αγριμολογος

Το τελευταίο άρθρο του κ. Γιανναρά στη κυριακάτικη «Κ» ξενίζει δυσάρεστα ιδιαίτερα επειδή πρόκειται για άρθρο δημοσιευμένο στη σοβαρή «Καθημερινή», απορώ.

Γράφει ο κ. Γιανναράς ότι επειδή: «Τα κόμματα λοιπόν που αρνούνται, χωρίς να το κρύβουν, τους όρους της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας είναι ο «Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς» και το «Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας». Διακήρυξαν απερίφραστα την άρνησή τους στο προεκλογικό «ντιμπέιτ» των πολιτικών αρχηγών. Προειδοποίησαν ότι τους νόμους που ψηφίζει το Κοινοβούλιο θα τους ακυρώνουν οι οπαδοί τους κατά βούλησιν, με άσκηση βίας στους δρόμους».

…και προτείνει: «Αν το Σύνταγμα της χώρας είναι καταστατικός χάρτης δημοκρατικού πολιτεύματος και όχι διακοσμητικό αξεσουάρ θεσμοποιημένης σε κόμματα αυθαιρεσίας, τότε η πιστότητα στο Σύνταγμα επιβάλλει να ανακαλείται η άδεια λειτουργίας κομμάτων που αρνούνται τη λογική και τις αρχές του κοινοβουλευτισμού. Η δημοκρατία προϋποθέτει πλουραλισμό πολιτικών απόψεων, ελευθερία φρονήματος, έκφρασης και δράσης. Αποκλείει, όμως, με θεσμικά οργανωμένη αυτοάμυνα, τη βίαιη επιβολή μειοψηφικών απόψεων και φρονημάτων[…] »…

Δηλαδή ο κ. Γιανναρά ούτε λίγο ούτε πολύ εκφράζει την άποψη ότι, όσοι δεν επιθυμούν, δεν ασπάζονται και δεν πειθαρχούν στις απόψεις, ιδέες και αποφάσεις που παράγει οι κοινοβουλευτική μας δημοκρατία, πρέπει να τίθενται εκτός νόμου. Με άλλα λόγια σχεδόν όλη η Αριστερά (ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ), κοινοβουλευτική ή μη. Δεν νομίζω να μην αντιλαμβάνεται ο κ. Γιανναρά ότι οι αντιρρήσεις, οι διαφωνίες, ακόμα και οι αντικαθεστωτικές τυχόν απόψεις μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα και είναι κατοχυρωμένες συνταγματικά. Όλες οι απόψεις έχουν το ελεύθερο να διακινούνται ανεμπόδιστα σε αυτήν, την έστω κουτσουρεμένη κοινοβουλευτική αστική μας δημοκρατία.

Ανησυχητικό επίσης είναι ότι δεν είναι εύκολο τέτοιες απόψεις να φιλοξενηθούν σε οποιαδήποτε σημερινή εφημερίδα, ακόμη και της άκρας δεξιάς. Εφ΄όσον όμως οι απόψεις αυτές είναι καλογραμμένες (που είναι), το κύρος και το όνομα του αρθρογράφου χαίρει γενικότερης εκτίμησης ιδιαίτερα σε συγκεκριμένους κύκλους και· φιλοξενείται σε έγκριτη εφημερίδα, το άρθρο αυτό προσφέρεται στον αναγνώστη (σε αυτόν που δεν εμβαθύνει) μέσα σε ένα προσεγμένο, περιποιημένο και ελκυστικό περιτύλιγμα.

Τέτοιες απόψεις (που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ακραίες) όταν διατυπώνονται ιδιαίτερα μέσω έγκριτων μέσων δεν συμβάλλουν καθόλου προς μία κοινωνία ανεκτικότητας και αλληλεγγύης προς το «άλλο»· το διαφορετικό, σε μια κοινωνία μιας αναπόφευκτης πολυ-πολιτισμικότητας.

Εκεί βρίσκεται και ο πραγματικός κίνδυνος.

….

Σχετικό επίσης κείμενο, στου Μανώλη Βασιλάκη

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.