αγριμολογος

Αυτό που λέει ο τίτλος, κι ας πρόκειται σε μερικές ώρες να γίνουν τα εγκαίνια, μια πρώτη παρουσίαση της σειράς «une lettre jamais reçue«. Τα λίγα πρώτα λόγια που έρχονται στο νου, αυτά γράφω. Αύριο βλέπουμε, το αύριο το ευρύ, γιατί όσο ζούμε πραγματοποιούμε παύσεις, παίρνουμε ανάσες, διακρίνουμε τα μικρά· τα αναγκαία, λοξοδρομούμε λίγο και κάπου στο βάθος, διακρίνει κανείς το επόμενο βήμα. Τώρα όμως αυτό. Θα συγκεντρωθώ σε αυτό, το τωρινό. Πολλές φορές έζησα εγκαίνια, είναι σαν να αφήνεσαι γυμνός, εκτεθειμένος, να σε παρατηρούν. Μέσα στου καθενός τη ματιά, ναι·μία μόνο ματιά, διακρίνει κανείς ένα ολόκληρο, χαρούμενο ή θλιβερό Είναι. Με γοητεύει όπως και νά’ ναι.