νότα xxii
29/09/2008 § Σχολιάστε

κάποιοι μιλούν για χρόνια πολλά που πήγαν χαμένα, μερικοί προσδιορίζουν ακόμα και τον αριθμό. ξέρω όμως κάπου ένα χωριό, υπνήλεο στην κοινή λογική, όπου τα πάντα κινούνται σαν φευγαλέες αναμνήσεις. κάθε πρωί οι κάτοικοί του μαζεύονται σε έναν διαμορφωμένο χώρο, εκεί όπου τελειώνουν οι κήποι. αρχίζουν την ημέρα τους συζητώντας για τον ξανακερδισμένο χρόνο. εντύπωση μου έκανε
η γεύση του κρασιού που μου προσέφεραν, λίγο πριν την πρώτη μου κουβέντα.
.
.
Σχολιάστε