζουν από τη μύγα ξίγκι.
Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει όλο ακόμη, βρίσκομαι περίπου στη μέση και μάλλον θα το αφήσω εκεί. Δεν είμαι κριτικός, ούτε επιθυμώ να γίνω, γράφω και διαβάζω από καθαρή ευχαρίστηση. Το βιβλίο του Robbe-Grillet λοιπόν είναι χωρισμένο 239 αριθμημένους παραγράφους-επεισόδια (σεκάνς) και προς το παρόν έχω να σημειώσω ότι οι περιγραφές του χώρου, το εφήμερο, μια 14χρονη που ζει αναπνέει και κοιμάται με τον πατέρα της και τα διάφορα άλλα εξευτελιστικά που την υποχρεώνει να κάνει. Δεν με ενοχλεί τόσο το προκλητικό θέμα που σκοπό έχει να σοκάρει, μ’ ενοχλεί ότι το πραγματοποιεί με τρόπο σχετικά φτηνό, ένας τρόπος αφήγησης απογοητευτικός για έναν συγγραφέα – μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Δεν ξέρω αν το βιβλίο τελικά θα μεταφραστεί στα ελληνικά. Μου είναι αδιάφορο και λυπάμαι για τα 21 ευρώ που πλήρωσα για να το αποκτήσω. Την πάτησα από τον συγγραφέα της «Ζήλειας» και του «L’année dernière à Marienbad». Που να ξέρω. Κρίμα, γιατί οι πρώτες σελίδες μου άρεσαν.

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.