αγριμολογος

Σήμερα, ημέρα Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2008. Ο Φιντέλ Κάστρο, στα 81 χρ. του, ανακοίνωσε ότι παραιτείται από το ύψιστο αξίωμα της χώρας του. Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας του κουβανικού καθεστώτος Granma: «Δεν θα διεκδικήσω ούτε και θα αποδεχτώ, επαναλαμβάνω, δεν θα διεκδικήσω ούτε και θα αποδεχτώ τις θέσεις του Προέδρου και του Ανώτατου Διοικητή», αναφέρει ο Φιντέλ Κάστρο σε επιστολή του που αναρτήθηκε στο δικτυακό τόπο της Granma. O Κάστρο τους τελευταίους 19 μήνες δεν ασκούσε τα καθήκοντά του λόγω σοβαρότατων προβλημάτων υγείας και είχε παραχωρήσει μέρος των αρμοδιοτήτων του, από τον Ιούλιο του 2066, στον αδερφό του Ραούλ Κάστρο…

Ήταν ο μοναδικός ηγέτης που στην πορεία του είδε να αλλάζουν εννέα πρόεδροι των ΗΠΑ και να καταρρέει ολόκληρο το κομμουνιστικό οικοδόμημα της άλλοτε Σοβιετικής Ένωσης. Αυτό το πρωτόγνωρο «σοσιαλιστικό πείραμα» της ανθρωπότητας, απέτυχε. Ο απόηχος αυτού του ανθρώπινου εγχειρήματος παραμένει και μελετάται από άγρυπνο μάτι της Ιστορίας. Βρίσκεται υπό συνεχή αξιολόγηση.
Ο Φιντέλ (ή Φιδέλ) Κάστρο, πλήρες όνομα Φιντέλ Αλεχάντρο Κάστρο Ρουθ, γεννήθηκε στο Μπιράν της Κούβας στις 13 Αυγούστου 1926. Μέχρι χτες, ο σημερινός Πρόεδρος της Κούβας.
Ο Φιντέλ Κάστρο σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας και για κάποιο χρονικό διάστημα άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Από φοιτητής ακόμα αναμείχτηκε στα επαναστατικά κινήματα εναντίον της δικτατορίας του Μπατίστα. Στην εξέγερση του Σαντιάγκο (26 Ιουλίου 1953) ήταν από τους αρχηγούς στην επίθεση κατά των στρατιωτικών καταυλισμών, συνελήφθη όμως και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 15 ετών. Το 1955 αμνηστεύτηκε και κατέφυγε στις ΗΠΑ. Εκεί προσπάθησε να μυήσει στην επανάσταση τους εξόριστους Κουβανούς. Η αμερικάνικη κυβέρνηση όμως αντέδρασε κι έτσι ο Κάστρο διέφυγε στο Μεξικό. Από κει, με λίγους άντρες, αποβιβάστηκε στην Κούβα (2 Δεκεμβρίου 1956) και ανέβηκε στα βουνά.
Το επαναστατικό κίνημα πήρε μεγάλες διαστάσεις και οι αντάρτες, μετά από πολλές επιτυχίες, κατέλαβαν την 1η Ιανουαρίου 1959 την πρωτεύουσα Αβάνα. Ο Μπατίστα απέδρασε από την Κούβα και πρωθυπουργός ανέλαβε ο Φιντέλ Κάστρο (1959), αξίωμα το οποίο διατήρησε ως το 1976. Το 1965 έγινε γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας και το 1976 συγκέντρωσε στο πρόσωπό του τα αξιώματα του προέδρου του κράτους και του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων. Το 1991 επανεκλέχτηκε γενικός γραμματέας του κόμματος και το 1993, 1998 και 2003 το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων ανανέωσε για πέντε χρόνια την προεδρική του θητεία. Αναδείχτηκε σε ηγετική μορφή του Τρίτου Κόσμου και ανέπτυξε τους δεσμούς της χώρας του τόσο με αφρικανικές όσο και με ασιατικές χώρες. Το 1975 έστειλε στρατεύματα στην Αγκόλα στο πλευρό του Λαϊκού Κινήματος για την Απελευθέρωση της Αγκόλας και το 1978 στην Αιθιοπία για την αντιμετώπιση της εισβολής της Σομαλίας. Το γεγονός αυτό, καθώς και η βοήθεια που πρόσφερε στους Σαντινίστας της Νικαράγουας το 1979, επιδείνωσε ακόμη περισσότερο τις σχέσεις του με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1991 η ανατροπή των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού και η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης σήμαναν την απαρχή μεγάλων οικονομικών δυσκολιών για την Κούβα και ο Κάστρο αναγκάστηκε να κάνει ορισμένα ανοίγματα προς την κατεύθυνση της φιλελευθεροποίησης της κουβανικής οικονομίας. Τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο Λένιν (1961) και το χρυσό μετάλλιο Ζολιό-Κιουρί για την ειρήνη το 1972. Συνέγραψε πολιτικά έργα, τα νεότερα από τα οποία είναι Οκτωβριανή Επανάσταση και η Επανάσταση της Κούβας (1978), Φιντέλ (1987).
Ο ηγέτης της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, υποβλήθηκε σε εγχείρηση στο έντερο στις 31 Ιουλίου 2006, από τότε το μεγαλύτερο διάστημα το πέρασε στη κλινική.
(κάποιες σημειώσεις από «Έθνος», «Ελευθεροτυπία» και «Wikipedia»)

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.